İKİNCİ BÖLÜM"İLK İŞ GÜNÜ"

"Merhaba sevgili okurum,umarım kitabımı beğenmişsindir Altay'dan Tuna'ya kitabımın ikinci bölümüne hoş geldin iyi okumalar dilerim"

Sabah erkenden holdinge gidip hande hanımla iş hakkında konuşmaya başladım

"Günaydın hande hanım"
"Günaydın Neslihan Hanım"
"İş hakkında ne yapmam gerekiyor"
"Haberim var Neslihan,öncelikle her sabah Altay bey'in evine gidip ordan buraya geleceksin unutmadan söyleyeyim Altay bey her sabah acı kahve içer.Tam saatinde toplantılar,iş görüşmeleri vb herşeyi aksatmadan yapacaksın ve Altay beyin özel hayatına girmiyceksin"
"Peki bilgi için sağolun"
"Şimdi Neslihan sana masanı göstericem beni takip et"
Handeyi takip ederken bir anda kendimizi salonun tam ortasında bulduk ve hande söze girdi
"Senin masanın burası Altay beyin odasına yakın hemde birsey isterse daha çabuk olacağını umuyorum şimdilik gidiyorum ben sende yerleş"

Teşekkür ederek masama yerleşmeye başladım
Kendi kendime hande'nin ne kadar kendini beğenmiş olduğunu düşündüm fazla sinir bozucuydu ama şuan onunla değil alta'yın aylık iş,toplantı çizelgesini hazırladım

TARİH. AYLIK İŞ PLANI
5 Mart. Ofis toplantısı
8 Mart. Alaz holdingle toplantı
15 Mart. İş balosu
19 Mart. Toronto şirketiyle toplantı
24 Mart. Tekstil firmasıyla görüşme
30 Mart. İş yemeği

Bence mükemmel oldu afferin sana kızım kendi kendine övünmeyi bırak kızım
Başımı kaldırdığımda Altay sırtını duvara yaslayıp baş ucumda durduğunu gördüm hemen ayağa kalkarak

"Günaydın Altay bey"
"Sanada Günaydın Neslihan,yeni masan hayırlı olsun "
Teşekkürler diye mırıldandım
"Napıyosun bilgisayarın başında"
"Aylık iş çizelgesi hazırlıyorum"
Pişkin bir tebessümle "güzell odana geçiyorum kahvemi getirirsin artık"
"2 dakikaya getiriyorum"diyerek zemin kata doğru inmeye başladım

Kendi kendime "bak sen burada babasının uşağı var ya işin bu kızım"diye söylene söylene Mutfağa geldim
"Alatay beye acılı bir kahve lütfen"
"Altay beyin kahvesini biz yapmıyorum kişisel asistanı yapıyor"
"Peki kahve makinesi nerde"
"Altay bey makinede değil de cezbeden iciyor"
"O zaman cezve nerde"
"Mutfağın arkasında camın yanındaki dolapta"
Teşekkür ederek oradan ayrıldım

Kahveyi yaparken bir yandan Altay hakkında öğrendiğim bilgileri telefonuma not alıyordum

ALTAY HAKKINDA BİLGİLER
1:Acı kahve içiyor(cezvede)
2:28 yaşında

Kahve kaynadıktan sonra taşırmadan bardağa doldurdum kahve makinesinden Kendi kahvemi de alıp mutfaktan çıktım asansöre doğru ilerlerken arkamdan bir ses duydum

"Günaydın Neslihan"
Yarım yamalak bir gülümsemeyle "Günaydın arda,ardaydı sanırım"
"Evet nasılsın"
Tam cevap verecekken asansörün kapısı açıldı "neyse görüşmek üzere arda"diyerek asansöre bindim

Altayın odasına vardığımda kapıyı çaldım "Girin"sesiyle içeri girdim
"Altay bey kahvenizi getirdim"diyerek kahvesini masaya bıraktım
Altay kahvesinden bir yudum alır almaz geri püskürttü
Telaşlı bir sesle
"Altay bey noldu?,iyimisiniz?"
"Sen naptığının farkında mısın ben asla şekerli kahve içmem"
"Ama nasıl olur içine seker koymadım"
"Yani ben yalan söylüyorum"
"Ben öyle birsey demedim"
"Ama ima ettin"
Altayin dediğine sinirlenmiş olucam ki kahveden bir yudum aldım ayni şekilde bende içer içmez geri püskürttüm"
"Ehh.. Ama bu çok acı"
"Neslihan kahvelerin karışmış umarım yaptığın hatanın farkına varmışsındır"
"Özür dilerim Altay bey benim hatam"
İsmimi o kadar bastırarak söyledi ki korkmama neden oldu kahve bardakları alıp "tekrardan özür dilerim"diyerek odadan çıktım

🪐🪐🪐

İşten çıktığımda direk eve gittim bugün fazlasıyla yorulmuştum zaten Altaya da mahcup olmuştum
Hemen ok dakikalık bir duş alıp çıktım üzerimdeki yorgunluğu az da olsa atmış oldum Mutfağa geçip kendime bir fincan kahve alıp salondaki camdan dışarıyı izlerken kahvemi yudumladım

Yine kendimle baş başa kaldım ve geçmişimi düşünmeye başladım

"Çocukluğumun ne kadar berbat geçmesi babamın içip içip beni dövmesi annemin görmezden gelmesi ben daha hayatımın başındayken büyümeyi öğrendim Çocukluğum esirgeme kurumları köşesinde geçti bilmezdim geçmişimi kabûslarım olduğunu"gözlerimden istemsizce yaşlar akmaya başladı ağlamamam gerekti gözlerimin şişip yarın kötü gözükmesini istemezdim

Mutfağa geçip fincanımı bulaşık makinesine koydum ve yatak odasına doğru ilerledim tam uyuyacakken bir bildirim sesiyle irkildim telefona baktığımda bilinmeyen bir numaradan geliyordu

"İyi akşamlar Neslihan,yarın gelirken yanında pamuk şeker getirirmisin"diyodu
"Kusura bakmayın tanıyamadım,kimsiniz?"
"Ahh..evet normal numaram sende yoktu ben Altay"
"Tabii Altay bey yarın getiririm"
"Şimdiden teşekkür ederim"

🪐🪐🪐
Sabah erkenden kalkıp en yakın marketten en az bir poşet kadar pamuk şeker aldıktan sonra en yakın duraktan taksi çevirdim arka koltuğa geçtim

"Nereye gidiyoruz abla"
"Yonca Mahallesi No:15"
Altay'ın evine giderken yolu izleyip en sevdiğim şarkıyı dinliyordum

Bu şarkı benim aylar yada yıllar önce ölen kardeşimin en sevdiği şarkısıydı ölmeden önce hep bu şarkıyı dinler sözlerini tekrar ederdi
Bu şarkıyı bir daha onun o güzel sesiyle ağzından duymak için herseyimi verirdim..Babam olacak o s*iktigim herif tarafından tecavüz edildikten sonra bu acıya dayanamayarak intihar etti..son sözü ise şöyle oldu

"SEN BIRAK TUTUNMAYI DÜNYA BİZİ SARMALAR"

"Kardeşimin ölümünden sonra kendimi hep suçlu hissettim kardeşimi o bataklıktan kurtarabilirdim eğer onu kurtarsaydun şuan hayatta olabilirdi ellerimin arasında onun saçlarını okşuyor olabilirdim

"Abla geldik"
"Efendim noldu?"
"Verdiğin adrese geldik"
"Dalmışım kusura bakmayın" taksiciye Parasını vererek indim

Kapıyı çaldığımda kapıyı karşıma kısa boylu,tombul,sevimli bir kadın açtı
"Buyrun kime bakmıştınız"
"Ben Neslihan,Altay beyin asistanıyım"
"Bizde sizi bekliyorduk Neslihan hanım hoş geldiniz"
Hosbulduk diyerek içeri girdim o sırada Altay kahvaltı yapıyordu
"Altay bey istediğiniz pamuk şekerleri getirdim"
"Masaya bırakabilirsin Neslihan,teşekkür ediyorum "
Rica ederim diye mırıldandım Altay merdivenlere doğru bağırıyordu
"Alya abicim hadi kahvaltıya"
Gözlerim bir anda merdivenle kaydı,merdivenlerden küçük bir kız çocuğu indi
"Geldim abicim"diyerek altayın kucağına oturup yanaklarından öptü
"Aaa..pamuk seker"altay zarif bir ses tonuyla
"Önce kahvaltı sonra pamuk şeker alya"
Nedense duygulanmıştım bana ölen kardeşimi hatırlattı o da pamuk şekerleri çok severdi gözümden bir damla yaş aktı hemen göz yaşımı sildim.