1. Bölüm

Çok uğraştım inşallah beğenirsiniz

İyi okumalar📖

Hayatım boyunca hiçbir zaman pişman olacağım şeyleri yapmadım yapmamda!

beni herkes tanıdığını sanar ama kimse tanımaz çünkü onlar beni değil alexi tanırdılar.

kimse alazı tanımaz varlığını bile bilmezdi ve ben alazı tanımalarına izin vermem çünkü alaz benim için 10 yıl önce babasının cesedine baktığında acımak ve ağlamak yerine zevk alan tiksinen kişiye dönüştüğünde öldü.

o gün benim dönüm noktamdı alazın öldüğü ve yerine alexin doğduğu gündü!

herkes o günü normal bir gün olarak bilirken ben o gün ölüp yeniden doğmuştum.

Şimdi alexi yenebilen bir kişi bile yok olamazda çünkü o herzaman gülen alaz değildi!

Yarın o gündü ölüp yeniden dirildiğim gün ve her yıl olduğu gibi bu yılda aynı şeyi yapıcaktım ama daha mükemmelini...

Kapı çalınca arkamı dönmeden *gel* dedim

Atalay *Söyle*dememi beklermiş gibi konuşmaya başladı,

*patron herşey istediğin gibi hazır davetiyeler hazırlandı ve söylediğin herkese gönderildi salonda hazır* dediğinde ona döndüm
*tamam arabayı hazırla* atalay kafasını sallayıp çıktı tekrar cama döndüğümde bütün güzelliğiyle ayaklarımın altında olan şehiri izledim bardağımda kalan kırmızı şarabı tek dikişte içip masaya bırakarak odadan çıktım...

~Yankı~

İsmimi seviyordum ama her bana aşkın denildiğinde daha doğmadan annemin katili olduğum aklıma geliyordu!

evet ben doğmadan annemin katili olmuş anne sevgisi nedir bilmeyen Aşkınım.

annemin bana bu isimle seslenmek istediği ve bu ismi bana koymak için can attığını bildiğimden dolayı taşıyorum.

kimse bana aşkın demez yankıyı kulanırdı çünkü annem beni doğururken öyle bir bağırmışki sesi bütün hastanede yankılanmış.

Annem son nefesini aşkın diye bağırarak vermiş babam bundan dolayı beni sevmez aşkın yerine yankı demeyi tercih ederdi

babam beni her gördüğünde annemin ölümünü hatırladığı için daha fazla yanında istememiş
beni eğitip işine sadık biri yaparak koruma olmam için 8 yaşındayken patronu John martinez'e vermiş

15 yıldır eğitim görüyordum akıl alınmicak şeyler yapıtırmış beni özel eğitimden geçirmişti

ona bu eğitimin karşılığını gerekirse canımla vericektim beni çağırdığı için yanına gidiyordum odanın önüne gelince kapıyı çaldım,

Gir dediğinde içeri girdim ve karşısında ellerim arkada saygılı bir şekilde durdum.

*yankı bu gün seni eğitmek veya birilerini eğitmen için göndermicem bunun yerine seni birini koruman için göndericem*

*kimi koricam baba*dediğimde herzamanki gibi babama baba demeyipte ona baba demeyi seçtiğim gün aklına geliyor ve gülümsüyordu,

*Oğlum Alex Martinez'i* evet oğlum dedi ama öz oğlu değildi yinede onu çok seviyordu tabi bunu bilen sayılı kişilerdi.

*yani artık eğitim almicakmıyım*
Bir umutla ona bakıyordum artık bıkmıştım eğitimlerden
*hayır artık eğitim almicaksın*

Bunu duyduğum gibi koşarak masayı geçip boynuna sarıldım bana karşılık verdiğinde iyiki beni babama verip güzel bişe yaptı diye o babam olucak adama Teşekür ettim.

Onun bana veremediği baba sevgisini john martin vermişti ondan ayrılmadan önce buruşuk yanağını öpüp geri çekildim,
bana kızacağını biliyordum ama onu kızdırmak çok güzeldi kızınca çok tatlı oluyordu.

*yankı şu an iş başındasın karşında patronun var bidaha olmasın affetmem* dediğinde bile gülüyordu.

:)

*tamam bidaha olmaz*
Dediğimde bana gerekli bilgileri verdi ve söylediği gibi oğlu yani yeni patronum alex'in yanına gidiyordum aracıma binip yola koyuldum yarım saatlik yolu 15 dk gelerek yetiştim.

babamın söylediği gibi beni alex'in sağ kolu olan ve benimde abi dediğim atalayın yanında arabamı durdurdum beni görünce çok şaşırmıştı ama ben arabadan inip yanına gidince,

*yankı* diye şaşkın maymun gibi suratıma bakıyordu galiba yeni korumanın ben olucağımı bilmiyordu.

10 yıl boyunca onunla beraber olduğum için aradan geçen 5 yılda çok değişmişt iri vicudu ve kahverengi saçlarıyla çok yakışıklı duruyordu.

ikimizde aile denilen caniler tarafından eğitilmek için aynı zamanda gönderilmişti ama ailelerin amacı bizden kurtulmaktı.

Ona hiçbişe demeden boynuna sarıldım erkeksi kokusu burnuma gelince ailemin yanında gibi hissetim, herzaman olduğu gibi bana sarıldı ondan ayrıldığımda,

*senin burda ne işin var* dedi sonunda şoktan çıkabilmişti.

*yeni koruma olarak gönderildim* dediğimde tekrar şoka girdi sanırım!

Avala aval suratıma bakıyordu daha fazla dayanamadım ve güldüm bana malmısın dermiş gibi bakınca,

*sensin mal *dedim çatık kaşları düzeldi ve beni kendine çekip sarıldı
*hala eskisi gibi benim ne demek istediğimi anlıyorsun*
*benden başka kim anlicak seni tabi ben anlicam*dediğimde başımın üstünden öpüp geri çekildi bu sana katılıyorum demekti

•_•

beraber içeri doğru gittiğimizde ondan sonra bana yaptıkları eğitimden bahsettim ve oda başına gelenleri bana anlattı beraber hasret gidere gidere salona geldik

Salona geldiğimizde atalayın kolunun altından çıkıp yeni patronuma doğru gittim giydiği beyaz gömleği kollarına doğru sıvamış ve siyah tam üzerine oturan bir pantolon ile tekli koltukta oturmuştu koyu kahverengi saçları çok yumuşak ve güzel duruyordu uzun boylu iri kaslara sahip biriydi ben olmasamda kendini korurdu

Yok kardeşim bu adam benide kendinide bütün herkeside korurdu istese

Baba neden korumaya ihtiyacı olduğunu düşündüki acaba diye kendime sormadan duramadım.

Karşısında ellerim arkada saygılı bir şekilde dik durdum ama konuşmadım atalay
Lafa girerek
*Alex patronun gönderdiği yeni koruman Aşkın Yankı sayar* dediğinde bakışları bana döndü bakışları vücudundan yüzüme çıktı ve gözlerimin içine baktı.

Bu korumayı test etme şekilleri gibiydi eğer ben ondan korkup gözlerimi kaçırırsam işe başlamadan kovulurdum .

saygıyla karşılayıp boynumu eğersem ise bu sadakati güveni temsil eder ve kimseden korkmadığımı ama ona saygı duyduğumu belirtir.

Ben asla kaybetmezdim kimsedende korkmazdım o yüzden sadece başımla selam verdim.

dudağı kıvrıldı ve atalaya döndü
*gerekli her şeyi anlat ve odasını göster* diyerek merdivenlerden yukarı çıkmaya başladı
Atalayında anlamadığı bişe vardı başımı eğmediğim için kabul etmişti beni

*oha lan ne yaptın sen* diye bana doğru gelen atalaya bakınca ne dermiş gibi kafamı salladım
*bu güne kadar bütün korumaları ilk günden kovdu ne yaptında seni işe aldı*

Ona bakıp güldüğümde *her korumanın yaptığı bir şeyi farkettinmi* dediğimde birden döndü ve bana bakıp

*şeytansın kızım sen bunu biliyordun dimi bizim korumaları işe alınmadan önce testten geçirdiğimizi*

Tabi dermiş gibi başımı salladım ve konuşmaya başladım
*ben bunların hepsini öğrendim sende korumasın ama sen hep verilen eğitimde sızlanmaktan başka bişe yapmadığın için öğrenmemişsin*

*evet öyle olmuş olabilir* diyip elini ensesindeki saçları karıştırarak bana baktı

Farkettiğim şeyle ona bakıp
*torpillemi geçtin lan sen* dedim bana bakıp sırıtarak
*5 yıl alex'in yanında onunla beraber eğitildim teste gerek kalmadı*diyip göz kırpınca
*beleşçi* diyip beni yönlendirdiği yerden odama doğru yürüdük seviyordum atalayı her ne kadar küçükken anlaşmasakta yavaş yavaş alışmış hatta bizi ayırdıklarında da yeri göğü inletmiştik

bizim halimize dayanamayan babam yani john martinez söz sizi tekrar bir araya getircem diyip ayırmıştı bizi

Sözünü tutmuştu verdiği her sözü tutan biriydi zaten o yüzden ona güvenmiş ve hiçbişe demeden vedalaşmıştık aramızdaki bağı en iyi babam biliyordu

Alexi tanıyordum hatta küçükken birçok defa görmüştüm ama şimdi gördüğümde o küçük çocuk aynı kişiler değildi

1 yıl beraber eğitim almış daha sonra onu başka bir yere göndermişlerdi ondan 4 yıl sonrada atalayı onun yanına göndermişlerdi
Onu eğitim dışında hiç görmezdik

hatta büyük olasılıkla eğitimlere katılmazdı 1 yıl içinde 5 6 ay toplasan eğitimde yoktu çünkü koruma eğitimi değilde lider eğitimi
alıyordu

ateş talimi ve savunma saldırı gibi derslere tek geliyordu atalayla onu pek sevdiğimiz söylenmezdi çünkü her seferinde en iyisi oydu

Bir keresinde atalay savunma eğitimi alırken saldırı eğitimi aldığı için atalayla karşı karşıya gelmiştiler

O gün hep gülmüştüm çünkü atalayı pis benzetmişti ama kendiside yorgunluktan eğitim bittiği gibi yere uzanmış saatlerce kalkmamıştı

atalay dayak yediği halde onun koluna kafasını koymuştu bende başkasıyla dövüştüğüm için yorgunluktan atalayın yanına uzanmıştım

Alex bana bakmış ama beni takmadan uzanmaya devam etmişti atalay ise aramızda yorgunluktan uyumuştu

Bir gün o günü hatırlayıpta gülüceğim aklıma hiç gelmezdi

Alexi sevmesekte birçok defa birbirimizi korumuş ve kollamıştık
başımıza belalar alıp beraber kurtulmuştuk...

...

Umarım beğenirsiniz çok uğraştım bu hikaye için

En azından alex atalay ve yankı için bir beğeni hakketim bence😁😁