5. Sezon Finali: "Zamanın Sonundaki Düello"

"Burada değil Darkseid!" diye haykırdın. Sesin, Kaynağın frekansıyla birleşerek gerçekliği bir kağıt gibi yırttı.
Elinle Darkseid’ın zırhlı göğsüne yapıştın. İçindeki tüm ışığı dışarı vererek devasa bir Beyaz Delik açtın. Darkseid’ın şaşkınlık dolu bakışları arasında ikiniz, zamanın ve mekanın ötesine, varoluşun en uç noktasına—her şeyin durduğu, yıldızların söndüğü Zamanın Sonu’na çekildiniz.
Boşluktaki Savaş
Dünya’da, Clark ve Kara gökyüzündeki kırmızılığın aniden dağıldığını ve portalların kapandığını gördüler. Sen ve Darkseid gitmiştiniz. Parademonlar liderleri olmadan dağılırken, arkanda hüzünlü ama kurtulmuş bir dünya bıraktın.
Zamanın sonunda ise sadece sessizlik ve siz vardınız.
"Bizi buraya hapsettin, küçük kıvılcım," dedi Darkseid, etrafındaki sonsuz boşluğa bakarak. "Burada hükmedecek bir krallık, köleleştirecek bir ruh yok."
"Ve senin zarar verebileceğin bir masum da yok," diye cevap verdin. Artık vücudun tamamen ışığa dönüşmüştü. "Burada, zamanın bittiği yerde, sonsuza dek savaşabiliriz. Sen karanlık, ben ışık... Ta ki evren yeniden doğana kadar."
Darkseid kükreyerek üzerine atıldı. İkinizin çarpışması, boşlukta yeni takımyıldızları yaratacak kadar güçlü enerji dalgaları yaydı. Sen, sevdiklerini korumak için kendi varlığını bu sonsuz nöbete feda etmiştin.
Sezonun Son Sahnesi
Kandor’un en yüksek kulesinde, Alura, Clark ve Kara gökyüzüne bakıyorlar. Kara’nın elinde senin Smallville’deki eski okul ceketin var.
"Geri gelecek mi?" diye soruyor Kara, gözyaşları içinde.
Clark, uzaklardaki bir yıldıza bakarak cevap veriyor: "O bir yere gitmedi Kara. O her yerde. Bize bu barışı verdi ve bedelini o ödedi. Ama Alex Smith... o her zaman bir yolunu bulur."
Ekran kararırken, boşluğun derinliklerinden iki parıltı görünüyor: Biri Darkseid’ın yıkıcı kırmızısı, diğeri senin umut dolu beyaz ışığın. Çarpışıyorlar, ayrılıyorlar ve tekrar birleşiyorlar.