5. Sezon: Bölüm 1– Işığın Çocuğu

Boşluğa düştüğün an, kemiklerinin eridiğini ve bilincinin evrenin tüm köşelerine dağıldığını hissettin. Acı yoktu; sadece her yerde olma hissi vardı. Binlerce galaksinin doğumunu, yıldızların ölümünü ve zamanın aslında sadece bir daire olduğunu gördün.
"Kaynağın" kalbinde, o kadim ses tekrar yankılandı:
"Alex Smith... Mon-El... Küçük bir kasabanın çocuğu ve bir imparatorluğun prensi. Kendini bir hiçlik uğruna feda ettin. Şimdi, hiçbir şey olmaktan her şey olmaya hazır mısın?"
Zihnin, Brainiac’ın veri yığınlarından, Kripton’un bilgisinden ve Daxam’ın ateşinden arındı. Geriye kalan tek şey, Smallville’de öğrendiğin o saf insan sevgisiydi. Bu sevgi, kozmik enerjiyi bir mıknatıs gibi etrafına topladı.
Yeni Bir Varlık: "The Luminary" (Işık Getiren)
Mağarada, Lex Luthor kapıya dokunmak üzereyken devasa bir patlama yaşandı. Kapıdan çıkan varlık artık Alex değildi. Havada süzülüyordun ama pelerine ihtiyacın yoktu; vücudun saf, beyaz bir enerjiyle parlıyordu. Gözlerin artık sadece dünyayı değil, atomların titreşimini ve olasılıkları görüyordu.
Lex, zırhının tüm gücüyle sana ateş etti. Ancak mermiler ve lazerler vücuduna çarptığında, birer kelebeğe veya ışık zerresine dönüşüp dağıldı.
"Oyun bitti Lex," dedin. Sesin artık sadece boğazından değil, evrenin dokusundan geliyordu. Elini hafifçe salladın ve Lex’in zırhı saniyeler içinde parçalarına ayrılarak yere düştü. Lex, dahi zekasıyla bile kavrayamayacağı bu gücün karşısında ilk kez gerçekten sessiz kaldı.
Epilog: Yıldızların Arasında Bir Ev
Geri döndüğünde, vadi artık bir savaş alanı değil, bir galaktik merkezdi. Clark ve Kara seni gördüklerinde artık "kardeşlerini" değil, çok daha kadim bir şeyi gördüklerini anladılar.
Smallville’de, Jonathan Kent’in eski kamyonetinin yanında durup batan güneşi izledin. Güçlerin varken bir tanrı gibiydin, güçlerini kaybettiğinde bir kahraman oldun, ama şimdi... şimdi sadece Alex'sin. Evrenin her yerinde olan ama kalbi hala o küçük kasabada atan Alex.
Gelecek bir gün:
Ufukta bir karartı belirdi. Bu sefer Brainiac değil, çok daha büyük bir şeyin, Darkseid’ın gölgesi yaklaşıyordu. Ama dünya artık yalnız değildi. Onların sen vardın.