1. bölüm · Acımasız | Draco Malfoy

1.Bölüm

Laylaa Sinclair

Her zaman olduğu gibi yine sabah olmuştu. Camdan gelen güneş ışığı cildimi ısıtıyordu, yaz ve ilk bahar o kadar güzel ki özellikle Hogwarts harika gözüküyordu. Yavaşça yatağımdan doğruldum geç kalmamak için biraz acele etmem gerekiyordu, hemen banyo’ya gittim dişlerimi fırçalıyordum daha sonra yüzümü yıkayıp kıyafetlerimi değiştirdim. Hermione Ron ve Harry çoktan inmişlerdir bende artık oyalanmasam iyi olur. Aslında canım kahvaltı çekmiyordu ve zaten çoğunlukla kahvaltı yapmam sadece onlarla oturup sohbet ederim.

Odamdan çıktım ortak salona geldim, hala burda oturup sohbet eden insanlar vardı herkese gülümsedim onlarda aynı şekilde bana. Herkesle aram iyi olduğu için mutluyum tabi bazı insanlar dışında zaten onlar olmasada olur bende istemiyorum. Merdivenlerden aşağa doğru indim ve büyük salona geldim, kapıyı açtım açmamla birlikte sesler daha da yoğunlaştı ben biraz geç kalmışım herkes yemek yiyip sohbet ediyor gözlerim masada bizimkileri aradı onları gördüm en baş köşede oturuyorlardı Harry sinirli bir şekilde karşıya bakıyordu baktığı yere gözlerimi çevirdim Malfoy…oda Harry’e bakıyordu fakat çok geçmeden ona baktığımı anlamış olucaktı ki bana çevirdi gözlerini. Yüzündeki sinirle birlikte bana gülmeye başladı, ondan nefret ediyorum gözlerimi devirdim ve Harry ve diğerlerinin yanına gittim.

“Günaydın dostlarr !”

Harry ve Hermione beni cevapsız bırakmamıştı fakat Ron öyle bir yemek yiyordu ki cevap vermeye fırsatı bile yoktu,
onun bu haline gülmeden edemedim.

“İlk dersimiz Snape ile, gerçekten çok şanssız insanlarız ya ! Hem de slytherin ile ortak” diye söylenmişti Hermione.
Çok haklıydı Snape zaten slytherin ne yapsa puan veriyor ama bizim en ufak yanlışımızda puan kırıyor tamamen haksızlık ama gelde karşı çık. “Maalesef buna katlanmak zorundayız…üç yıl dayandık ! Sadece bi kaç yıl daha var.”
Diyerek onları motive etmeye çalışıyordum ama bu düşündüğümden daha zor her an kendilerini yerden yere vuracak gibiler.

“Harry daha fazla Malfoy’a bakarsan ona aşık olduğunu düşüneceğim.” Diye araya katıldı Ron, ve gerçekten Harry dakikalardır Malfoy’a bakıyordu daha fazla dayanamadım ve çaprazımda oturan kollarını masaya koymuş Harry’e eğildim ve kolunu cimcikledim. Bu yaptığıma şaşırmıştı.
“Kusura bakma ama kaç dakikadır aşıklar gibi birbirinize bakıyordunuz yapmak zorundaydım.” Harry sadece sustu ve önündeki yemeklerden yemeye başladı, nedense bugün kimsenin keyfi tam yerinde değilmiş gibi hissettim. “Daha fazla oturmayalım yavaştan yol alsak iyi olur.” Harry herkesin onayını bekliyordu bizde başımızı salladık ve yerimizden kalkıp kapıya doğru ilerlemeye başladık bunu gören Malfoy ve tayfasıda kalktı gerçekten bunlarla aynı sınıfta olmak tam bir işkence. Yavaş adımlarla sınıfa doğru gidiyorduk hiç kimse konuşmadı konuşsakta rahat etmezdik Malfoy ve tayfası direkt arkamızda yürüyorlardı ve aptal aptal gülme sesleri geliyordu. Sınıfa girmiştik duvarlar siyah, mumlar odayı aydınlatıyordu ve hava sıcak olmasına rağmen sınıf soğuktu bu kızlar için kötüydü çünkü hepimiz etek giyiyoruz sonuçta. En arkaya oturmak istiyordum sandalye’yi çektim fakat ben oturamadan başkası oturdu Malfoy.

“Başka bir yere oturabilirsin bulanık.”

Her zaman ki gibi bana karışıyordu, ona cevap bile vermek istemiyorum o yüzden hemen arkamı döndüm ve yan tarafta duran sandalye’yi çektim fakat yine Malfoy oturdu ona baktığımda alaycı biri sırıtış vardı yüzünde. Arkamdan tayfasının gülüşü geliyordu, ileriye baktığım zaman Harry Ron ile oturmuş bizi izliyordu Hermione ise beni çağırıyordu…bugün başka birisi ile oturacaktı benim yüzümden bozulmamıştır umarım. Hermione’nin yanına gidiyordum fakat bi türlü gidemiyordum Malfoy bu sefer karşıma çıktı “Ne istiyorsun Malfoy ? izin verirsen yerime gideceğim.” Malfoy kaşlarını kaldırdı “Madem benden izin istiyorsun…” dudakları yukarı doğru kıvrıldı ve “izin vermiyorum.” Dedi, tam bir şey söyleyecektim ki kapı açıldı profesör Snape içeri girdi camları kapattı içerisi daha da karanlık oldu kendi yerine geçtiği zaman hala ayakta olan Malfoy’a ve bana baktı “Oturmayı düşünüyor musunuz ?” Hemen yanımda ki sandalye’ye oturdum tabi Malfoy yanıma oturmak zorunda kaldı onun yüzünden beraber oturduk.

Profesör Snape kitap sayfalarını gezdirdi ve bize dönüp “Speculum Mentis…yapacağınız iksir, ne olduğunu bilen var mı ?” Hermione heyecanlı bir şekilde parmak kaldırdı bu kızın bilmediği bir şey var mı merak ediyorum. Profesör Snape Hermione’nin konuşmasına izin verdi zaten başka kimse parmak kaldırmadı. “Zihin yansıtma iksiri, içenin bastırdığı düşünce ve duyguları yüzeye çıkarır, profesör. Ancak bu yansıma doğrudan değil kişinin zihinsel direncine bağlı olarak çarpıtılabilir ya da yoğunlaşabilir.” Hermione tekrardan yerine oturdu, profesör Snape Hermione dışında herkese baktı bu onun ezmelerinden biri..Profesör Snape yine soru sordu Hermione’e “Peki neden çoğu büyücü bu iksiri kullanmaktan kaçınır ?” Hermione soru sormasını beklemiyordu yerinden tekrar kalktı ve cevapladı “Çünkü kontrol edilemez, profesör. Zihin….her zaman gerçeği olduğu gibi yansıtmaz.” Profesör etkilenmiş bir şekilde Hermione’e baktı gerçekten slytherinli olsaydı favori öğrencisi olurdu kesinlikle. “Gryffindor’a beş puan, en azından sınıfta düşünebilen biri var…malzemeleri rafta bulabilirsiniz partneriniz ile birlikte.” Ayağa kalktım rafa doğru gittim altı tane ürün lazım ve Malfoy tabi ki kalkmadı sadece oturup izliyordu aptal. İlk malzeme en yukarda bulunan kurutulmuş ayışığı papatyası almak için uzanıyordum ama tabi ki boyum yetmiyordu kimseden yardım isteyemezdim çünkü herkes partneri ile birlikte hareket ediyor tam o anda bir kol kurutulmuş ayışığı papatyasını aldı dönüp baktığımda karşımda Malfoy duruyordu tekrar önüme döndüm ve diğer malzemeleri aramaya başladım arkamdan sesini duydum “Teşekkür etmek yok mu ?” Yapması gereken şeyi yaptığı için teşekkür beklediğine inanamıyorum ! “Yapman gereken şeyi yaptın diye sana teşekkür mü edeceğim ? asla.”
Daha fazla lafı uzatmadık malzemeleri toplayıp masamıza tekrar geçtik, profesör Snape süreyi başlatmıştı bu süre içinde yapmamız gerekiyordu tabi Malfoy ile birlikte yapmak imkansız.

“Malfoy bir aptallık yapma su kaynamadan önce papatya eklenmeli ve saat yönünün tersine tam yedi tur karıştırılır.”
Malfoy gözlerini devirdi ve sinirle bana baktı “Sen beni aptal mı zannediyorsun ! sen söylemene bile gerek yok senden daha iyi bildiğime eminim seni aptal bulanık.” Hızlıca elimdeki karıştırma çubuğunu aldı ve kendisi ürünleri koymaya başladı harika gerçekten. Harry ve Ron’a baktım mutlu bir şekilde konuşarak yapıyorlardı aynı şekilde Hermione’de öyleydi sadece ben mutsuzdum.
Malfoy’a döndüğümde hızlıca yılan derisini ekledi ve ters yöne çevirdi bu yaptığı hata yüzünden iksir köpürdü. “Malfoy ! bilerek yaptın değil mi ?” Malfoy umursamazca ve beni sinir etmekten hoşuna gider bir şekilde güldü “Böyle bir şeye neden bilerek yapayım ki biraz aklını kullan.” bilerek yapmıştı, sırf başarısız olalım diye zaten onunla birlikteyken neden puan için uğraşıyorum ki o aptal sarı çiyan’a az daha puan kazandıracaktım. Sıra asphodel özünü koymaktı sadece üç damla koyulması gerekiyordu ama ben öyle yapmayacaktım madem Malfoy başlattı bende devam ederim, özü aldım ve tam dört damla damlattım tam beşinciyi damlatacaktım ki Malfoy bileğimi sinirle tuttu ve çekti. “Ne yaptığını sanıyorsun ? Beni taklit mi ediyorsun.” Bu yaptığım onu gerçekten sinir etmiş gibi ama bu umrumda bile değil ilk o başlattı. “Sen zaten iksiri mahvettin ! Ben neden yapamam.” Bileğimi çektim ve önüme döndüm profesör Snape tam önümüzde duruyordu ve sessiz ama soğuk bir tavırla konuştu “Malfoy…ve sen. Umarım birbirinizi sabote etmek yerine işe yararsınız.” Ve gitti diğer gruplara bakmaya bende Malfoy’a baktım oda bana bakıyordu neredeyse sinirden burnundan duman çıkacaktı.

Malfoy ile birlikte sürekli ve sürekli birbirimizi sabote ettik bu iksirin artık iksir olduğundan şüpheliyim. Profesör Snape oturduğu yerden kalktı ve sınıfa doğru konuşmaya başladı “İksir…sizinle bağ kurmadan tamamlanamaz partneriniz ya da siz bir damla kan eklemelisiniz.”
Profesör’ün dediğini duyar duymaz hemen bıçak aldım kanımı damlatacaktım tabi Malfoy durur mu asla oda aynı şekilde bıçak aldı ve avcunu kesti ikimizde aynı anda kazananın üstünü elimizi uzattık ellerimiz birbirine temas etmişti daha önce birbirimize asla dokunmamıştık. İstemsizce göz göze geldik sonra hemen gözlerimizi başka yere çevirdik ve elimizide çektik. Malfoy sanki bir şey diyecekmiş gibi oldu sustu…ama bir süre sonra içinde tutamadı. “Dikkat etsene !” Zaten ondan başka bir şey beklenmezdi gözlerimi devirdim ve önüme döndüm profesör Snape yine herkesten önce bizim yanımıza geldi “Ne kadar…düşüncesizce.” İkimizide baktıktan sonra devam etti “Ve yine de…ilginç.” Sonra daha da sertleşti “Zihinle oynanan büyüler…hatayı affetmez.” Hemen Malfoy’a döndüm onun yüzünden bu haldeyiz ! “Yılan derisini ve karıştırma yönünü bozmasaydın bunlar olmazdı.” Malfoy kaşlarını çattık derin ve sesli bir şekilde nefes aldı “Asphadel’ü fazla koyan bendim, değil mi ?” Haklı bende mahvetmiştim ama ilk o başlattı. Snape elini masaya vurdu ona bakmamızı sağladı “İlginç olan…iksirinizin tamamen ölmemiş olması, ama hiç bir şeye yaramaz temizleyin.” Ve arka taraflara doğru yol aldı en azından tamamen gitmiş değildi.

Kazanı boşaltmadan önce masayı temizlemeye başladık fakat kazan titremeye başladı ikimizde istemsizce eğilip baktık…bir vizyon çıktı ortaya ben vardım çok geçmeden Malfoy yanımda belirdi vizyondaki ben korkmuyordum her hangi bir his ya da başka bir şey yoktu sadece karşımda olan Malfoy’a bakıyordum, Malfoy ise bir adım yaklaştı ve vizyondaki benim elimi tuttu ikimizde hem gergindik hemde farklıydık her anlamda sonra kazan tekrar titredi ve görüntü kayboldu. Malfoy hemen kazandan uzaklaştı kaşlarını çattı “Bu ne saçmalık böyle !?” Birbirimize baktık fakat yüzümüzde hiç bir ifade yoktu daha sonra arkamızdan adım sesleri geldi profesör Snape “Bozuk iksirler bazen daha dürüsttür.” Bunu dedi ve sınıftan hızlıca çıktı “Bunun hiç bir anlamı yok asla ve asla senin elimi tutmanı izin vermezdim.” Malfoy alaycı bir şekilde gülümseyip bana bir adım attı “Kendini bu kadar değerli sanma, kimse senin elini tutmak istemiyor sen istesen bile tutmam.” Geri çekildi ve kazanı boşaltmaya başladı bende malzemeleri kaldırıyordum etrafıma baktığımda herkesin çıktığını fark ettim sadece biz kalmıştık bu kadar yavaş olduğumuza inanamıyorum. Malzemeleri kaldırdım Malfoy hala kazanı yıkama peşinde benim yapacağım iş olmadığı için sınıftan çıktım Harry ve diğerleri ortak salona gitmiş olmalılar bende gitsem iyi olur.

Ortak salona gelmiştim Harry Ron ve Hermione koltukta oturuyorlardı beni görünce hepsi ayağa kalktı.
“Malfoy ile birlikte olman tamamen şanssızlıktı.” Demişti Hermione evet gerçekten şanssızlık. “Umarım sana kötü şeyler dememiştir, sen iyi misin ?” Harry telaşlı bir şekilde sormuştu gülümsedim “Her zaman ki gibi Harry merak edilecek bir şey yok…ben birazcık uyuyacağım akşam yemeğine beni uyandırın tamam mı.”
Ron gülümsedi “Seni bayıla bayıla yediğin akşam yemeğini çağırmaz olur muyuz ?” Kıkırdadım ve odama doğru çıkmaya başladım kazanda gördüğümüz şey aklımı kurcalıyordu ama çokta önemli olmasa gerek düşüncelerden kurtulup kendimi yatağa attım birazcık uyusam iyi olur.

(İlk bölüm bitti umarım beğenirsiniz 🤍 destekleriniz benim için çok önemli oy vermeyi ve yorum atmayı unutmayınn gözümden kaçan yanlış yazılan yerler varsa kusura bakmayın 🤭)