Bölüm 4

Abim , ben ve alex
Üçümüz masanın bir köşesindeydik.
Ben bir sandalyede , alex karşımdaki sandalyede , abim masanın yanında ayakta bekliyordu.

Kollarını birleştirmiş ve açıklama bekliyordu.
Sinirliydi…
Bu belli bir şeydi.

Tam söze başlayacakken Alex benden önce başladı.
“Biz Aysel’le birbirimizi seviyoruz. Aşığız. “

Abim sinirle gülüp Alex’in yüzüne yumruk atması bir oldu.

“Abi!!”

Elena’yla aynı ayda demiştik ama Elena Alex’e , ben abim’e demiştim.

Elena koşarak Alex’in yanına gitti.

Ama Alex sırtıyordu.

“Dua et tanıdığımsın. Sakın kardeşimi üzme.” Alex ve abim ilkokul arkadaşıydı. Aynı zamandan ben ve elena’da.

Şaşkınlıkla ona bakıyordum.

Sevgilim olmasına izin mi vermişti o?

Alex elini burnundan çekti.
Kan akıyordu.
“Eyvallah. Üzmem merak etme. “
Bana baktı.
“Ben onu üzmeye kıyamam ki”

Bir süre sonra evdeydik.
Hala şaşkın bir şekilde yolda yürürken biri elimi eline sardı. İrkerek baktığımda o kişi Alex’di.

“Ne düşünüyorsun? Bu yakışıklılığımla herkesi nasıl ikna ettiğimi mi?”

“Hımm ne demezsin.”

Öyle eve ilerledik.
Herkes evine dağıldı.
Ben tam yatmak üzereyken telefonuma bir bildirim geldi.

Gıcık şey:
“Nasılsın küçük minnak tatlı ama tatlı sevgilim?”

İnat olsun diye yapıyordu.

Siz:
“Uyumayı düşünüyordum koca büyük yaşlı sevgilim.”

Gıcık şey:
“A ama böyle ben çok üzülürüm.”

Siz:
“Ay ben sana kıyarım üzül ne halin varsa gör.”

Gıcık şey:
“Ayıp ama insan sevgilisine böyle der mi?”

Siz:
“Der.”

Gıcık şey:
“Demez”

Siz:
“Der.”

Gıcık şey:
“Demez.”

Siz:
“Der.”

Gıcık şey:
“Tamam lan yeter”

Siz:
“Yetmez.”

Gıcık şey:
“Yeter.”

Siz:
“Yetmez.”

Gıcık şey:
“Yeter.”

“Off tamam haklısın. Haklısın en büyük haklı sensin sus yeter ki.”

Siz:
“Yetmez ki.”

“Neyse ben uyuyorum bay bay öptüm.”

—————————-
Aysel telefonu kapattı.
Ama Alex sondaki ‘öptüm’ kelimesine takılı kalmıştı.
Alex’in gerçekten onu öpmesini istediğini veya hayal ettiğini bilmiyordu.

Gıcık şey:
“O öpücüğü bekliyorum.”