✨KAHKAHALAR VE FISILTILAR✨

✨BU BÖLÜMÜ UMARIM BEĞENİRSİNİZ LAFI UZATMAYIM✨

✨İYİ OKUMALAR✨

Nisan ikinci çalışta kapıyı açtı.
“Hoş geldiniiiizzz!” dedi sevinçle.
“Hoş bulduk!” dedim, Eva da aynı anda tekrarladı. İkimiz de ona sımsıkı sarıldık. Bir aydır görmemiştik, gerçekten özlemiştik. Elimizdeki poşetleri verip içeriye girdik.

“Kızlar istediğiniz yere geçebilirsiniz,” dedi Nisan.
Biz de terasına çıkmaya karar verdik.

Teras… apayrı bir dünyaydı. Loş sarı ışıkların altında, sarmaşıklarla çevrili duvarlar, hoş koltuklar ve göz kamaştıran bir şehir manzarası. Sanki şehir ayaklarımızın altındaydı. Hemen bir koltuğa oturduk.

“Kızlar, tekrar hoş geldiniz,” dedi Nisan, yüzü gülümsemeyle doluydu.

“Hoş bulduk,” dedim.

“Hoş bulduk kanka, uzun zamandır konuşamıyoruz. Görüşmeyeli napıyosun?” diye sordu Eva.

Nisan iç çekerek “Hiçbir şey yapmıyorum, ful işle geçiyor günlerim. Sizin nasıl gidiyor?”

“Benim de aynı, işe git gel… hep aynı tempo,” dedim.

“Valla benim de bir farkı yok,” diye ekledi Eva.

Nisan “Anladım… bir şeyler içmek ister misiniz?” dedi.

“Aslında soğuk bir şeyler varsa olur,” diye söyledik.

“Tamam, hemen getiriyorum” diyerek Nisan yanımızdan ayrıldı.

Nisan içeri girince ben ayağa kalktım. Terasın ucuna yürüdüm, manzarayı daha yakından görmek istedim. Rüzgârın hafif esintisi saçlarımı savuruyordu. O an kendimi huzurlu hissettim.
Arkamdan Eva'nın sesi geldi:

“Kanka, Lina seni aradı mı?”

“Yok, aramadı. Noldu ki?”

“Beni aramış. O sırada işteydim, görünce geri aradım ama açmadı.”

“Belki şu an müsait değildir, sonra geri arar o seni.”

“Evet, arar kesin. Meşguldür.”

Tam o sırada Nisan elinde tepsiyle geri geldi.
“Soğuk kahveleriniz geldi,” dedi gülümseyerek.
“Sağ ol canım,” dedik ikimiz birden.
Kahvelerimizi yudumlarken bir anda telefonum çaldı. Ekrana baktım… Lina arıyordu. İçimde küçük bir heyecan hissettim. Hemen telefonu elime aldım.

Telefonu açar açmaz Lina’nın sesi geldi:
“Alo Mina!”
“Efenimmmm,” dedim gülerek.
“Napıyon?”
“Hiçç… Eva'yla birlikte Nisan’ın evindeyiz. Sen napıyosun?”
“Hiç ben de… size güzel bir haber vermek için aradım.”
O an ses tonu öyle heyecanlıydı ki kalbim hızlandı.
“Şuan çok merak ettim, neymiş o haber?” dedim.
Bir anda patlattı:
“Antalya’ya taşınıyorummm!”

Sevinçten resmen olduğum yerde zıpladım. Eva'yla Nisan meraklı gözlerle bana bakıyor, “Ne oldu, ne diyor?” der gibi bana bakıyorlardı.

“Eee ne zaman taşınıyorsun?!” dedim heyecanla.
“İki gün sonra yanınızdayım!” dedi, sesi adeta kahkaha atar gibiydi.
“Ciddi misin?! Keşke daha önceden söyleseydin!”
“Sürpriz yapmak istedim ama dayanamadım, söyledim işte.”
Bir yandan gülüyor, bir yandan gözlerim doluyordu.
“Tamam madem… ben bizim kızlara söyliyim.”
“Tamam, hadi görüşürüüüz!”
“Görüşüüüzzzz!” dedim, kahkahalarla kapattık telefonu.

Telefon kapanınca ellerim hâlâ heyecandan titriyordu. Eva'yla Nisan gözlerini bana dikmiş, patlayacak gibi bakıyorlardı.
Hemen yerime oturup nefes nefese anlatmaya başladım “Kızlaaaar! Lina Antalya’ya taşınıyormuş!”
Nisan’ın gözleri kocaman açıldı “Sen şaka mı yapıyorsunnn?!”
“Hayır, şaka yapmıyorum,” dedim gülerek.
Eva ellerini birbirine vurarken “Yess beee, bu habere çoook sevindim!” dedi.
Bir an sessizlik oldu, sonra ben ortaya attım
“Şimdi bir plan yapmamız lazım.”

Nisan kaşlarını kaldırdı “Ne gibi bir plan?”
“Şöyle… Antalya’ya taşınacağı için bir yerde küçük bir organizasyon yapabiliriz.”
Eva heyecanla atlayıp “Ne gibi bir şey yapıcaz ki?” diye sordu

“Bence kız kıza bir mekânda kutlayabiliriz… mesela Marmaris’te.”

Eva merakla sordu “Nasıl bir mekân olacak peki?”
“Bence eğlence mekânı olabilir,” dedim.
Eva omuz silkti “Bana fark etmez.” “Olabilir… nereyi ayarlayalım?”
Nisan hemen atladı “Benim aklımda bir yer var, siz işi bana bırakın ben orayı ayarlıyım.”
“Tamam, bana uyar,” dedi Eva.
“Bana da uyar,” diye ekledim.

“Parti bittikten sonra ne yapalım?” diye sordum.
Bir an sessizliğe gömüldük, sonra ben atıldım:
“Aslında geri gelemesekte … bir otelde mi kalsak? Orda hem kalırız, olmadı iki üç gün tatil yaparız.”
Eva hemen, “Bana uyar” dedi.
Nisan sakin bir sesle, “Bana fark etmez,” dedi.
“Tamam, benim işim yok zaten” dedim.
“Tamamdır o zaman, ben hemen mekânı arıyım,” dedi Nisan.
Eva elini kaldırdı, “Tamamdır!” dedi gülümseyerek.

“Saat geç olduğu için yatmaya karar verdik; Nisan bize kıyafet ayarlarken, ben Eva'yla birlikte yatakları hazırlıyordum. Tam o sırada telefonuma bir bildirim düştü. Ekrana baktığımda Kayra’dan gelmişti. “Mina, uyudun mu?’

“Hayır, daha uyumadım,” diye yazdım.

“Tamam madem…”

“Neden sordun, bir şey mi oldu?”’

“Yok, bir şey olmadı. Konuşabilir miyiz diye yazdım.”

“Konuşabiliriz, dur. Müsait bir yere geçeyim, seni arıyım.”

“Bekliyorum.”

Bunun üzerine sessizce balkona çıktım, sandalyeye oturdum ve derin bir nefes alarak Kayra’yı aradım.”
Telefon birkaç kez çaldıktan sonra açıldı. Karşıdan Kayra’nın sesi geldi, yorgun ama bir o kadar da huzurlu bir tondaydı:
“Alo… Mina?”

“Evet, benim,” dedim gülümseyerek. Sesimi duymasını bile kalbim hızlandırıyordu.
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra Kayra derin bir nefes aldı:
“Bilmiyorum ya… İçimden geldi. Sesini duymak istedim.”

Bir anda yanaklarımın kızardığını hissettim. “Gece gece beni utandırmayı iyi biliyorsun,” dedim kısık bir kahkaha atarak.
“Ciddi söylüyorum Mina. Sesin… bana huzur veriyor. Günüm ne kadar kötü geçerse geçsin, senle konuşunca her şey yoluna giriyor.”
Sözleri kalbime işliyordu. Bir an boğazım düğümlendi, sesim titreyerek, “Ben de seninle konuşunca kendimi çok farklı hissediyorum… Sanki her şey bir anda güzelleşiyor,” dedim.
Kayra gülümsedi, sesinden belliydi:
“Keşke şu an yanımda olsaydın. Balkonda değil de… yıldızların altında yan yana oturuyor olsaydık.”

Gözlerim doldu, ama mutlu bir şekilde. “Ben de isterdim… Belki bir gün olur. Hem… belki düşündüğümüzden de yakın zamanda.”
Kayra’nın sesi daha alçak, daha içtenleşti:
“Mina… bazen düşünüyorum da, ben seni çoktan hayatımın en değerli yerine koymuşum. Bunu fark edince korkuyorum, çünkü ya kaybedersem diye… Ama sonra diyorum ki, belki de hayat bana ilk defa doğru kişiyi getirdi.”

Gözlerimden yaşlar süzülürken kısık bir sesle, “Kayra…” diyebildim sadece.
“Efendim, güzelim?”
“Ben de seni kaybetmekten çok korkuyorum. Ama bil ki… kalbim ilk defa bu kadar emin.”
O anda balkondaki rüzgâr bile sanki bizim için esiyordu. Sessizliğin içinde ikimizin kalp atışları, telefondan birbirine karışıyordu.
Kayra kısık bir sesle fısıldadı:
“O zaman… söz verelim. Ne olursa olsun, birbirimizi bırakmayacağız.”
Gözlerimi kapattım, dudaklarımda küçük bir tebessümle:
“Evet… söz.”

Bir süre sessizlik oldu, sadece nefeslerimiz ve uzaklardan gelen gece sesleri vardı.
Kayra usulca konuştu:
“Şu an sesini duymak bile bana yetiyor, Mina… Sanki yanımdaymışsın gibi hissettiriyor.”

Gözlerim doldu, dudaklarımda istemsiz bir tebessüm belirdi. “Sen de inan bana… konuşmak bile… beni mutlu ediyor.”
Kısa bir sessizlik daha oldu, sonra Kayra devam etti:
“Biliyor musun… bazen günün ortasında aklıma geliyorsun. Ve işte böyle gece… sesini duyunca her şey yavaşlıyor gibi oluyor.”

Kalbim hızla çarpıyordu. “Beni böyle hissettirdiğin için… teşekkür ederim,” dedim fısıldar gibi.

Kayra hafifçe güldü, sesi sıcak ve samimiydi:
“Biliyorum, belki garip geliyor ama… seninle konuşurken kendimi daha hafif, daha huzurlu hissediyorum.”

Gözlerimi kapattım, derin bir nefes aldım. “Ben de öyle… Kayra. Sanki her şey daha kolay, daha güzel oluyor seninle konuşunca.”
Bir an sessizlik çöktü. Sonra Kayra titrek ama kararlı bir sesle ekledi:
“Mina… belki şimdilik yan yana değiliz ama bunu bil… ben hep buradayım, senin yanında olamasam da, seninle konuşmak hep elimden gelen en değerli şey.”

İçimde tatlı bir sıcaklık yayıldı, dudaklarım hafifçe kıvrıldı. “Bunu bilmek… çok güzel. Ben de seni anlamak, hissetmek için sabırsızlanıyorum.”
Kayra derin bir nefes aldı, sesi daha alçak ve içten:

“O zaman söz verelim. Ne olursa olsun, birbirimizin yanında olamasak da… hep iletişimde kalacağız, hep birbirimizi hissetmeye çalışacağız.”

Gülümseyerek, “Söz,” dedim.
Telefonun ucunda sessizlik oldu, ama sessizlik bile sıcak ve samimiydi. Gözlerimi balkondaki yıldızlara dikerek, kalbimde o güzel huzuru hissettim.

✨BU BÖLÜMDE BURADA SONA ERDİ✨

✨UMARIM BEĞENMİŞSİNİZDİR✨