Bölüm-3

Bölüm 3 – Karanlık Geçit

Orman gittikçe daha sessiz hale geliyordu. Arsen, Danila, Alina ve Vera ilerledikçe güneş ışıkları ağaçların arasında kayboluyor, etraf daha karanlık görünmeye başlıyordu.

Alina biraz yavaşladı. “Burası… biraz korkutucu olmaya başladı,” dedi fısıldayarak.

Arsen hemen öne geçti. “Korkma. Ben buradayım. Hem birlikteyiz,” dedi ama sesi bile biraz gergindi.

Danila pusulaya baktı. “Garip… pusula sürekli aynı noktayı gösteriyor. Sanki bizi bir yere zorla yönlendiriyor,” dedi.

Vera hemen lupasını kaldırdı. “Durun!” diye fısıldadı. “Yerde bir şey var!”

Hepsi eğildi. Toprağın üzerinde küçük, siyah bir işaret vardı. Haritadaki sembollerden biriydi… ama bu sefer daha koyu ve sanki yeni çizilmiş gibiydi.

Alina’nın gözleri büyüdü. “Bunu… biri yeni yapmış olabilir mi?”

Bir anda rüzgar sert esti. Ağaç dalları sallandı ve garip bir uğultu duyuldu.

Arsen etrafına baktı. “Burada yalnız olmayabiliriz…” dedi yavaşça.

Bir süre sessizce ilerlediler. Sonra karşılarına eski, taş bir yapı çıktı. Yarı yıkılmıştı ve önünde dar, karanlık bir giriş vardı.

Danila yutkundu. “Sanırım… buraya girmemiz gerekiyor.”

Alina hemen “Evet!” dedi ama sesi eskisi kadar cesur değildi.

Vera haritaya baktı. “Giriş tam burada işaretlenmiş. Ama yanında bir uyarı var…”

Arsen kaşlarını çattı. “Ne yazıyor?”

Vera yavaşça okudu:

“Işığa güvenme.”

Bir an herkes sustu.

Danila el fenerine baktı. “Bu… hiç iyi değil.”

Ama geri dönemezlerdi.

Arsen derin bir nefes aldı. “Hazır mısınız?”

Kimse tam hazır değildi… ama hepsi başını salladı.

İçeri girdiler.

Geçit dar ve karanlıktı. Duvarlar soğuktu ve ayak sesleri yankılanıyordu. Danila feneri açtı ama ışık garip şekilde titriyordu.

Bir anda… ışık söndü.

“Ne oldu?!” diye bağırdı Alina.

Danila panikle feneri salladı. “Ben… ben bir şey yapmadım!”

Karanlık tamamen etraflarını sardı.

O anda, derinlerden bir ses geldi…

tık… tık… tık…

Vera fısıldadı: “Bu… ayak sesi mi?”

Arsen hemen “Herkes bana yakın dursun!” dedi.

Kalpleri hızla atıyordu. Nefesleri bile duyuluyordu.

Bir anda duvarda hafif bir parıltı belirdi. Vera hemen lupayı kaldırdı. “Bakın! Bir şey yazıyor!”

Arsen elini duvara sürttü. Yazı yavaşça ortaya çıktı:

“Dört kişi girdiniz…
Ama herkes çıkamayacak.”

Alina’nın sesi titredi. “Bu… ne demek?”

Danila geri çekildi. “Bu bir oyun değil…”

Tam o anda…

Geçidin arkasından bir kapı gürültüyle kapandı!

“Koşun!” diye bağırdı Arsen.

Ama nereye?

Önlerinde iki yol vardı.
Biri karanlığa gidiyordu.
Diğeri ise hafif bir ışıkla aydınlanmıştı.

Alina hemen ışıklı yolu gösterdi. “Oraya gidelim!”

Ama Vera aniden bağırdı:

“Hayır! Haritada ne yazıyordu hatırlayın!”

Herkes bir anda durdu.

“Işığa güvenme…”

Kalpleri hızla çarparken, doğru yolu seçmek zorundaydılar.

Yanlış bir adım…
Her şeyi bitirebilirdi.

kkuduğunuz için teşekkür ederim.🙂