Yazarın kitaplığından
VEHİM
Devam Ediyor2 bölüm29 okunma
Bunca yıldır düşmanlarının pis kanlarını akıttığı kadar kanından oluyordu Tural Karadağ. Ne zaman duracak kanı veya ne zaman huzurla ulaşacak şehadete diye bekliyordu. Gözleri bu kadar kan kaybına dayanamezken her uzvunun bir bir işlevini yitirdiğini hissetti. Sanıyordu ki burnu hariç. Çünkü o an burnuna gelen o kan kokusu olmayacak kadar güzel koku tam bir cennet bahçesi gibiydi. Sanıyordu ki şehit oluyordu mutlulu…