1.bölüm📠

İyi okumalar ❤️❤️
Yormları bekliyorum

—————————❤️❤️❤️❤️——————

Saat yedi gibi kalkmış beyaz pantolon beyaz kazak ile beyaz bir kombin yapmıştım kulaklığımı alıp çıktım karargaha gitmem gerekiyordu kulağımda manuş babanın karanfil kokuyor cigaram cigaram şarkısı karargaha doğru yürüyordum bugün izinliydim ama imzalamam gerekenbirkaç belge vardı bu yüzden karargaha gidiyordum kulaklığındaki melodi sonlandı ve ben karargahın önündeydim kulaklığımı çıkardım ve karargaha girdim kolridorda yürürken birden durdum

Beni durduran Buse ablanın Çığlık sesleriydi "götürmeyin onu babamın emaneti o bana götürmeyin"diyordu Buse ablaya emanet edilen tek kişi Çınar dı Buse ablanın sesinin geldiği yöne doğru yürüdüm

Sesin geldiği yerde al bayraklı tabut ve Çınar'ın fotoğrafı ne oluyordu şehitmi olmuştu bana neden söylenmemişti

Yanımda beni tutan abime baktım ne ara beni fark etti ve tütü bilmiyorum ama umurumda değildi

Buse abla beni görünce hemen ayağa kalktı ve bana sarılarak ağlamaya başladı ben de ona sarıldım gözlerim dolmuştu gözyaşlarım teker teker düşüyordu

Sadece "gitti"dedi sadece bunu dedi bu kelime canımı o kadar çok yaktıki içimde koca bı yangın başlamıştı Buse abla birden yere yığıldı donmuş birşekilde ona bakıyordum abim beni bı yere oturturken Buse ablayı sedyeye alıp ambulansta serum verdiler

Gözyaşlarım halaya yavaşça akıyordu beni ayakta tutan bir şey vardı sanki içimde bir umut vardı yıkılmamamı sağlayan birden ayağa kalktım abime baktığımda bana hüzünle bakıyordu arkamı dönüp yürümeye başladım ne kadar yürüdüm nereye geldim bilmiyorum ama şu an karşımda bir deniz vardı banka oturdum denizin dalgalarını izledim huzur veren sesini dinledim ne kadar geçti bilmiyorum ama hava kararıyordu ayağa kalktım yürümeye başladım kendimi yarım saten sonra evin önünde buldum

Abim telefonda biriyle konuşuyordu "gerizekalı kayıp şu an onu arıyoruz çok üzüldü" diyordu benden bahsettiği kesindi ama kiminle konuşuyordu beni görünce telefonu kapattı koşarak yanıma geldi "neredesin sen ya"diyerek sarıldı sarılmayı bırakınca eve girip odama çıktım

İçimdeki yangın her saniye artıyordu duşa girdim
Soğuk suyunaltında dakikalarca kaldım ama içim daha da alevleniyordu yıkılmamıştım ama acı çekiyordum hemde enbüyüğü

Duştan çıktıktan sonra giyindim ve kendimi yatağa bıraktım artık hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım

Aklımda tek bir cümle dönüyordu sevdiğim adam doğduğum gün ölmüştü doğduğumuz benden gitmişti bugün aynı zamanda onun da doğum günüydü

Sevdiğim adam...
Ben Çınar'a aşıktım

Abim ve arkadaşlarım bana şehit olduğunu söylememişti artık yalan söylemeselerde onlara güvenemezdim ki

————&————

Bölüm çokmu kısa oldu yfumlarda belirtin

Her hafta sonu bölüm gelecektir karakter tanıtımı yapmadım süprizli olsun diye🙂🙂

Sınır 10/10 yorum ve beğeni

Bölüm hakında sorularınıza yanıt vericem bu nedenle belirtin

Babaysss👋👋