1. bölüm · Zorla aşk

1. Bölüm olumsuz seçenekler

ELLA ☀️❤️‍🩹

(İlayda)
Bu sabah uyanmamla başladı günüm gene başlamasa dediğim bir gündü annem seslendi "İlayda hadi kızm iş görüşmesine geç kalacaksın" dedi doğru tamamen aklımdan çıkmıştı iş görüşmesi,bir cafede çalışmaya başlıyacaktım hemen kalkıtım kardeşim Mert hala uyuyordu hemen telefonuma baktım 30 dk içinde çıkmam gerekiyordu çok geç kalmıştım direkt bir kombin yapıp üstüme giydim üstüme siyah ince bir kazak altıma krem renginde bir etek giydim bakımımı ve makyajımı yaptım 10 dk ne! Evet evet 10 dk kalmıştı iş görüşmesine hemen ağzıma bişeyler tıkıştırdım annem"kızım doğru düzgün yeseydin yemeğini güçsüz düşeceksin bak" dedi ama ben çoktan ayakkabılatımı giymiştim"sonra yerim anne!" Dedim bişeyler dedi ama duymamıştım 6 dk kesin geç kalacaktım

(CAN)
Bu gün sırf babam için okula gitmedim şirkete çağırdı bana devir edecekmiş ama ben istemiyorum 24 yaşında bir son sınıf üniversite öğrencisi olarak mesleğimi elime almak istiyorum şirkette patronluk yapmak değil ama amacını çok iyi biliyorum bu şirket büyük büyük dedemden kalma bir şirket ve batmak üzere babamda bütün suç kendisine değil bana kalsın diye uğraşıyo işte ama gene gidicem uğraşmayacam şirkete vardığımda babam beni karşıladı büyük bir sevecenlikle "gel oğlum canım oğlum benim" dedi beni bir kere bile böyle sevmemişti numaradan bile olsa hoşuma gitmişti hafifçe gülümsedim içeri geçtik onun odasına daha doğrusu benim olcak odaya girdik babam bana"kapıyı kapat"dedi serçe bütün sevecenlik gitmişti işte "bak oğlum bende dedende gerekli yaşa geldiğini düşündük ve şirketi sana devir etmeye karar verdik ama bunun için evli olman lazım bak biz nasılız annen şirkette benim asistanım olarak çalışıyo yani başkaları bana yanaşamasın o yüzden evlenmen lazım oğlum" dedi ne evlenmesi bu ben daha okulumu bitirmedim ya"baba ne evlenmesi be daha okuyorum" dedim "okulu bırakacaksın zaten bırakmazsan şirkette nasıl çalışacaksın" dedi yüksek sesle kafamı sallamakla yetine bildim en azından evleneceğim kişi belliydi sevgilim sude babama "kiminle evleneceğim benim evleneceğim kişi belli" dedim sakin bir sesle "evleneceğin kişi belli değil ben seçecek daha doğrusu annenle seçicez lise mezunu olmasına dikkat edicez" dedi emin bir sesle hayır ya olazdı neden lise mezunu üniversite okumamış biri olmak zorundaydı babama "neden lise mezunu?" Dedim babam "çünkü sana ve bize karışamasın diye şirketten anlamadığı için sürekli sana sorsun sen emir ver diye deden bu hatayı annende yaptı ama ben sana yapmiyacam Yağmura da söyle senin üniversitene ulaşsın artık gelmeyeceğini haber versin"dedi offf offf Sude bunu duyarsa ortalığı yıkar ne yapacağım şimdi

(İlayda)
İş görüşmesine 17 dk geç kalmıştım beni almayacaklar diye korktum ama öyle olmadı şükürler olsun ki ben buraya en yakın arkadaşım sayesinde alınacaktım galiba tabi,görüşme güzel geçmişti şükürler olsun ki iyi bir işti En yakın arkadaşım Melisanın söylediğine göre patronlada tanıştığıma göre iyi birine benziyordu Bana bu gün hemen başlaya bileceği mi söyledi daha güzeldi maşımı bir miktar daha fazla alırdım orada Melisa beni karşıladı bana sıkıca sarıldı "alındınmı lütfen alınmış ol lütfen" dedi tam bişey söyliyecek kendi sözümü kesti "hazır değilim alıştıra alıştıra söyle tamam mı? " dedi bende "Melisa sakın ol alındım işe " dedim derin bir nefes verdi "niye başta söyleyin o zaman" dedi "izin vermedın ki" dedim
"Neyse boşver"
"Tamam"
İşe başladık garsonluk zor işti ya her yere yetişmek zor oluyodu derken bir masaya zengin bir çift oturdu bu cafede böyle kişiler ne arasınki arkamdan Melisanın geldiğini duymamıştım "knk gördün mü kimler geldi" dedi ona döndüm "kim ki bunlar" dedim Melisa "knk bana tanımadığını sakın söyleme" dedi ona " tanımıyorum " dedim bana küçümser bir şekilde baktı "niye öyle bakıyosun" dedim "knk bunlar İstanbul un en ünlü 2.şirketinin sahipleri " dedi ünlülermiş ama ben gram tanımıyorum bilmiyorum Melisa "knk koş sen bak" dedi derin bir şekilde nefesimi verdim ve yanlarına gittim yanlarına gider gitmez beni süzdüler rahatsız olmuştum ama belli etmedim adam "gel otur kızım bir konuşalım" dedi ne benimle mi konuşacaklardı çok saçmaydı otudum "yalnız patronum görürse çok kızar" dedim adam "boş ver sen bana bırak orasını" dedi başımla onayladım kadın "yemek yapmayı biliyomusun? " dedi çok saçma bir soru sormuştu anlamamış şekilde ona baktım adam "canım o şekilde girilmez lafa ayrıca bir tanışalım demi" dedi haklıydı kadın "merhaba ben Fatma" dedi adam "bende Faruk sen" dedi "İlayda" dedim adam "üniversite okudunmu kızım sen?" dedi bende "hayır lise mezunuyum üniversiteyi kazanmadım" adam kadına dönüp başını salladı kadın "kaç yaşındasın peki İlaydacığım" dedi "22" dedim "anladım" dedi adam "sevgilin falan varmı" dedi bende "hayır" dedim kadın "yemek yapmayı biliyomusun ve ev işlerinden anlarmısın?" dedi bende "çok iyi yemek yaparım ama ev işlerinde çok kötüyümdür" dedim kadın tamam gibi bir bakış attı adam "şirket işlerini yapabilirmisin peki" dedi "bilmiyorum" dedim adam ekledi "peki bizim gelinimiz olmayı kabul edermisin?" dedi gülümseyerek ne diyodu bu adam mal mıydı "pardon da ne gelini ne evliliği kusura bakmayın ama ben bunu yapamam" dedim masadan kalkıcaktım ki kadın "ailenden birisini numarasını bize verir misin acaba" dedi dönüm ve "olur" dedim babamın numarasını verdim onların yanından ayrıldım.

Akşam Merte olanları anlatıyodum babam odaya girdi "İlayda,kızım evleniyosun" dedi sakince babama "ne! Hayır olamaz ben kimseyle evlenmem" dedim babam kızarak bana baktı "kızım zengin olucaz ailen zengin olucak" dedi "para için beni satıyosun yani" dedim "aynen öyle yapıyorum"dedi babamdan nefret ediyordum şuan daha çok nefret ettim ne evlenmesidi kesin bu gün gelenler istiyodu beni Mert bana şok içinde bakıyodu "Abla babam ne saçmalıyo Bu gün cafeye gelenler mi istiyor seni" dedi "bilmiyorum Mert ama büyük ihtimalle onlar ben babamdan olanları öğrenip gelecem sen burada bekle yada gel hangisini yaparsan artık" dedim ve salona doğru ilerledim evimiz çok büyük değil evet ama bize yetecek kadar vardı,babam ve annem oturmuş bişeyler konuşuyorlardı annem üzgün babam ise güller saçıyodu yanlarına vardığımda annem beni affet dercesine bana bir bakış attı babamda bana küçüklüğümden beri ilk defa sarıldı ama ben karşılık vermedim beni bıraktı "olayları anlatın bakalım" dedim babam "anlatalım kızım beni bu akşam aradılar Faruk Bey miş bana kızınız İlayda'yı oğlumuz Can'la evlendirmek istiyoruz dedi ve bize 10 000 $ teklif etti bende şok oldum tabi direkt kabul ettim ayrıca yarın akşama yemeğine davet ettiler yarın akşam oraya gidiyoruz" dedi yani ciddi ciddi beni satmıştı bu adam beni bitiriyordu anneme döndüm ona engelledın mi gibi baktım ve odaya dödüm Mert'e konuşulanları anlattım bana şok içinde bakıyodu biraz da Melisa yla konuştuktan sonra yattım


Öğle olmuştu araya girecektik patron "kızlar araya çıka bilirsiniz" dedi canım sıkınca dışarı çıktık Melisa "knk hala aklım ermiyo sen ciddi evleniyo musun?" dedi iç çektim "ciddi evlenicem hatta bu gün tanışmaya gıdıcez ama ben evlenmek istemiyorum" dedim üzgünce baktı,bir restauranta gidiyoduk yemek yiyip dönücektik restauranta vardık içeri geçicektik biri bana çarptı ben yere düştüm kimdi bu aptal 'ahhh' canım yanmıştı Melisa beni ayağa kaldırdı çocuğa "önüne baksana" dedim bana döndü "bana mı dedin" dedi
"Senden başka bana çarpan biri mi var"
"Seninle uğraşamam onca işim var"
"Ne işin var Allah aşkına senin gibi şımarık zengin çocuğu birinin ne işi olabilir?" Melisa beni tutmaya çalışıyodu
"Annem ve babam beni zorla istemediğim biriyle evlendirecekler onlardan kaçıyorum anladın ayrıca ben senin gibi düzenbaz birine niye açıklama yapıyorum" dedi "ben miyim düzenbaz sen kendine bak asıl" dedim "asıl ben miyim şımarık zengin çocuğu zenginim ama şımarık değilim malesef" dedi Melisa'da benim inadımı bildiği için bişey yapmıyodu "malesef öylemi yani keşke öyle olsaydım diyosun" dedim "sen çok mu mantıklısın yaa" dedi
"Evet öyleyim zoruna mı gitti"
"Benim değil ama başkalarının gidebilir"
"Hasbinallah!"
Arkadını döndü ve gitti Melisa bana "değer miydi" dedi "ne değermiydi" dedim "kavga ettin ya o değermiydi" dedi "ay ne bileyim ben" dedim

Evlerinin önüne gelmiştik çok büyük bir villaydı 2 katlı ve havuzu vardı ben burada mı yaşayacaktım annem kapıyı çaldı bir hizmetçi açtı "buyrun Faruk bey ve Fatma hanım sizleri bekliyo" dedi e bizi içeri davet etti girdik biz salona doğru yürüdük ev çok büyüktü hayretle evi seyrediyordum salona girdik Faruk bey ve Fatma hanım bizi karşıladı arkalarına baktığımda şok geçirdim bu gün ölen kavga ettim çocıktu bu ben bununlamı evlenecektim 'Can' ben bu çocukla Can'la evlenecektim.