Bölümler 2Şu an: 2.Bölüm SUNUM
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Pazartesi günü gelmişti ve zorbalarım gelmedi o gün çok mutlu olacağımdan emindim. İlk ders sunum yapacaktık öğretmen geldi sınıfa sunumu 2. Ders yapılacağını söyledi ve bu ders ders işledik mutluydum. Sonra zil çaldı ve içime bir şey doğdu sudey'le dışarı çıkacakken sanki bir artist gibi giren 3 kişi gördüm. Yanılmamışım fav zorbalar. Aslında suedeye'de zorbalık yapıyorlar ama Sude bana belli etmiyordu.
Bir bakış atarak okul'a girdiler Sude ise "hayret günlük aktivitelerini yapmadan giriş yaptılar" diyince kahkaha attık. Derse girince ilk olarak Mina sunum yapıcak tı listenin başındaydı. Doğrusu nasıl sunum yaptığını ben de merak ediyordum. Sunuma başladığında ise bir şeyler ters gidiyor du evet bu benim flaşım dı itiraz edip hemen öğretmene söyledim "kızım olur mu öyle şey" dedi resmen delirdim zaten mina'nın bakışı beni benden aldın onlardan korkmuyordum sadece olaysız bir gün geçirmek istiyordum ben.
Neyse "delirmiş" bunlar dedim geçiştirdim kendi kendime ama peki benim flaşım onda ise ben nasıl sunum yapıcaktım sinirden ellerim titriyordu okul 1. Olduğum için de beni kıskanıyordu ve güzel olduğum için bence öyleydi. Aşırı sinir bozucu bir karaktere sahipti yani. Ama bu sunum benim için önemliydi ve teneffüs te mina'nın saçını yolmak için dakikaları sayıyordum yanımda oturan Sude ise "Mina bu sefer ciddi olamaz yani" dedi. Haklıydı haddini aşmaması gerek yani.
Zil çaldı sudey'le teneffüs te Mina ve arkadaşlarını aramak için hemen sınıftan çıktık onlar kantine inmişler di. Tam bina tostunu alacakken yeri boylamıştı bile. Çok komikti Ecrin araya girince Sude dayanamayıp saçlarını kopacak şekilde çekmeye başladı oradan Zeynep araya girdi derken kendimizi müdürün odasında bulduk. Zalımın kızı nasıl da kendini savunmayı biliyordu.
Müdür kamera kaydına baktı ben direk saçına giriştiğim için tabiki de beni suçlu buldu. Ama müdürü suçlamıyorum bende olsam bana inanmazdım. Müdür sordu " Kızım sen sıkıntılı mısın" ben bir delirdim. Abaltmaya çalıştım flaş olayını ama bana hak vermedi. Sude beni savunmaya kalkışınca müdür iyice delirdi. Öğretmen ile konuştu ve beni suçlu buldular "ya sabır" dedim. Neyse disiplinlik olmadık ama tutanak tutulmuştu ve 2. Tutanağımızdı.
Yani tabikide bu üçlü sayesindeydi diğer tutanakda. Ama çıkışa çağırdılar bizi ama tırsmadık değil yani. Baya sinirliydiler ama asıl sinirlenmesi gereken bendim yani ama kız manyak yani ne beklersin ki neyse son dersise atlattıktan sonra çıkışa geldi sıra onlar ordan bize bakış biz buradan onlara bakış atıyorduk. Zorba oldukları kesin ama ben ve Sude onlarla mücadele edebiliyordum yani çok ta bi travma yaşatmıyorlardı yani. Ama bizim için öyleydi bir başkası için ise bilemem.
Baya bi saç, baş girişicektik sanırım ve onlar bize laf attı biz onlara derken bir kargaşa çıktı ortada görenler bizi ayırmaya çalışıyordu ama. Mümkün değil bir kin bir nefret var yani ortada. O kargaşada kafamı duvara çarpınca bir şey anımsadı kafamda. Umarım düşündüğüm şey değilldir dedim. Ortaokul yaşanan hafıza kaybı. Ama hayır ya o kadar da canı değildirler dedim yani sadece bir tesadüfdür dedim ve kargaşadan ayrıldık Sude ile. Sude kafgaya devam edecekti ama benim kafamın karışık olduğunu görünce hiç bir şey söylemeden sebepsizce ayrıldık ortadan. Arkamızdan etmedikleri küfür kalmadı. Ama ben duymuyordum bile Sude sordu " Sena iyi misin" çok iyim ya diyicektim de neyse dedim.
Bir bankta oturduk ve olanları Sude'ye anlattım. Sude saçmalama sadece tesadüfdür dedi neyse dedi Sena artık kalkalım ailemiz merak ettmesin dedi. Tamam dedim ama çantalarımız sınıfta kalmış dı olamaz desekde yine de Mina'ların yanından geçmek zorundaydık Sena ben giderim dedi ama onu oraya yollayamazdım. Neyse sınıfa girdik okulda sadece biz vardık ve çantalarımızı aldık sınıftan çıkacakken patt.
Işıklar kapandı meğerse okulu kitlemişlef ve kar olmadığını düşünmüşler çünkü pazartesi günleri okulda temizlik olmuyor sınıfta kaldık ailelerimiz merak edecekti ve hemen arayacaktım telefonlar ise müdürün odasında kalmış acele ile kavgaya giderken almayı unutmuşuz ve kapı kilitliydi. Ağlamak istiyorduk ama yapacak bir şey yoktu en azından kantinde yiyecek falan vardı.
Ama yanımızda mont falan yoktu yine de idare ettik ve sabah oldu. Temizlikçi Halime abla okula girince az kalsın dilini yürüyordu korkudan bizi görünce, eli ayağı titrek şekilde " siz ne yapıyorsunuz burada" dedi her şeyi anlattık neyse dedi kimseye bir şey söylemeyin aileniz bilsin yeter dedi.
Bölüm etkileşimi
