6. bölüm · 🧭ZIT KUTUPLAR -1🧭
YENİ EV ARKADAŞIM BORA
~AKSİNYA ADA KAYA ~
Boranın son söyledigi cümle ve kararlılığı karşısında hiç bişi diyemedim bende her ne kadar sesimi yukseltsem bile boranın sesini baskilayamazdim bende kabul etmek durumunda kaldım ve hiç konuşmadan arabamdan indim bora benim çantamı aldı beni kendi arabasına yönlendirdi ben öndeki sağ koltuğa oturdum borada sol koltuğa geçti biraz zaman sonra ben sıkıldım camı açmak için tuşa bastığımda cam açılmadı Biray dönüp baktığımda bora yola odaklanmıştı sonra bazı şeyler kafama dank etti
-Yok artık
-Ne yani senden beklerim kaçarsın sen
-Kacmak istersem emin ol camdan kaçmayı seçmem bora başka türlü yöntemlerde var
-Denemeni istemem
-Denetme o zaman dağ ayısı
Ben elimi radyoya uzattım müzik aradım kafama göre müzik bulamayınca dışarıya nefes verdim çok sıkılmıştım
Sanırım bora bunu anladığı için kendi telefonunu açıp bana verdi
-Ordan playlisti açabilirsin şarkı aç istersen
Ne yani koskoca bora karan bana telefonumu vermişti hemde şirkete yaptığım onca şeyden sonra güvenerek vermişti bende hayır demedim playlisti açtım ve boranın playlistinden. _Umut kaya- mor yazma_ şarkisini açtım açtigima pişman oldum
-Sen neler diniliyorsun ya midem kalktı
-Seninkilerden acta görelim o zaman
-Görelim
Hemen kendi playlistime girip _Hande yener- Benden bir tane daha yok_ şarkısını açtım
Bora bu şarkının sözlerini duyunca dudaklarina hafif bir gülümseme yayıldı sanki bu şarkıdan anlam cikarmis gibiydi
Aksinya ise bağıra bağıra
BENDEN BİR TANE DAHA YOK
BEN TEKİM. VE MUADİLİM YOK
YOK BASKA YOK
BEN TEKİM VE MUADİLİM YOK!
paragrafın söylüyordu en son eve geldiklerinde bora başka yeni aldığı evine getirmişti bu evi ise iki katlı büyük bir bahçesi olan bir villaydi aksinya arabadan indi bora arkasından geldi
-Yeni evim ilk gelen kişi sensin
-vayyy demek ilk misafirinim
-misafirmi? Sen ev sahibisin birlikte yasiycaz dedik ya
-iyide ben ona kalıcı demedimmi geçici olucak hayal kurmasan iyi edersin bora
-öyle düşünme bir bakarsin belki kendi isteginle gelirsin bu eve
-Hic sanmıyorum hadi aç şu kapıyı dondum
Borada daha fazla beklemeden kapıyı açtı ilk ben girmiştim eve evin içi sade şık bir dekorasyona sahipti ben ise şu an ustumdekilerden kurtulma derdindeydim bir dakika bir dakika iyide benim giyicek kıyafetim yok NE! BENİM GİYİCEK KİYAFETİM YOK!
-Benim odam neresi
-Yukari katta sağdan dönünce ilk oda
-Bende evi ezbere biliyorum ya çok sağol
Ben merdivenlerden çıkıp odaya girdim bir ümit dolabı açıp baktım belki kıyafet verdir diye dolapta kıyafet olmasını geçtim bir toz tanesi bile yoktu ben kendimi sıkıntı ile yatağa bıraktım arkadan ise boranın sesi geldi
-Aa birilerinin kıyafete ihtiyacı var sanırım
-Tabiki var bu halimle yaticak halim yok
-Bu durumda sana kıyafet vermesi gereken birisi lazım dimi
Evet yani?
-Bu kişi benmiyim acaba
-Benimle kelime oyunu yapma bora veriyorsan ver vermiyorsan git
-Neyi veriyorsam veriyim vermiyorsam gidiyim
-Kıyafeti neyi ola- Sapık!
Boraya yataktan bir yastık alıp firlattigimda tuttu ve kabartarak yatağa geri koydu
-Bekle
Ben bir kaç dakika bekledikten sonra bora bir tişört ve bir eşofman getirdi bu adam salkta benimmi haberim yok senin eşofmanin bana nasıl olsun
-Sagol
Bora bişi demeden odadan çıktı ben tişörte bakınca çok buyuktu kendime sabır diledim ve üstündekileri çıkarıp tişörtü giydim sonra ise yorganın içine girip kafamı yastığa yasladım ve gözlerimi kapadım ve kendim uykunun derinliklerine bıraktım
Bir yandanda mırıldandım
-İYİ GECELER DAĞ AYISI
