10. bölüm · ZİNCİR

Farklı Hayatlar ve içteki umutlar✨️😭

Sütlü Nessquikk

2 HAFTA SONRA

Hala küstük. Hiç konuşmuyor, Göz göze bile gelmiyorduk. Onlarla yaşadığım şeyleri özlüyor, geriye dönmek istiyordum. Söylediğim cümleler, kullandığım kelimeler, bunlar.. herşeyi bitirmişti. Çok zoruma gitmişti.

Elimden hiç bir şey gelmiyordu. Bahçeye çıktım. Sonra Telefonuma bir arama geldi.
İko Barkınn🩵
Abim arıyordu. Onu böyle kaydetmiştim. İkiziyle yanı Baran abimle birbirlerine iko diye sesleniyorlardı. Bende bunu kullanıyordum. Aramayı açtım. Sonra abimin sesi geldi.

"Güzelim, nasılsın hiç görüşemedik, özür dilerim. Malum fakültede biraz yoğun olunca."

"Sıkıntı yok abi. İyiyim sen nasılsın?"

"İyiyim Abim, geçiniyoruz.

Zil çalmıştı. Sınıfa ve derse yetişmem lazımdı. Abime birkaç bişey söyleyip kapattım. Sınıfa girdiğimde gördüğüm manzara ile sendelemiştim. Bu kız kimdi ve bizimkilerle işi neydi?

Sırama geçtim. Umursamıyormuş gibi görünüyordum.
İçim içimi yiyordu. Kız ile Eren'i yanyana gördüm. Bir dakika bu Zehra mıydı? Nasıl yani. Elimdeki defter yere düştü. Gözler bana döndü. Zehra okula sırada bana döndü ve "Aaaa burda kimler varmış? Beyza, nasılsın canım görüşemedik. Malum bana yaptıklarından sonra bakmaya yüzün olmadığı içindir değil mi tatlım?"

O sırada gözlerim Eren'i buldu. Bana sadece bakıyordu. Zehra'ya döndüm. " hoşgeldin Zehra." Dedim sahte bir gülümseme ile. " hoşbuldum canım, şşt bana bak annenle baban hala ayrı mı? Hahahahah" yine dalga modundaydı. Hiç birşey demedim. Diyecek birşey bulamadım. Eren'e baktım ve sonra yanındakilere ve ağzımdan şu cümle çıktı." Size güvenerek dertlerimi anlattım. Sizinle vakit geçirdim. Sonucu bu muydu? Herşey bu kadar çabuk muydu? Hanginizin vicdanına sığdı? Hanginiz yapabildi? Ben sizi düşünürken yeni bulduğunuz arkadaşınızla vakit geçirmek nasıl bir duygu? Ben size hiç bir şey söylemek istemiyorum. Size diyeceğim tek şey " bir eviniz olsun ama yuvanız olmasın." Gözümden süzülen yaşla sınıftan çıktım.

Çok ağır bir beddua etmiştim. Onları hayatımdan silecektim. Dışarı çıktım. Sadece ağladım. Gözlerim şişmişti. 15 dk sonra yanıma Belinay ve Ateş geldi. "Beyza biz gerçekten öyle bir şey yapmak istememiştik. Hepsi Eren'in planıydı. O söyledi o yapalım dedi. Bize inan." Sadece yüzlerine baktım. Hiç bir şey demedim.

2 Gün Sonra

Normal bir okul sabahıydı. Elimi yıkamak için lavaboya gittiğimde Zehra ve birkaç kız gördüm. Elimi yıkarken Zehra yanıma yaklaştı. Yüzüme baktı ve beni belimden tutarak kenara itti. Belim çok acımıştı. Bana acıyarak baktı ve " Sen hiç bir zaman kazanan değildin, bişeyler yapmaya çalıştın ama ben varken sana bakılmaz Beyza anla artık." Ona Sadece " Sana karışmıyorum. Lütfen bırak gideyim. Eren de arkadaşlarıda sana kalsın yeter ki beni rahat bırak." Zehra beni kapının dışına itti ve sınıfa çıktım.

Sadece ders dinledim ve oturdum. Zil çaldı kantine indim. Kendime bişeyler alıp yemeye başladım. Bir an önce eve gitmek istiyordum. O sırada gözüm Eren ile fotoğraf çekinen Zehra'ya kaydı. Gülümsedim. İstemsizce hemde. En azından mutlular diye içimden geçirirken Zil çaldı.

Çantamı alıp eve koştum. Eve girmek için kapıyı açtığımda karşımda 2 erkek duruyordu. Bunlar Abimlerdi.!!! Gelmişler miydi? Bana gülerek bakıyorlardı. Ellerinde birer buket Kırmızı Gül vardı. Hemen sarıldım ikisine de. Çok sevinmiştim. Hemen odama yerleşmişlerdi. Oda zaten onlarındı ama ben kullanıyordum.

İki abimde okuyor. Baran abim hukuk, Barkın abim ise Tıp okuyordu. İkiside 2. Sınıf öğrencileriydi. Barkın saha bana düşkün, sevecen, akıllı, halimden en anlayan kişiyken Baran Abim, sürekli bana karışan, şımarık, çapkın, rezil, tembel ve sadece zorbalamaktan anlayan birisiydi.

Biraz konuştuk. Yemekte babam ve ailesi de gelmişti. Abimler geldi diye onları da yemeğe çağırmıştık. Yemek boyunca gülüştük, şakalar yaptık. Abimler hakkında konuştuk.

Akşam olmuştu. Hiç halim ve modum yoktu. Salonda kanepeye oturmuş, bugün olanları düşünüyordum. Amacım tekrar barışmak, Zehra'nın gerçek yüzünü oraya çıkarmaktı. Zehra'nın yaptığı şeyler hakkında biraz bilgim vardı. Sonra aklıma dahiyane bir fikir geldi. Onları slayta çevirecektim. Bilgisayarı açtım. Bişeyler yaptım ve kapatarak yattım. Ertesi gün onu bizim kantindeki projeksiyona yükledim.

Birileri ile konuşarak işi halletmiştim. Haberim yokmuş gibi davranacaktım. Planlanan basitti. Kantine insan doluyken açılacak, Zehra'nın zorbalık yaptığı insanlar ve nedenleri çıkacaktı.

Kantinin dolu olduğu bir zaman diliminde Projeksiyon açıldı ve herkesin gözü ona döndü.

ZEHRA'NIN YAPTIKLARI VE NEDENLERİ

Zorbalık
Bunu yapma nedeni insanların onun istediği şeylere sahip olması ona koyuyorda o yüzden.
YAPTIĞI KİŞİLER
BEYZA: ailevi meseleleri hakkında dalga geçti ve nakil almasına sebep oldu. Onu arkadaşlarından uzaklaştıracak bir davranışı ise iftira atması ve Eren'e sahip olmak istemesiydi.
HİLAL: Saçlarına onunkinden iyi bulduğu için saçlarına yağ dökerek bitlendirdi. Ve saçlarını kesmeye çalıştı.
AYŞE: dersleri ondan iyi olduğu için kopya çekmediği bir sınavda kopya muamelesi yaparak sınavdan kalmasını sağladı. Yetmedi. Üstüne birde kızı kantinin ortasında ketçap dökerek rezil etti.
UMARIM O YANINIZDA BULUNDURDUĞUNUZ ZEHRANIN NASIL BİRİ OLDUĞUNU ANLAMIŞSINIZDIR.
bybeyza.8
Sondaki isim görünür görünmez gözler bana döndü. Bense tost yiyerek dizi izliyordum. Kafamı kaldırdım. Herkesin bana baktığını gördüğüm gibi Eren'in gözlerini bulmam bir oldu.

" Umarım o odundan farksız kafanıza birşeyler girmiştir. Sahi Eren nasıl bir duygu? Ne mi ? Bu yaptıkların tabiki Sen öyle bir insansın ki 200 tl'ye kendini satarsın. Benden intikam almak için yanında bulundurduğun kıza bak. Hahah acınasısın Eren. Çok yazık. Ama artık çok geç bak yanında ki kıza nasılda mahcup hadi sarıl ona hadi ne bekliyorsun. Madem yanında destek çıkmalısın değil mi? Sana kırgın değilim. Üzgünde değilim. Özür dilesen affederim. Bunu yapmamın sebebi benimle kıyasladığın kızın nasıl biri olduğunu görmek. Ama hala kör taklidi yapacaksan bu benim sorunum değil." Sözlerim koymuştu. Emindim.

Yerime oturdum ve tostumu yiyerek dizime devam ettim. Sonra Belimde bir el hissettim. Dönüp baktığımda Eren'i gördüm. Bana pişmanlık ile bakıyordu. Zehra ise çoktan yere yığılmış, ağlıyordu. Soguk bir ifade ile konuştum." Efendim Eren?" Bana sadece sarıldı. Ben ise sarılmasına izin verdim. Saniyeler sonra yanımdan ayrıldı. Tüm kantine beni alkışlamaya başladı. Ben ise bir şey demeden çıktım.

Sınıfa Çıktım. Eren ve yanında arkadaşları duruyordu. Bana döndüler ve "Bezo bizi affetsene ya!" Diye konuştular. Gülümsedim. Kafamı salladım. Evet demedikti. Onlarsız hiç bir şey yapamıyordum. Kabul ettim. Sarıldık ve oturduk.

Eve gittiğimde de direk uyumuşum

AŞKKKLARIMMM BU BÖLÜMDEE BİTTİ. BARIŞTIRDIM Ç9NKÜ KONUSUYLA UYUMU BUYDU. BAŞKA YAPAVAK BİR ŞEYİM YOKTU. UZUN BİR BÖLÜM OLDU. DİĞER BÖLÜMLERDE DAHA ÇOK BARKIN VE BARAN'A YÖNELECEĞİM. İYİ OKUMALAR İYİ GÜNLER

BEĞENNN VEEE YORUMUNU BELİRTT🩷🩷🩵🩵✨️✨️