10. bölüm · Zihnimle aynı odadayım

10. Bölüm:

Soğuk Zarafet

Resmen hayatım bitmişti , ne demek yeni evim ? Artık bu katille ve bakmakla içimin üretmesine sebep olan evdemi yaşayacaktım? kız başıma ne yapacaktım burada ben nasıl geçinecektim ? ne olacaktı?....
o cümleyi duyduğum an kafamda böyle sorular ve nicesi canlanmıştı ve cevapları beni tedirgin ediyordu . Ama şimdi yıkılma zamanı değildi onun yerine güçlü durmam gerekiyordu eğer beni zayıf görürse daha çok üzerime yüklenebilirdi.
Hızlıca kendimi toparlamaya ve dik durmta çalıştım. "Yeni ev " düşüncesi her ne kadar bende travma bıraksa da belli etmiyecektim . Savaş benimle göz teması kurmaya çalışarak
"eeee girmeyecek misin?"
diye sordu , benimle dalga geçiyor olmalıydı . Dolan gözlerimi sildim ve plan yapmak için zamana ihtiyacım olduğunu anladım. Gözlerimi devirerek eve doğru bir adım attım, o an nedensizce o kadar kararlıydım ki tek motivem bu adamdan biran önce kurtulmaktı ve buna öyle inanıyordumki bunun uğruna onunla aynı evde yaşamaya katlanacaktım. Ters bir hareket yapacağımdanmı şüpheleniyordu bilmiyorum ama hemen arkamdan yürüyordu bir anda dursam çarpışacaktık resmen . Eve yaklaştıkça içimi bı huzursuzluk kapladı , evin karanlığı ve ıssızlığı beni öyle bir germiştiki parmak uçlarımdan kan çekilmişti. Sonunda evin o heybetli kapısına vardığımızda Savaş cebinden bir anahtar çıkartıp kiliti döndürmeye başladı , üç döndürmede açılan ağır ve gıcırtılı kapının ardından basık ve buz gibi soğuk havanın yüzüme çarpması göz bebeklerimin büyümesine neden oldu. Evin içide dışı kadar korkunç ve hayattan soğutan cinstendi içeri girdim ve atrafima bakındıgımda neredeyse hiçborsey görünmüyordu heryer kapkaranlıkdı , Resmen sonsuz bir boşluğa bakıyordum. Savaş da arkamdan girip kapıyı kapattı, şu an verdiğim kararın pişmanlığını yaşıyordum neden böyle bir şey yapıyordu anlamıyordum. Savaşın tek hareketle yaktığı ışıklarla hayrete düşmem bir oldu . Devasa tavandan sarkan aynı şekilde devasa bir avizdenin hemen altında duruyordum . Nedensizce o avizdenin şu anda tamda kafama düştüğünü hayal ettiğimde için titredi ayaklarımın bağı cozulecekti neredeyse . Biraz daha göz gezdirdigimde dolambaçlı büyük bir merdivenin ve tavanlarda duran insan figürleri ne gözüm takıldı hepsi birbirinden acayip görünüyordu nedensizce baktıkça bu evin dizaynı hoşuma gitmeye başlamıştı. Ardından Savaş
"odan üst katta istersen bı bak , bende eşyalarını getireyim"
dedi . Bu kocaman evde tek başıma yuakraıyamı çıkacaktım. Şimdi çocuk gibi ben korkuyorum sende yanımda gel diyemezdim heralde o yüzden mecburen merdivenlere yöneldim. Neredeyse merdivenin bir basamağına aynı anda 10-15 insan sığardı ve ben karınca gibi kalıyordum. Tek tek temkinli bir şekilde merdiveni tırmanırken Savaşında arka odaya gittiğini duydum . Merdivenin son basamağına geldiğimde her tarafı mumlarla süslenmiş upuzun koridorla karşı karşıya geldim , her an herşey çıkabilirdi ve birsuru oda vardı,hangisi benimdi?. Tek tek odalara bakmaya karar verdim ilk odayı açmak için elimi kapı koluna götürdüm tam açmak için güç uyguladığım sırada şiddetli bir gürültüyle yerimden sıçradım . Olduğum yere çivilendim. Ses koridorun sonundaki odalardan birinden geldiğine emindim ama oraya gidecek kadar cesaretli olduğumu zannetmiyorum . savaşın
"bir sorun yok değilmi?"
dediğini duyduğumda tekrar ani bir şekilde yerimden sıçradım, sanki yaşadıklarımızı hiçbiri bir sorun değilmiş gibi . O anki korkuyla
"öylemi gelinir be" diye çıkıstım
"pardon hanımefendi birdahakine gelmeden haber veririm "
diyerek alay etti ama yine her zamanki gibi güldürmedi . Elinde tuttuğu çantayı bana uzatarak
"gel sana odanı göstereyim"
diyerek yürümeye başladı, bende hemen arkasından onu takip ettim . İlk üçüncü odaya girdi ve
"işte yeni odan , neye ihtiyacın olursa çekinmeden söyleyebilirsin, zaten çantada herşey var hadi sen yerleş"
dedi ve tam çıkacakken
"neden?, neden bunu yapıyorsun"
dedim. Bir anlığına duraksadı. sanki bir şey soyleyecekmis gibi ağzını açtı ancak hemen geri kapatıp derin bir nefes aldı.
" Bazı şeyler sorgulanmayacak kadar saçmadır kızıl. O gün piskoloğa gittiğim gibi"
dedi, ne diyeceğinmi bilemedim sonra sessizce kapıyı kapatıp odadan çıktı.Odaya göz gezdirirken eve geldiğimden beri dikkatimi çeken şeylerden biride herşeyin simsiyah olmasıydı. Gerçekten heryer siyahtı, renklerden eser yoktu. Odanın içerisinde siyah duvarda asılı duran boş bir tablo ve köşede bir yatak vardı başka hiçbirsey yoktu. buranın hapishane hücresinden farkı yoku. soğuk ve kasvetliydi. Çantanın içine baktığımda. Pijama, günlük kıyafet, birkaç tane toka , ped , yedek çorap ve bir kadının ihtiyacı olan herşey vardı. Bir erkek bunları nasıl bu kadar detaylıca düşünebilirdi ?. Bu sanki önceden planlanmış gibiydi, bunu bana düşündüren şeyde çantanın üzerindeki tozlardı her ne kadar silinmeye çalışılsa da tutma sapından ve cep kenarlarında hala bariz görünüyordu. Çantayı yatağa hafifçe atarak pencereye yöneldim, direkt olarak ormanlık alana bakıyordum, iri koca gövdeli ağaçlar, sisli bir hava, ve rahatsız edici sessizlik bana korku filmlerini aratmaz olmuştu. Havada yavaş yavaş kararıyordu . Leş gibi korkuyordum , sabahki muhteşem makyajından eser kalmamıştı berbat durumdaydım. Şu anda tek sahip olmak istediğim şey sıcak bir duştu ama buraya o kadar guvenmiyordum.Elime çantadan iki üç parça bişey alıp giyinmeye kara verdim ama ya pat diye odaya girerse , kapıda kilitte yoktu ne yapacaktım o zaman en savunmasız halimle karşısında dikilmicektim herhalde. Kafamda kurduğum iğrenç ötesi senaryo ile tam üstümü değişmekte vazgeçecektimki bir anda odanın kapısı açıldı . İşte tam olarak bundan bahsediyorum, bu katilden kapı tıklamak gibi bı nezaket beklemek aptallıktı. Elimdeki elbiselerle öylece yüzüne dik dik baktım, sanırım yanlış birşey yaptığını anlamış olacak ki
"üstünü giyeceksen tuvalet şu tarafta"
diyerek eliyle koridorun solunu gösterdi , gözlerimi devirerek gösterdiği yöne doğru ilerledim,arkamdan
"Bu arada birazdan aşağı in yemek yiyelim"
dediğini duydum kafayı yemek üzereydim . Beni kaçırdığı yatmezmiş gibi birde benimle aynı yemek sofrasına oturmak istiyordu . inanılır gibi değildi.

Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim 🖤 🖤 🖤 Bu arada kitabımda beğendiğiniz veya hoşunuza gitmeyen yerler hakkında yorum yaparsanız kendimi daha çabuk geliştirebilirim ilginiz için teşekkür ederim 🥹