"ᴋᴀʏıᴘ ᴠᴇʀᴍᴇ ꜱıʀᴀꜱı ᴋᴀʀşı ᴛᴀʀᴀꜰᴀ ɢᴇçᴛɪ "️

Kötü Adam
♟
.

"ᴋᴀʏıᴘ ᴠᴇʀᴍᴇ ꜱıʀᴀꜱı ᴋᴀʀşı ᴛᴀʀᴀꜰᴀ ɢᴇçᴛɪ "

️

Ne söylerler bilirsiniz ihanetle başlayan her hikayenin sonunda masum taraf kalmaz...

Antep'in geniş topraklarında, büyük konağın görkemli taş duvarları arasında zehirli tohumlar yeşermişti . Günü geldiğinde büyüyecek ve sinsi bir yılan gibi herkesi zehirleyecek ve çıkmaza sürükleyecekti işte o aile ; Baykara ailesiydi...

I. Bölüm ; kayıp verme sırası karşı tarafa geçti .

Savaş BAYKARA

"Gittiğinde değil, Artık dönmeyeceğini anladığım an gerçekten seni kaybettim baba."

SB

-

Monaco -Monte corlo

"Senin kazdığın o mezarda ben yatıyorum . Ama sen çoktan ölmüşsün.." ve kitap böyle sonlandı .

Avuçlarımın içindeki kitabın satırlarına son kez göz gezdirdim . Yüzümdeki sırıtış anlamsız bir şekilde silindi . Böyle küçük şeylerde moralini bozan biri hiçbir zaman olmamıştım Kafamı kaldırıp oturduğum yerden karanlıkla bütünleşen denizi izledim . Sonra gökyüzüne baktım .

Ay bana ilk defa bu kadar parlak ve ışıltılı görünmüştü .

Elim sağımda duran sehpanın üzerindeki kırmızı şarap dolu bardağıma gitti . Hafifçe dudaklarıma götürüp birkaç yudum aldım .

Şarabın keskin aromalı tadı boğazımdan akıp ruhuma işledi . Arkadan çalan hafif melodi herhangi bir insanın ruhunu sakinleştirmeye yeterdi fakat benim ruhuma işleyen hiçbir duygu kırıntısı yoktu .

Bardağımı geri yerine bırakıp elimdeki kitabı da yanına bıraktım .

Bakışlarımı bileğimde duran saate indirdim saat 00.00 olmak üzereydi . Bir gün daha bitmiş bir gün daha eksiltmiştim hayatımdan .

Peki benliğimden ne kazanıp ne kaybetmiştim .?

Ayaklandığım sırada kapı açıldı . Kapıya doğrulduğumda içeriye Alexandre Rochefort girdi . Beyaz uzun saçlarını arkadan toplamış gri top sakalı ve yaşlılığını gizlemek için giydiği turuncu renkli gömleği ile kendini hala genç hissediyor olmalıydı oysaki göz kirliğinden başka bir şey yapmıyordu ne yazık ... Beni görür göremez ellerini iki yanına açtı .

Sahte neşesi odayı doldurdu ."Monsieur guerre Baykara"( bay savaş Baykara) ellerini sevinçle açıp bana doğru geldiğinde bende aynı şekilde ona doğru yürüdüm ." Alexandre" dedim neşeden yoksun sesimle .

"Oh, mon ami, veuillez m'excuser de vous avoir fait attendre si longtemps. Je suis très occupée, comme vous le savez."(Ah, dostum, seni bu kadar uzun süre beklettiğim için özür dilerim. Bildiğin gibi çok meşguldüm.) mimiklerimi korumaya çalışarak başımla onayladım . kendisini pazarlama konusunda usta bir düzenbazdı. Sanırım kendisini önemli biri olduğunu düşünüyor, benim ona lütuf ettiğimi zannediyordu oysaki satranç Tahtasındaki piyondan başka bir şey değildi . Günü geldiğinde harcanacak küçük bir taş parçasından ibaretti .

"Alexandre, je comprends, j'espère que je n'ai pas été appelé ici pour une raison insignifiante. Sinon, ce sera une perte de temps pour moi."(Alexandre, anlıyorum, umarım buraya önemsiz bir sebepten dolayı çağrılmamışımdır. Aksi takdirde, bu benim için zaman kaybı olur.)

" Ah, mon ami. Je suis dans une situation très délicate. J'espère que tu es le seul à pouvoir me sauver. "(Ah, dostum. Çok hassas bir durumdayım. Umarım beni kurtarabilecek tek kişi sensin.) Elini omuzuma uzattığında geri çekildim . Gereksiz temaslardan hiç hoşlanmazdım ki bunun gibi düzenbaz , egolu ve piç kurularından...

Geri çekilip koltuğa oturuldum elim ile oturmasını gösterdiğimde oda karşımda duran koltuğa geçti. Alexandre ellerini birleştirdi geriye bile yaslanmadan dikleniyor ayaklarını sürekli aralıklarla hareket ettiriyordu . yüzümdeki kapana kısılmışlık hissi de beni doğruluyordu . Şarap dolu bardağıma uzanıp onun aksine rahat bir pozisyona geçtim . Kafamı hafif kaldırarak devam etmesi için ona baktım

"Oui..."(evet)

"Des documents relatifs à mes activités illégales ont refait surface. "kaşları çatıldı ." Ce n'est pas quelque chose que je ne peux pas gérer, en fait, mais... Oh mon Dieu ! (Yasadışı faaliyetlerimle ilgili belgelerim yeniden ortaya çıkmış." "Aslında üstesinden gelemeyeceğim bir şey değil ama... Aman Tanrım!) sinirle ellerini birbirine vurdu ."Si ça traîne, ils pourraient creuser encore plus. Pour l'instant, je suis content de m'en être tiré avec seulement quelques documents. Je vous demande d'être mon avocat à l'audience de demain. Je vous donnerai tout ce que vous voudrez, Savaş. Prouvez-moi juste que j'ai tort au tribunal, et ensuite, demandez ce que vous voulez, mon ami."(Eğer bu iş uzarsa, daha da derine inebilirler. Şimdilik sadece birkaç belgeyle kurtulduğuma sevindim. Yarınki duruşmada avukatım olmanı rica ediyorum. İstediğin her şeyi sana vereceğim Savaş. Sadece mahkemede beni haklı çıkar, sonra da ne istersen iste, dostum.)

Cümleleri bittiğinde rahatlamış gibi geriye yaslandı . Bir kolu koltuğun direğine yaslayıp eliyle kafasına destek yaptı . O benim karşımda eğilip bükülürken tepkisiz kaldım . Yerimden diklenip Türkçe bir şekilde " Dedikleriniz beni çok onura etti fakat reddetmek zorundayım yarın çok önemli işlerim var bay Alexandre Avukatlığınızı ben değil ekibimden başka birinin üstlenmesini sağlayacağım ." dediğimde kaşları havaya kalktı . Beni az çok anlamış ve kafası karışmıştı gözlerindeki reddedilmemeye alışkın bir adamın reddedildiğinde oluşan suratının hal ve mimiklerindeki değişimi içtiğim şaraptan bile daha çok karışıktı . Bunun gibileri ilk kez görmüyordum son kez de olmayacaktı biliyordum .

" Ne demek savaş ..." bozuk çıkan aksanlı Türkçesi şarabımdan bir yudum daha almama neden oldu . Kafasının karıştığı çok belliydi bu zamana kadar her türlü sorunu ile ben ilgilenmiş , Ayak bağlarından ben kurtarmıştım . Fakat şimdi o bana ayak bağı oluyordu . Elbette kendine yeni bir avukat tutup yarın ki duruşmadan sıyrılabilirdi . Bunun için elinde onlarca imkanı olan bir adamdı . Ama bazen elimizdeki şeyleri göremez yolumuza ışık tutuğunu zannettiklerimizin peşinden giderdik . şimdide aynısı oluyordu . bana inanıyor , güveniyordu .

Ah.. inanmak ..., ne garip ve gereksiz fakat bir o kadarda gerekli bir duyguydu . insanın bütün hücrelerini sarmaşık gibi saran bu duygu yeri geldiğinde zehirleyebilirdi .

" Umuyorum ki yarın sizin için güzel geçer . Şerefe ." diyerek konuyu kapattığımı göstererek bardağımı kaldırdım. Dakikalarca yüzüme baktı o arada iki bardak doldurup bitirdi . Belki de aklımdakileri okumaya çalıştı ne yazık ki bende olmayan bir şey için boşa sarf edilmiş dakikalardı .

Birkaç saniye kadar daha oturduğu koltuktan kalkar kalkmaz yüzüme bile bakamdan odayı terk etti . Ne yakışıksız bir hareketti . Kati süratle kınıyordum . Odada sessizlik oluştuğunda Aklıma gelenlere güldüm sonra omuz silkip kafamı geri cama çevirdim elime aldığım şarap dolu bardağımı kaldırdım " İyi akşamlar Ve Son akşamlar Alexandre Rochefort " dediklerimi kendimce onaylayıp bardağı kafama diktim. Ağzımdaki acı tat yüzümü buruşturmama neden olsa da yutkundum bakışlarım geri cama çevirdim denizin üzerinde aslı kalmış ay bu kez de farklı göründü gözüme belki de çok içmiştim saçmalamaya başlamıştım yine fakat nedense düşüncelerim bile bu kez rahatsız etmedi beni ay sanki parlamaya muhtaçmış gibiydi . Parlamasa kaybolacakmış gibi...hiç mi sormuyordu bu kadar karanlığın içinde neden ben varım diye yoksa gündüzleri yer edinemediği için mi gecelerde buluyordu teselliyi .

Saçmaladığıma karar verdiğimde Yerimden kalkıp düşündüklerim için kendime güldüm .

Senin başka derdin mi yoktu savaş . ?

Sanane kim nerde buluyorsa bulsun tesellisini aydınlıktan kovulan karanlığın içinde kaybolmadıysa ya ışıldıyordu ya da yok olmuştu .

Cidden ne ara felsefe yapar olmuştum .?

Kendimi geri koltuğa attım Kafamı geriye yaslayıp . Parmak ucalarım ile alnımı ovuşturdum . Doktorumun dinlenmelisin imaları kulaklarımda yankılandı . Dinlenmek .? Önümdeki en az 10 yıl planlıydı ne ara dinlenecektim .?

Kapının tık tıklanması ile açılması bir oldu ." Müsait misin Savaş.?" diyen en yakın dostum olan Levent'e döndüm " Gel bakalım levent ."

" Görüşmeniz nasıldı.?" sorusuyla beraber yerimden diklendim . Levent önümdeki tekli koltuğa oturmadan sehpanın üzerindeki şaraptan kendine doldurdu .

" Avukat istiyor ." dediğimde güldü . " Ayarlarsın ." kafamı yavaşça eğdim." Piç kurusu benim olmamı istiyor .karşılığında ne istersem verecekmiş."

" Çok cüretkar bir teklif ". levent bardağından yudum aldı . " sen ne dedin ."

"işlerim var yarın gel dedim ." levent hafifçe güldü " Her zamanki gibi şakalarında ruh halin gibi berbat ." Dediklerine katılarak onayladım " Avukat ayarlarım dedim piç kurusuna bilmiyor ki her şekilde hapise girecek .. yazık ." elime bardağı alarak ayağa kalkarak cama doğru yürüdüm.

" Yoksa .."

" Ayağıma bağ olmaya başlamıştı . Bende kurtulmaya karar verdim ."

" Nasıl olacakmış o ".

"İş yaptığım herkesin açığı vardır bende levent . Zamanı geldiğinde rahatça kurtulmak için aldığım birkaç önemli tedbir . "

" Savaş Baykara'dan bu beklenir ." dedi levent o da benim gibi bardağı ile ayağa kalktı " Planın nedir dostum ."

Gözlerim bir anlığına karanlıktan kopup camdan yansıyan kendi yansımamı buldu . Yüzümdeki sakinlik ölü bir insanın son haline benziyordu .

" İzlemesi anlatmamdan daha eğlenceli olacak ." o an kaşlarım çatıldı . En önemli soru bir kez daha beynimde yankılandığında Levent'e dönüm . O da bunu soracağımı anlamış gibi yüzü düşmüştü . " Sonuçlar çıktımı .?" dediğimden levent başını salladı .

Umursamaz görünmeye çalışarak yanından ayrılıp bar köşesine ilerledim . Dolaptan daha sert şeyler çıkardığımda Levent'in adımları arkamdan bitti " dostum . Kaçarak olmaz."

" kaçmıyorum ."

" Öğrenmek istiyor musun .? "dediğinde kalbimi bir el sıktı nefes alıp vermeye zorladım kendimi . Kalp krizi geçiriyormuş gibi hissediyorum. Diğer yanım bunu belli etmememi söylüyordu . Güçlü dur savaş . Güçlü dur . Neler yaşadın bunu mu atlatamayacaksın .

Bardağımı doldurup kafama dikip sertçe mermere vurup önüme döndüm .

" söyle o muymuş .?"

levent sanki cevaptan kaçınıyormuş gibi ağzını açmıyor zaman kazanamaya çalışıyordu bilmiyordu ki bu beni daha da öfkelendiriyordu .

" Söyle şu siktiğimin sonucunu . O mu değil mi bu kadar .!" sesim olduğundan daha yüksek çıkmıştı . Aramı dönüp bir bardak daha alacakken ellerimin titrediğini fark ettim . Ağzımın içinde küfürler savurdum . Elime bardağı alıp mermere koyup şişeye geri uzandığımda levent yanıma yaklaştı şişeyi elimden alıp diğer tarafa koyduğun içimden küfür savurdum . Kaçamayacağımı anladığımda bardağı elime aldım" Ver onu levent."

" Güçlü durmana gerek . Bağırıp çağırabilir isyan edebilirsin savaş . sende insansın ." söylediklerine kaşlarım çatıldı düşündüğüm şeyleri destekler gibiydi . Ben hiçbir zaman yanılmamıştım . Düşündüklerim hep çıkıyordu . Bu kez bundan nefret ettiğimi anladım .

" O mu levent." sesimin tonu düştüğünde leventin ne düşündüğümü anlamaya çalışıyordu .

"O olmasını istemiyorsun değil mi ?. " dediğinde kan beynimde sıçramıştı . Uzatılan her şeyden nefret ettiğimi bugün bir kez daha anlamıştım . Her an ölecek korkusu yaşayacağıma kendi kafama sıkmayı yeğlerdim.

"Levent ! " diye bağırdım . Levent hala cevap vermeyince gözlerim karardı gibi hissetim içimdeki sinir ve öfke ve bir an önce öğrenme dürtüm birbirine girdi levent'i itip yaklarından kavradım.

" söyle ! O mu değil mi ! ." Tekrar iteledim hala cevap vermiyor yıllarca yaşamadığım azabı bana bir günden yaşatıyordu. " söyle o babam mı !" ellerim boğazını kavradı " söyle lan babam ölmüş mü ! Söyle !"

" Baban ölmüş savaş . Hem de yıllar önce ." dediğinde kalbim hızlandı . Boğazım kurudu ağzımı açıp iki çift kelime etmek istedim edemedim .

Levent'in yaklarını bırakıp kendimi nereye konumlandıracağımı bilemedim tek bildiğim bir yerden destek alma hissiyatıydı .

İç sesimi duydum o anda .

Yine bildin savaş Baykara .

Elim kalbime gitti gömleğimi avucumda yumruk halinde tuttum .

" Ölmüş .. . "

" Evet . kimsesiz mezarlığındaki adam senin öz baban Adem Baykara'ya ait " levent benden uzaklaştığında arkamı dönüp bara doğru gidip mermerin üzerindeki bardağı alıp Levent'in bıraktığı şişeyi bardağa doldurup kafama diktim .

Bir kez daha doldurup kafaya diktim . Ellerim in şiddetle titrediğini bir bardak daha doldurduğumda anladım . İçimde yok ettiğim bütün duyguların acısı ellerime yansımıştı . Bu duruma daha çok sinirlenip bardağı duvara çarptım . Ellerimi mermere yapıştırıp soluklanmaya çalıştım .

Ölmüştü... ölmüştü .

Babam olmadan babam ölmüştü ...

Sus savaş baba deme adama . Ne babalığını gördün .!

Yıllarca .. yıllarca bütün kinimi, öfkemi ,nefretimi biriktirdiğim ,onunla beraber bütün duygularımı gömdüğüm adam zaten toprağın altındaymış . O an gülme krizine girebilirdim . Yaşadığım en trajikomik olaydı . Ölmüştü lan . Hem de sessiz , sedasız ona yakışan bir ölümle hayatımızdan siktirolup gitmişti . Severdi o kaçmayı hep kaçmıştı .

Tam da ona yakışan bir ölümle gitmişti .

Bana kalan ne olmuştu ne kazanıp ne kaybetmiştim . Yaşasaydı daha az mı üzülürdüm belki o zaman kinimi kusacağım biri olurdu . Ya şimdi?

Ölen birine kinimi nasıl kusacaktım . ? Çocukluğumu siktin attın sonrada ölüp gittin mi diyecektin .?

kafamı kaldırıp nefeslenmeye çalışsam da içimde coşan gülme isteğime daha fazla engel olamadım . Ağzımdan kaçan kısık sesim kahkahalara dönüştü . Kulaklarıma yankılanan gülmem bana bile korkunç gelmişti

Ölen birinden nasıl nefret edecektim .?

Senden nasıl nefret edeceğim baba . ? Yere doğru eğilip başımı barın ön kısmında duran tahtaya yasladım . Derin nefesler alıp, nefes vermeye çalışıyordum . kendimi hemen sakinleştirmeli bu hislere son vermeliydim .

Yapmam lazımdı ama kabullenemiyordum . Üzülmüyorum umursamıyorum desem de kendimi kandırıyordum . İçimdeki küçük savaş ağlıyordu babası öldüğü için ben değil o ağlıyordu .

O savaşı gömeli çok oluyordu bu gün babamda ölmüştü artık istesem de geri çıkaramazdım bu kadar yükle yaşayamazdım .

Yerimden katlığımda levent durduğu yerden bana bakıyordu .

Elim önüme düşmüş saçları arkaya doğru ittim . Yüzümü ovuşturup nefes aldım .

" Tamam ." sesim hiçbir şey yaşanmamış gibi oldukça sakin ve düz çıkmıştı .Levent Ne yapmak istediğimi anlamış gibi kaşları havalandı " Abicim. Yasını yaşa . Abartma . İş bekler senin baban ölmüş sen -"

" Ben babamı şimdi kaybetmedim levent . Adem Baykara zaten ölüydü . Şimdi sadece bildiğim bir mezarı var . Bu durumu değiştirmez."

" Abicim ." levent yanıma yürüğünde geri çekildim .

" İyiyim ben . Sorun yok ." Ellerimle yüzümü sıvazlayıp etrafa göz gezdirdiğimde bir noktaya dalıp gitmiştim ." işlerim var . çalışmama lazım . Sende git yalnız bırak beni ." Sesim oldukça donuktu . Gözlerimi baktığım yerden çekip odadan çıkacakken levent arkamdan bağırdı .

" Hiç mi üzülmüyorsun savaş . ? Nasıl bu kadar yabancı olabilirsin lan ! O senin baban . Az önce ne yaşadığın bile belli değildi . Nefret mi ediyorsun ?,üzüldün mü ,ağladın mı .? Hiçbir yaptığın sik belli değil .! Yaşa acını . İçine gömme lan . Bırak işi ! Sikim işlerini . Kendine zarar veriyorsun . ! yaşa acını sök at zehrini .!" dediğinde ona bakmadım

Ben bilmiyor muydum kendimi. tabikîde biliyordum . Tek mimiğim bile oynamadan sanki hiçbir şey öğrenmemiş gibi davranmaya başladığımda levent kafayı yediğimi düşünmüştü .

Haklımıydı haklıydı ve kabullenemiyordum. Çünkü biliyordum kendimi istesem de yaşayamıyordum içimdeki acıyı. Duygudan mahrum çıkan bir sesle " Acımı yaşadım bitti . Şimdi kaybetme sırası karşı tarafa geçti ...."

♟️

Milena BOLAT

İstanbul

ÇAĞLAYAN T.C. ADALET SARAYI

Saat 12.30 geliyordu 5 dakika sonra gireceğim davanın üzerinden geçip, kendimi hazırlıyordum .

Bana göre basit bir davaydı . Karşı taraftan istediğimiz hakları çok rahat bir şekilde alabilecektik .

" Milena Hanım ." Adımı duymamla kafamı evraklardan kaldırdım . Kadının yüzünden gerginlik akıyordu ." Selin hanım . Lütfen sakin olun . Her şey istediğimiz gibi sonuçlanacak ."desem de onu pek ikna edememiştim . Yanıma gelip oturduğunda ona doğru döndüm .

" milena hanım, Kardeşlerimi ve abimi tanımıyorsunuz . Sırf kadınım diye Rahmetli babamdan bana kalanların üzerine çöktüler . İçeride bana verilecek malları nakit satın aldıklarını söyleyip kendilerini savunacaklar ."dediğinde hafifçe kafamı salladım .

" Selin hanım dediğiniz şeyler olursa bile bunu kanıtlayamadıkları için bu savunmaları geçerli sayılmayacaktır . Bizim içerideki savunmamız size verilen mirastaki mal varlıkların geri verilmesi. O yüzden sakin olun . Hakkınızı alacağız ." dediğimde gülümsedi .,

" Allah sizden razı olsun milena hanım . En kara günümde karşıma çıktınız . Hep önümü kestiler, tehdit ettiler . Sizde olamasanız ben bu kadar ileriye gidemezdim ." dediğinde gülümsedim elini tutarak ." Sorun olmayacak ." dedim ona güven vermek istiyordum . Gözlerindeki umut ışığının sönmemesi için elimden ne geliyorsa yapacaktım .

O sırada kapı açıldı mübaşir elindeki kağıtları okudu . " A0583 numaralı dosya . "dediğinde ayağa kalktık .

" Davacı Selin DÜMEN . Avukatı Milena BOLAT . ,Davalı Süleyman DÜMEN . Avukatı Emre ÇALIŞKAN . Duruşma salonuna bekleniyorsunuz . " Selin hanımla girdiğimizde Süleyman dümende arkamızdan girdi biz sağ taraftaki yerimizi aldığımızda onlarda kendi yerlerini aldı .

Ben elimdeki dosyaları masaya koyarken gözlerim Süleyman Dümene kaydı bana değil direkt selin hanıma kötücül bakışlar atıyordu . Kafamı selin hanıma çevirdiğimde masada duran elleri yumruk olmuş tırnaklarıyla parmaklarındaki derileri kazıyordu . Hiç duruşumu bozmadan elini tuttum . Kısık bir sesle " korkutma sına izin ver meyin . Kaybedeceğini bildiği için bu kadar endişeli ."Yüzünü bana döndürdüğünde gülümsedim. Ellerini masanın altına alıp dik durdu .

Hakime Hanım girdiğinde herkes ayağa kalktı . Yerine geçtiğinde herkes aynı anada oturdu . Süleyman dümenin iç çekişleri ortamdaki sessizliği bozarken ne yaptığını anlamadığımı mı zannediyordu.? Kendince hala selin hanımı korkutmaya çalışıyordu . Bu dava bitsin uzaklaştırma aldırmasam benimde adım Milena değildi .

Bende sesli bir şekilde nefes aldığımda bakışları bana döndü .Yüzümdeki gülümsemeyi koruyarak hakime hanıma baktım .

Hakime hanım " Davayı başlatıyorum . "Diyerek tokmağını vurduğunda önündeki dosyalara göz gezdirdi ." Davacı selin dümenin üzerine düşen mal varlıklarının Davalı Süleyman Dümen tarafından el konulduğu , tehdit ve şantajla verilmediği hakkında dava açılmıştır . Davalı tarafın diyecek bir şeyi var mıdır .?" dediğinde karşı tarafın avukatı ayağa kalktı .

" Vardır sayın hakime hanım . Bu idaaları kesinlikle yalanlıyoruz . Müvekkili olduğum Süleyman dümen kardeşleri arasındaki mal paylaşımını adaletli bir şekilde yapmış , Selin dümenin olan malları kendi rızası ile nakit bir şekilde satın alınmıştır . " sözünü bitirdiğinde bende ayağa kalktım ." İtiraz ediyorum Sayın hakime hanım . Süleyman dümen müvekkilimin hakkını hiçbir şekilde vermemiş tehdit ve mesajlarla onu korkutmuştur . Dosyamızda bununda kanıtları vardır. Ayrıca siz neyin nakit parasından bahsediyorsunuz .? Eğer böyle bir anlaşma yapıldıysa Süleyman dümen bunu kanıtlasın . " dediğimde hakime hanım önündeki dosyayı açtı . Bir süre geçen sessizlik sürecince karşı tarafın fısıltılarını duymaya başlamıştım .

Hakime hanım ın sesiyle ortam aynı sesizliğine döndüğünde bende oturudğum yerden diklendim ." Doğrudur . Mesajlarda selin dümeni tehdit etmişsiniz. Avukat hanımında dediği gibi malları satın aldığınıza dair bir ispatınız var mı" dediğinde Süleyman dümen kalkıp ceketini ilikledi .

" Sayın hakimim. Ben cahil bir Adamım merhum babamdan kalan mal varlıkları kız kardeşimden ben satın almışımdır . Aramızda böyle bir şeyin yaşanmayacağını düşünerek aramızda halletmiştik . Diğer erkek kardeşlerimde buna şahit . Gördüğünüz mesajları hatırlamıyorum bile hakimim .Ne hakkındaysa doğrudur ama ben o malları satın almışımdır . " dediğinde hakime hanım " Delil olarak kardeşlerinizi mi sunuyorsunuz ." dediğinde Süleyman dümen başıyla hızla onayladı ."Evet hakimim ". dediğinde hakime hanım bize baktı ." Davacı selin dümen. Sen ne söylemek istersin ." dediğinde selin hanım ayağa kalktı . " kesinlikle yalan hakimim . Babam öldüğünde beni evden atıp elimdekilere el koydular . Ben hakkım olanları istiyorum sayın hakimim ." selin hanım yerine oturduğunda ben kalktım "Sayın Hakime Hanım, davalı Süleyman Dümen'in beyanlarının gerçeği yansıtmadığı kanaatindeyiz. Zira kendisinin daha önce gerçekleştirdiği tüm mali işlemler ve anlaşmalar yazılı belgelerle kayıt altına alınmıştır. Kaldı ki, davalı tarafın 'kardeşler arasında söz yeterlidir' şeklindeki savunması da kendi içinde çelişmektedir. Nitekim davalının, kardeşi Murat Dümen'e verdiği 75.000 TL için yazılı bir çek düzenlediği dosya kapsamıyla sabittir. Bu durumda, davalının kendi beyanlarıyla çeliştiği açıktır. Küçük meblağlar için dahi yazılı belge düzenleyen bir kişinin, dava konusu daha yüksek tutarlı işlem bakımından hiçbir yazılı delil sunamaması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu husus, davalının iddialarının güvenilirliğini ciddi şekilde zedelemektedir."

Sözlerimi tamamlayarak yerime döndüğümde, duruşma salonunda kısa süreli bir sessizlik oluştu.

karşı tarafın avukatı ayağa kalkarak "Asılsız bir itham bu hakime hanım . Yalan . Müvekkilim kardeşleri arasında para gütmez ." cümlesini bitirir bitirmez oturduğunda Süleyman dümenin kulağına bir şeyler fısıldadı . İçten içe bu duruma gülsem de belli etmemeye çalışıyordum .

Hakime Hanım, "Sanığı çağırın," dediğinde içeriye Murat Dümen alındı. Kimlik tespiti yapılıp doğruluk üzerine yemin ettirildikten sonra sorguya geçildi.

Hakime Hanım, "Süleyman Dümen, kız kardeşinize malları almak için herhangi bir ödeme yaptı mı?" diye sordu.

Murat Dümen tereddütsüz cevap verdi: "Evet, hâkimim. Abim, kız kardeşime ödeme yapmıştır. Ben de buna şahidim. Zaten Selin'le aramız her zaman kötüydü. Daha fazlasını almak için bunu yapıyor olabilir." Murat'ın bu sözlerinden sonra Selin Hanım'ın omuzları düştü. Sessizce elini tuttum, ona destek olmaya çalıştım.

Hakime Hanım bu kez daha net bir şekilde sordu: "Abinizin sizinle bir çek imzaladığı doğru mu?" dediğinde Murat bir an duraksadı. Ne söyleyeceğini bilemez halde abisine baktı. Süleyman Dümen'in kaşları çatılmış, bakışları sertleşmişti. Bu kısa sessizliğin ardından Murat aceleyle konuştu: "Hayır hâkimim, ne çeki? Abim bize kâğıt bile imzalatmaz." dedikleriyle olay zaten benim için bitmişti son kozumu kullanmak için ayağa kalktım . Elimdeki dosyayı katibe uzatarak söz aldım . "Sayın Hakime Hanım, dosya içerisinde Süleyman Dümen'in Murat Dümen ile imzaladığı çek de bulunmaktadır."

Salon bir anda sessizliğe büründüğünde Kimse benden delil beklemediği ortadaydı . Karşı tarafın avukatı Süleyman dümene yaklaşıp ne dediyse adamın suratı mosmor olmuştu .

Hakime Hanımın eline ulaşan dosyayı açıp incelemeye başladığında sözlerime devam ettim:

"Sayın Hakime Hanım, davalı tarafın nakit olarak verildiğini iddia ettiği paraya ilişkin herhangi bir somut ve inandırıcı delili bulunmamaktadır. Buna karşılık müvekkilim, tehdit edilerek ve mal varlığına haksız şekilde el konularak mağdur edilmiştir. Bu nedenle, müvekkilimin hak ettiği mal varlıklarının iadesini ve uğramış olduğu mağduriyet karşılığında 400.000 TL tazminata hükmedilmesini talep ediyoruz." Sözlerimi tamamladıktan sonra yerime geçtim. Selin Hanım'a döndüğümde yüzünde geniş bir gülümseme vardı . Onu böyle görünce benim de yüzümde hafif bir tebessüm oluştu.

Hakime hanım dosyayı kapatıp duruşunu dikleştirdi." Karar. Mahkememizce dosya kapsamı, taraf beyanları ve sunulan deliller birlikte değerlendirilmiştir.

Yapılan inceleme neticesinde, davalı Süleyman Dümen'in, uyuşmazlık konusu mal varlıklarının kendi tarafından edinildiğine ilişkin mahkemeye herhangi bir somut, kesin ve inandırıcı delil sunamadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle söz konusu mal varlıklarının davacı Selin Dümen'den haksız şekilde alındığı kanaatine varılmıştır.

Davalının tehdit ve kişiyi mağdur etmeye yönelik eylemleri, Türk Ceza Kanunu'nun 106. maddesi kapsamında değerlendirilmiş; ayrıca kişilik haklarına yönelik ihlal nedeniyle Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri uyarınca tazminat sorumluluğu doğduğu kabul edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlıkta, mülkiyet hakkının korunması bakımından Türk Medeni Kanunu'nun ilgili hükümleri de dikkate alınmıştır.

açıklanan gerekçeler doğrultusunda;

Süleyman Dümen'in, uyuşmazlık konusu olay bakımından herhangi bir karar alma yetkisine sahip olmadığının TESPİTİNE,

Selin Dümen'den haksız şekilde alınan mal varlıklarının, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca AYNEN İADESİNE,

Davalının tehdit ve kişiyi mağdur etme fiilleri nedeniyle, Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri gereğince takdir edilen TL manevi/maddi tazminatın davacıya ÖDENMESİNE, Davalı Süleyman Dümen hakkında, 6284 sayılı Kanun kapsamında UZAKLAŞTIRMA TEDBİRİ uygulanmasına, karar verilmiştir ."

Hakim hanımın sözü bittiğinde tokmağı indirdi ve dosya bu şekilde bizim lehimize sonuçlandı . Selin hanım bana dönerek " Çok teşekkür ederim milena hanım. Sizin sayenizde hakkım olanı aldım . Size borcumu nasıl ödeyeceğimi bilmiyorum ." dediklerine sadece gülümsedim karşı taraftakiler salonu terk ederken bizde yavaşça ayaklandık . " Teşekküre gerek yok . Bu benim işim ." sözlerimle ona moral vermeye çalıştım . Selin hanımla dışarıya çıktığımızda " isterseniz sizi ben bırakayım." önerdiğim tekliften sonra selin hanım çantasını omuzuna yerleştirdi " Ben size artık yük olmamayım milena hanım zaten arkadaşım almaya gelecek beni . " dediğinde gülümsedim ." umuyorum ki bundan sonraki günleriniz güzel geçer ."

" Sizinde hayatınızda hep güzellikler olsun milena hanım . Hayat size hep gülsün . Karşınıza bir an önce sevdiğinizi çıkarsın . Bana yaptığınız iyilikleri asla unutmayacağım." elim omuzuna gitti .

" kendinize iyi bakın ."

" sizde ."

İkimizin de yolu orda ayrıldı . Ben arabama doğru giderken içimde garip bir mutluluk vardı . Kazandığım her davada mutlu oluyordum bu bana garip bir tatminkarlığa neden oluyordu ama şuan çimde garip bir sızı barındırıyordum nerdeyse 4 aydır beraber olduğum birinin sonucu onu mutsuz etmediğim için seviniyordum .

İnsanların birbirlerini maddiyatla ölçtüğü bir dünyada manevi değerlere ettiğim yardımlar bana huzur veriyordu .

Arabama ulaşıp kapıyı açıp binip motoru Çalıştırdım . Kapalı telefonumu açtığımda art arda gelen bildirim sesleri ablama aitti . Ona kaç defa davadayım beni arama dememe rağmen üst üste çağrı bırakmışı . Mesajlara girip mikrofon tutuşuna bastım .

" şimdi çıktım davadan . Restaurant geliyorum şimdi ." dikerek çekip attım . Anında iki tık olan mesajıma karşılık hemen gelmişti " Tamam cnm ;3 " yazmıştı . İç çekerek telefonu kapatıp yanımdaki koltuğa attım .

Radyodan çalan müzik sesi arabayı doldurdu camı açıp rüzgârın içeriye girmesine izin verdim. Rüzgar , sarı saçlarımı önüme uçuşturmaya başladığında diğer elimlede önümdeki saçları arkaya çekiyordum .

Müzik dedebülmandan ; geçmesin günümüz . Çalıyordu . Kısık sesle şarkıya eşilk ediyor bir yandan da gözüm yoldaydı . Yüzümde hafif bir sırıtış belirdi . Selin hanımın dediği "Karşınıza bir an önce sevdiğinizi çıksın ." cümlesi yüzümdeki gülümemeyi sildi attı . Kalbimde olan savmış yarayı hisseettim .

Böyle anlarda ince ince sızlıyordu . Hafifti ama çok derinden geliyordu o sızı .

O günlerim gözlerimden önünden bir kez daha geçti gitti . Ağlamalarım , çırpınışlarım, cahilliklerim . Bir kızın ilk aşkı unutulmuyordu ya da aşk sandığı o duygu .

Aşkın ne olduğunu ne olacağını ondan sonra örenmiştim . Sevgi gerçekten ilmek ilmek işlemektir . Beklenmedik anda gelen aşk bütün hayatınızı ters düz eden kendinizi kaybettiğiniz anda anladığınız o duyguymuş . Böyle hurafelere inanmayalı yıllar geçmişti . Artık hayatımda ne aşk isterdim ne de romantizm önüme öyle biri çıkmalıydı ki ettiğim bütün yeminleri bana bozdursun kalbimdeki o derin sızıyı tek sözüyle silinip atsın .Bana yara bandı değil merhem olsun istiyordum . Ancak o zaman aşkı tekrar hissederdim . Bunlar bile hayal gibi geliyordu böyle bir şey bana asla denk gelmezdi olsa bile böyle biri ya ölmüştü ya da daha doğmamıştı .

Restaurant'a vardığımda Aracı park edip çantamı da alarak çıktım . Kapının önünde anneannem vardı . sinirli suratı yaşlanmış yüzü değişmeyen tek şey sinirlendiğinde titreyen ayağıydı herhalde . Bir insanın nasıl %75 suysa anneannemin %75 'i sinirdi . " neden açılmıyor o telefonlar .?"

" Biliyorsun anneanne . İşlerim var ." Anneannem yüzünü buruşturdu aldığı cevaptan memnun olmamıştı . Arkasını dönüp içeri girerken bende peşinden geçtim . İçeri girer girmez ilk gördüğüm kişi annem oldu . Anneannem, annemin yanındaki sandalyesine geri kurularak omuzlarını dikleştirdi . Bakışlarını üzerimde usulca gezdirerek beni inceledi ." Kızım sen yardım derneğinin başkanı mısın .?" dediklerinde anlam ararken annem araya girdi." Para almadığını duydu ." dediğinde gözlerimi devirdim " anneanne ne var bunda .?"

Anneannem elini başına koyarak oflanmaya başladı " Ne varmış mış mış ... Kızım seni o kadar okuttuk. Git bedava çalış diye mi .? Bizim nergisin oğlunun oğlu var o da avukat -" annemin omuzuna vurup. "Sen tanıyon demi rojda .?" dediğinde annem başını salladı "he annem . " anneannem daha çok efkarlandı bana geri baktığında gözlerinde suçluya bakıyormuş gibi bir ifade belirdi . " He görüyoruz neler neler yapıyor . Bizim kız anca iyilik yapsın . Allah bilir burasıda olmasa halimiz nice olurdu . Biri çalışmaz koca koca diye tutturur, Diğeri çalışır para almaz. bilmem ki biz nerde hata ettik . Rojda -" dediğinde annemin bıkkın bir ifadeyle anneanneme döndü " He anne " dedi tekrar. "Senin O hayırsız kocana mı çektiler bunlar kız . ?" dedikleri Annemi çileden çıkarmıştı. Dayanamayarak " O hayırsızı ağzına alma anne boşanacağım zaten. Hem anne ne varmış halimizde Allah için aç değil açıkta değiliz kızım bilir işini demi annem " bana döndüğünde gülümsedim " Bilirim annem ." annemin yanıma gelerek kolunun altına çekti beni i " Aferin kızıma ."

Tam o sırada içeriye elindeki poşetleri bileğine takmış sallaya sallaya yanımızda durduğunda bir elini kaldırıp güneş gözlüğünü çıkardı . " Selam millet ." anneannem ağzından bir şeyler geveleyerek diğer tarafa döndü .

"Abla, hoş geldin nerden çıktı bu alışveriş .?" demez olsaydım .

Elindekileri güvenli bulduğu bir yere bırakarak yanımıza sandalye çekti " Ya benim yarın istemem , 2 ay sonrada düğünüm var . Sizin şu sakinliğinize akıl sır erdiremiyorum ." Sitemli ve heyecanlı tavrına sadece gülümsedim . Ablamın karşısına sevdiği bir adam çıkmıştı. Doğan yılmaz . İkisi de tanışmalarının 7. ayında evlenme kararı almış . Bu ay bütün hazırlıklar tamamdı ama ablam durmadan bir şeyler alıyor en iyisi olmasını istiyordu. Anlayacağınız yeni gelin telaşı kapılmıştı .

" Ablacığım bütün hazırlıkların tamam . Sadece sen çok heyecanlısın. Az sakin ol istemede bayılıp gideceksin ." Ablam hızla eli ile kulağını çekip dişine vurdu " Allah korusun de kız . Öyle bir şey olursa ölür giderim ". annem ile anneannem " Allah korusun " dedi aynı anda .

"Bir erkek için ölünmez abla ." dedim büyük bir ciddiyetle . Ölümle ilgili şaka yapılmasından hiç hoşlanmazdım .

Ablam beni anlamış gibi elini dizime vurdu. " korusun korusunda en güzeli olsun istiyorum şu ahir ömrümde bir kez evleneceğim. Her şey tam olsun güzel olsun içimde ukde kalmasın istiyorum." elini tutup . göz kırptım " En güzeli olacak ablacığım . "

" Olacak . "

" Hem de en güzel gelin olacaksın ." ablam gülümsedi ve beni kendisine çekti ." Darısı başına ." İçim sızlasa da kendimi geri çektim . Anneme dönüp . " Anne ben eve çıkayım zaten burada işte yok . Yarın için biraz dinleneyim." dediğimde annem başıyla onayladı ." Sen git, dinlen kuzum."

Çantamı da alıp vakti kaybetmeden dışarıya çıktım . Arabaya binmek yerine bu havada yürümeyi tercih etmiştim .

Ceketimi ikiye katlayıp koluma astım . Giydiğim siyah kısa etek çıplak bacaklarımı açıkta bırakıyor. Sarı saçlarımı savuran rüzgar bana özgür hissettiriyordu . Belli bir süre yürüdüğümde gerçeklikten ayrılmıştım . Topuklularımdan çıkan sesleri bile işitmez olmuştum . Üzülüyor muydum ben . ? Ama neden ki.? Ablam evleniyor evden gidiyor diye mi yoksa ablamın yaşadığı şeyi ben yaşayamadığım için mi ?

Hayır bu kıskançlık değildi . Ablam için çok mutluydum fakat yaşadığı duyguyu çok kıskanıyordum .

Sevdiği adamla evlenip kendi yuvasını kuracak küçük küçük bebekleri olacaktı yaşayamadığımız her şeyi çocuklarına yaşatacaktı .

Ya sen milena . ? Hep mi küskün olacaksın.? Ne zaman barışacaksın hayatla .

Belki de hiçbir zaman ... Çok zordu ... çok zor ... yeniden başlamam, yeniden sevmem, güvenmem, belki de inanmam ... İnsanın en güzel duyguları nasıl bu kadar can acıtıcı olabiliyordu ?

Gözlerim doldu gibi olduğunda burnumu çektim .

Ağlamak yok . ! ağlamak yasak sana .

Eve ne zaman geldim, ne zaman merdivenlerden çıktım bilmiyorum tek bildiğimde kapıya kadar gelip çantamdan çıkardığım anahtar ile açtığım kapıya kendimi atamam .

Odama geçip üzerimdekilerden kurtuldum , kendimi ılık bir duşa muhtaç hissediyorum .

Beynim uyuşuyor kalbim sızlıyordu bundan bir kez daha nefret ettim . Keşke hiçbir şey hissetmeseydim . Peki o zaman da insan nasıl nefes alırdı . ? İnancı olmayanı dünyada ne tutardı.?

Aşk , nefret , öfke, sevinç . Bunlar insanı hayatta tutan önemli konulardı . Zordu ama insanı ayakta tutuyordu .

Suyu açtığımda başımdan aşağıya ılık su aktı . Kendimi suyun altında serbest bıraktım . Vücuduma yayılan sıcaklık beni yavaş yavaş uyuşturuyordu .

Bir süre kaldığım sudan beynim dinlenmiş bir o kadarda tükenmişim . Odaya geçtiğimde annem ile ablamın içeriden gülüşme sesleri geliyordu . Şuan ablamın mutluğuna katılmam ona destek vermem gereken yerde ben tükenmiş bir asker gibiydim . Bunu düşünmediğimi hissetsem bile bu düğün en çok beni yaralıyordu .

Kendimi yatağıma atıp yorganı boğazıma kadar çektim . Sağıma dönüp kafamı birkaç saniyelik sessizliğe gömdüm .

Düşünmedim, sormadım ,konuşmadım . Gözlerimi sımsıkı kapayıp beni çeken karanlığa mahkum oldum . Düşüncelerimin olmadığı bir karanlık ne kadar sessize bende o kadar sessizliği kabul ettim .