1.BÖLÜM-UMUTLARLA KARIŞTIRILMIŞ ACILAR

Bazen herşeyi arkanda bırakıp yeni birgüne yeni bir hayata başlamak gerekir.Evet bende tam öyle yapıyorum.İstanbuldaki hayatımı bir kenara bırakıp Ankaraya geldim.Ailemi arkamda bırakarak demiyorum çünkü bir ailem bile yok.Yeni bir eve ve yeni bir hayata başlamıştım.Magazin yazarlığı yapıyordum.Bana verilen bilgilerle bir metin oluşturup firmaya atıyordum.2 ay olmuştu yeni hayata adım atalı.Bir yandan bilgisayarda uğraşırken bir yandanda kahvemi yudumluyordum.Birden yanıma Yasemin geldi.Haa Yasemin benim burda en yakın dostum.Beraber çalışır, beraber yer ve beraber dedikodu yapardık.

"Almira ne yapıyosun?" diye sordu heyecanla.Enerjisine bayılıyorum bu kızın.

"Hiç bir kaç magazin yazıyorum ve..." dedim ve kahvemi
yudumladım."birazda kahve yudumluyorum".

Gülümsedi."Çıkışta restorantta yemek yiyicez.Murat,Rüzgar ve Eslem de geliyor.Sende gel" dedi.Murat,Rüzgar ve Eslem bizim işyerindendi.Tanıyordum ve gerçekten çok tatlı insanlardı

"Olur.Gelirim"dedim gülümseyerek.

"Tamam o zaman çıkışta beraber seni almaya geliriz"dedi.Onayladım.1 saat daha çalıştıktan sonra Yaseminle kolkola girerek çıktık.Beraber güle konuşa eve geldik.

"O zaman görüşürüz balım.Güzel giyin, şık görün "dedi ve el salladı.

"Tamam çiçeğim "dedim ve el sallayarak öpücük attım.Eve girdiğimde ilk olarak duşa girdim.Madem bir yemeğe gidiyorum temiz gözükmeliydim.Duştan çıktığımda saçımı kuruttum.Üstüme siyah elbisemi giydim.Ayaklarımada ince siyah topuklularımı geçirdim.Makyaj aynamın başına geçtim.Maskara,gloss ve allık kullandım.Çantamı ve telefonumu aldım ve çıktım.Yasemini beklemeye başladım.Etrafa bakınırken birden bire arabanın içinden bana bakan iki siyah göz gördüm.Ben ona baktığımda o başka yöne baktı.Umursamayarak beklemeye devam ettim.

"Almiraa!!"diye bağırdı biri.Evet,bu Yasemindi.Arabanın içinden bana bakıyor ve gülümsüyordu.Arabaya doğru ilerledim.Rüzgar ve Murat çok yakışıklı,Eslem ise bi okadar güzel olmuştu.

"Selamlar" dedim ve üçünede selam verdim.

"Selam prenses bu ne güzellik?" dedi Rüzgar.İkimizde gülüştük.

"Şunlara bak"dedi Eslem ve dudağını büzdü.Murat güldü ve Eslemin dudağının kenarına bir öpücük kondurdu.

"Oooooooo" diye bağırdı Rüzgar ve Yasemin.

"Yaaa hadi bukadar romantizim yeter" dedim en sonunda.Rüzgar gülümseyerek baktı ve arabayı çalıştırdı.Yarım saat boyunca gülerek ve şarkı söyleyerek geçirdik.Restoranta vardığımızda herkez arabadan çıktık.Restorant şık gözüküyordu.Rüzgar bana kolunu uzatınca koluna girdim.Yüzüme parlayan gözlerle bakıyordu.Restoranta girdiğimizde harika bir atmosferi vardı.

"Şuraya oturalım"dedi Yasemin cam kenarını gösterdi.Hemen oturdum.Rüzgar benim yanıma,Murat ve Eslem yanyana,Yasemin ise ortaya geçti.

"Ne söyleyeyim bakalım?"dedi Rüzgar başta bana baktı,sonra diğerlerine.

"Ben bir şarap ve bide biftek olur"dedim hemen.Rüzgar gülerek baktı bana.

"Bende bi et ve bide tabiki şarap"dedi Eslem gülümseyerek.

"Bana da Esleminkinden"dedi Murat.

"Bana da biftek ve kokteyl olsun"dedi Yasemin.Şarap ona çok ağır geldiği için pek içmezdi.

"Peki hemen söylüyorum"dedi ve garsonu çağırdı."GARSONN".Kıkırdadım.

"Komikmi?"dedi gülümseyerek.

"Böyle bağırınca gülesim geliyor ne biliyim?"dedim kahkaha attım.Ama gerçektende öyleydi.Rüzgar'a aşık olmamak elde değildi.Hem yakışıklı,hem yumuşak hemde saygılı ve dürüst biriydi.

"O zaman hep bağırıyım en iyisi"dedi bağırarak.Ben kahkaha attım ve benle beraber onlarda gülmeye başladı.

"Ne gülüyosunuz lann"dedi Rüzgar sinirleBazen sert oluyordu fakat gerçekten çekici bir insan değilmi?O sırada garson geldi.Rüzgar sinirini bir kenara bırakarak garsona sipariş verdi.Yasemin bana göz kırptı.Bu kız cidden bi garipti.Eslem ise bana gülerek bakıyordu.Murat ise telefonla ilgileniyordu.Murat hep asosyal.Pek sohbet sevmezdi.Rüzgar siparişlerimizi verdikten sonra bana döndü.Sandalyemi kendine çekti.

"Güzelim"dedi özlemle.Gözlerinin mavisi benim yeşilime karıştı.Güzel seviyor,güzel dokunuyor,güzel hissediyordu.

"Efendim"dedim tatlı tatlı.

"Çok güzelsin"dedi gülümseyerek.

"Sende bi okadar yakışıklı"dedim.Ellerini sapsarı olan saçlarıma daldırdı.Yasemin bana gülerek baktığında yalandan bir öksürdüm.

"Boğazım kurudu"diyerek yalan attım.Rüzgar bana gülerek bakmaya başladı.
Çantamdan suyumu çıkardım.Tabiki fiziğimi düzgün tutmak için limonlu ve tarçınla içiyordum.Kapağını açtım ve küçük küçük yudumlar almaya başladım.

"Utandın demi Almira?"dedi Yasemin gülerek.Kaşlarımı çaktım.

"Hayır tabi ki ne alaka"dedim sinirle.Dedikten sonra siparişlerimiz geldi.Okadar güzel kokuyorduki hemen yemek istiyordum.En son 1 ay önce yemiştim.

Garson"Afiyet olsun"dedi.Gülümseyerek karşılık vermiştim.

"Ayyy valla iyikide buluştuk ya.İşden artık midem bulanmaya başlamıştı."dedi Eslem.

"Gerçektende öyle yaa"dedi Murat.Herkez önündekileri yemeye başladı.Et gerçekten harikaydı.Şarabımdan bir yudum almadan kaldırdım.Dığerleri de gülerek kaldırdı.

"Şerefine!!"diyerek bağırdım.Herkez kahkaha atmaya başladı.Şarabımdan bir yudum aldım.1 saat boyunca güldük eğlendik,yedik içtik.Ben neredeyse 5 bardak içmiştim.

"Hadi kalkın gidelim.Daha fazla kalırsak Almira 2 bardak daha içerebilir." dedi Rüzgar.Yavaşça elimden tuttu ve bende sarılarak kalktım.Diğerleri de benle beraber kalktı.

"Yavaş"diyerek beni yönlendiriyorum Rüzgar. Sarsıla sarsıla arabaya kadar geldim.

"Murat sen arabayı kullan.Aramızda en az içen sendin"dedi ama o sesler benim kulağıma bir uğultu gibi geliyodu.

"Tamam abi" dedi ve herkez yerlerine geçti.Rüzgar beni kucağına almıştı,Yasemin ise benim yanıma geçmişti.Eslem ise Muratın yanındaki koltuktaki.Rüzgar birden saçımı okşamaya başladı.Sarhoş olduğum için ne olduğunu pek idrak edemiyordum.Gülümsedim.

"Rüzgar,Aşkımm"dedim.Eslem ve Yasemin bana şaşkınlıkla bakıyorlardı.

"Efendim güzelim" dedi gülümseyerek.Ellerimi yüzünde gezindirdim.Ben ne yapıyordum?Bana sadece 5 bardak rakı bu hale getiremezdi.

"Niye bu kadar güzel,yakışıklı ve iyi kalpli birisin.Yani ben kaçkere sevgili yaptım ama senin gibi birisini asla görmedim.Biliyomusun ben ne öğrendim ben aslında hiç sevilmemişim"dedim.Gözyaslarım yanaklarımdan aşağı akmaya başladı."Beni bir çöp bir hizmetci gibi gördüler Rüzgar.Kalbim kırıldı kimse görmedi,sakladım.Gözyaşlarımı kimse görmedi, içimde bir göl oluştu.O yüzden İstanbuldan ayrıldım.Acılarımı geride bıraktım"dedim ağlayışım hızlandıran.Murat arabayı durdurdu.Rüzgarın bana gülerek baktığı yüz artık solmuş bir gülden farksızdı.Bana üzüntüyle bakıyordu artık.

"Almi-"dedi ama sözüme devam ettim.

"Ben sana layık değilim Rüzgar.Ben seni hak etmiyorum anladınmı"dedim ve araba kapısını açtım. Dışarı çıktım ve koşarak arabanın yanından uzaklaşmaya başladım.Rüzgar muhtemelen dediklerimi idrak etmeye çalışıyordu.

Oyüzden peşimde değildi.Koşarak arabanın olduğu bölgeden uzaklaşmıştım.Yol bomboştu.Araba bile geçmiyordu.Yolun kenarına oturdum.Yol yağmur yağdığı için ıslaktı ama umurumda değildi.Dizlerimi kendime çektim ve kafamı gömdüm.Ağladım tam yarım saat bir yolun kenarında ağladım.Yarım saatin sonunda kendimi toparladım.Ben neredeydim?Ne yapmıştım?Ayağa kalktım.İleri geri ilerlemeye başladım.Ne yapacaktım?Bir yolun ortasında kalmıştım ve kimse geçmiyordu.Sonra birden arka arkaya 5 tane mafya arabasına benzer Jeepler geldi.Işıklarını açtıkları için içindeki kişileri göremiyordum.Gözüm kısık bi şekilde bakmaya devam devam ettim.Birden önüme parketti en öndeki araba.Takım elbiseli adamlar en öndeki arabanın kapısını açtı.İçinden bi adam çıktı ve benim yanıma geldi.

"Bu soğukta ne işin var bu ıssız yolda, küçük hanımefendi"dedi ve bana gülerek baktı.Kehribar gözleri,kaslı kolları ve hafif sarı saçlıydı.

"Ben...Şey"dedim eveleyerek.

"Arabaya gel.Hava soğuk zaten tek başınasın bide arabada herşeyi anlatırsın."dedi nazik bir ses tonuyla.

"Yok ben istemiyorum bi taksi bulur giderim evime"dedim.Üstümü başımı iyice düzelttim.Adam gözlerini gözlerime dikmişti.

"Taksi durağı burdan 2 metre sonda.Burdanda taksi geçmez.Israr etme,ısrar sevmem."dedi kaşlarını çatarak.

"İstemiyorum dedim beyefendi alın korumalarınızı gidin ben kendi işimi kendim hallederim"dedim ve arkamı dönerek ilerlemeye başladım.Birden arkadan bi kol beni kendine çekti.Yüzümü ona döndüm."Ne yapıyosun pis sapık"dedim.Çırpındım fakat o kadar sıkı tutmuştu ki beni ne yapsam nafileydi.

"Sana ısrar sevmem demiştim"dedi tane tane.Sonra beni kucağına aldı.Başım onun sırtına bakıyordu.

"BIRAK BENİ PİSLİK ADAM" dedim ve çığlık attım.

"Patron ne yapıyorsunuz "dedi bi ses.

"Sen karışma Sky.Arabayı bana verin ben kullanıcam"dedi.Ben hala çırpınmaya devam ediyordum.

"Ama patr-"

" SANA VER DEDİM "diye bağırdı birden.Bir anahtar sesi geldi.Yüzüm adamın sırtına geldiği için ne olduğunu göremiyordum.

"BIRAK BENİ ŞEREFSİZ"diye bağırdım.Adam beni hiç takmıyordu.Arabada ön koltuğa oturttu.Kendisi de yanıma,sürücü yerine geçti.Arabayı çalıştırdı ve bana baktı.Gözleri gerçekten bir kahve çekirdeği kadar derin ve koyuydu.Beni
süzdükten sonra yeniden öne dönüp arabayı sürmeye devam etti.

"Bu saatlerde buralarda ne işin vardı?"dedi bana bakmadan.Ses tonu sakindi.
Az önce korumasına bağırarak sert konuşan adam bana çok nazik davranıyo
rdu.

"Bu seni hiç alakadar etmiyor"dedim sert bi şekilde.

"İsmin ney?"dedi birden.

"Almira Soykan"dedimKaşları çatıldı

"Selim Soykanın kızısın demek"dedi burnundan gülerek.Bu sefer benim kaşım çatıldı.

"Babamı nerden tanıyorsun sen şerefsiz pislik!?"diye bağırdım.Kapıyı zorladım fakat kilitliydi.Adam bileğimden kavradı.

"Bağırma!!dedi sakince.

"Sanane sen kendini ne sanıyorsun?Benim babam falan yok,yanlız bir insanım"dedim.Kaşladını çattı.

"Senin bi baban var.Tanıyorum.""dedi.Şaşkınlıkla baktım.