1.BÖLÜM

Eve doğru yürürken her zamanki şarkımı mırıldanıyordum eve gelince kapıyı çaldım kapıyı Tuğra abim açtı

" Gel aslanım " dedi yüzünde anlamadığım bir üzüntü ve sıkıntılı ifade vardı.

" Tamam abi " dedim ve içeriye geçtik içeride Tolga abim Annem ve babam bekliyordu.

" 0ğlum biziz hastaneden aradılar sen... "

Merakla babamı dinliyordum

" Evet Baba ben "

" Oğlum sen başka ailenin çocuğu ile karıştırılmış olabilirsin DNA testi için bizi çağırıyorlar.. "

Ortam bir anda sessizlik sardı sanki ölüm sessizliği gibiydi
gözlerimin dolduğunu hissediyordum

" Baba ne diyorsun sen.. " dedim titreyen sesimle büyük

" Oğlum bizde böyle olmasını istemezdik ama bu DNA testini yaptırmak zorundayız "

" Baba hayır istemiyorum ben ! "

Masadaki vazoyu alıp duvara fırlattım abim hemen kollarımdan tuttu

" Abicim sakın olur musun"

Kahramanların Evi

Alaz koltukta yayılmış bir şekilde oturuyordu içerden abisi Erdemin geldiğini gördü abisinin yüzünde garip bir ifade vardı onun arkasından bütün aile salona geldi.

Alaz koltukta doğrularak oturdu neler oluyordu neden bu kadar garip di yüz ifadeleri.

" Oğlum sana söylemek istediğimiz bisey var " dedi Ayhan Kahraman

" Evet Baba söyle "

" Oğlum sen hastanede karışmış olabilirmişsin DNA testi için hastaneye çağrıyolar "

" Ne Baba sakaysa komik değil "

" Oğlum keşke şaka olsa ama değil hastaneye gitmemiz lazım yarın saate "

Alaz kafası çok karışık bir şekilde başını salladı daha ne diyebilirdi ki ağzından çaresizde şu söz çıktı

" Peki.. "

Bölüm Sonu 🌷