Yusufçuk Uçtuğu Yere Dönmez

“Geçmişini unuttuğunda özgür mü olursun, yoksa bir başkasının oyuncağı mı?”"Bazı insanlar kendini kaybeder... Mira kendini iki kez kaybetti."Çocukluğunun masum vedasında kalmış bir bakış.İhanetle çatlayan bir kalp.Ve gölgelerin içinden yükselen ikinci bir benlik...Mira Solmaz, geçmişinden kaçtığını sanıyordu.Ama aslında kaçtığı her şey, onu içten içe yeniden inşa ediyordu.Bir kolye…Bir isim…Ve unuttuğunu sandığı her şey, geri dönmek için pusuda bekliyordu.“Yusufçuk” sadece bir sembol değil...Bir dönüşüm.Bir yıkım.Ve en çok da bir uyanış.Kendine bile yabancılaşan Mira, en sonunda bir seçim yapmak zorunda kalacak:Ya gölgelerine teslim olacak…Ya da kendini korumak için her şeyi yok edecek.“Yusufçuk Uçtuğu Yere Dönmez”Unutan bir zihnin içinde, hatırlayan bir ruhun çığlığı...“Aynalar yalan söylemez. Ama içindeki gölge konuşmaya başladığında, kim gerçek kalabilir?”