3.BÖLÜM

Meryem mutfağa girdiğinde içeride sarı saçlı ela gözlü burnu kemerli bir adam görmüş.Anladığı kadarıyla bu babaannesi Nergiz'in babası idi.Nazar'ın bedeninde olan Meryem'e:
-Sen ne duruyorsun? Kardeşlerine yardım etsene! Meryem:
-B...
-Hayde!
-Düzgün konuş benimle!Nergiz ve Yoncagül çok şaşırmışlardı.Çünkü Nazar ne olursa olsun babasını unutmaz ve hep severdi babası ona ne yaparsa yapsın.Yoncagül:
-Xwişk Nazar sana n'oluyor.
-Yoncagül sen sus.Adınız Muharrem idi değil mi. Muharrem Bey kusura bakmayın çünkü kusur falan bulamazsınız siz kızlara böyle rahat bir şekilde bağırıp çağıramazsınız! Anladınız mı?
-S..
-Anladınız mı dedim size!
-Sen görürsün anlayıp anlamadığımı, diyip kolundan sıkıca tuttu ve samanlığa kadar götürdü. Kapıyı açtı ve onu içeri attı.Meryem'in canı çok acımıştı çünkü baltanın sapına kafası değmişti ama çok şükür baltanın kesici tarafına değil.Nergiz:
-Nazar! Nazar! Diye ağladı. Ama maalesef elinden bir şey gelmiyordu çünkü babasının huyunu biliyordu eğer onu oraya attıysa elbet bir gece bile olsun orada fareler içinde bırakacaktı.Evet fareler şansa Meryem'in de en korktuğu hayvanlardan bir tanesiydi fare.