Giriş

3 Şubat 2003
O gün yine annesinin elini tutarak yürüryordu,12 yaşındaki alçin.
“Yine ne oldu alçin ya hep suratın düşük”yanındaki annesine baktı, okulda zorbalanıyordu.”Zorbalanıyorum anne.”dediğinde gözleri sulanmıştı bile.”E hani hiçbiryerinde birşey yok.”Evet belki fiziksel bir zorbalığa uğramıyordu ancak,okuldaki arkadaşları ona bakarak, gülüp onun taklidini yapıyorlardı.Alçin o sıralarda yeni yeni büyüyordu,sanıyordu ki;onun kilosu,ve gözleriyle dalga geçtiklerini düşünüyordu.”Anne.” Dedi ağır ağır”Ben çirkin miyim?”.Annesi ise bıkkın bir surat ifadesi ile ona döndü ve “Hayır, sen çok ama çok güzelsin.” Dedi.”O zaman neden benimle alay ediyorlar anne?”Kızım,insanlar çrkemedikleri kişiler ile alay ederler sen çok güzelsin,birdaha seninle alay ederlerseler git ve öğretmenine bunu söyle”.”Söylüyorum ama öğretmenin yanında inkar ediyorlar,anne çok yıpranıyorum beni neden sevmiyor kimse ben ne yaptım onlara”.Bunları derken gözlerinden.ardarda 3 tan yaş süzüldü”Tamam halledeceğim.” Dedi annesi.Alçin ise yavaşça göz yaşlarını silip,okula doğru yaklaştı.Kata girdiğinde,iki kızın ona bakarak yürüyüşünü taklit ettiklerinde yine gözlerinin dolduğunu hissetti Alçin…