5.

Evet ~NEYLEYİM~ çalıyordu gözlerim doldu ve şöyle bağırdım.

"Yiğit kılıç"
Arkasını dönüp.
"Efendi-"
"Alya alya'm bu sensin"
"Evet benim"

Gelip sıkıca sarıldık hüngür hüngür ağlamaya başladık diğerleri ile birlikte kaldırıma oturduk niye buraya geldiğimizi ve nasil karşılaştığımızı anladık
Sonra "sen anlat noldu" dedim

"Evlendim o kızla ama gözüm hem seni aradı dedemin karşısına çıkıp ben okuyorum lütfen devam edeyim dedim oda zorlada olsa kabul etti yurt dışına çıkıp en ağır askeri eğitim aldım şimdi de burdayım"

Orkun hemen lafa girdi

"Ee kız nerede şimdi"

"Sorma kızı ben orada bıraktım gitim yurt dışında beni bulamadı abileri ama İstanbula görevim çıkınca hemen haber almışlar, ama yanımda siz varsınız ya ölsemde birşey değişmez"

Tekrar sarıldım yiğite

"Ee hadi o zaman yiğit şefin yemeklerini yemeğe sonrada rahatça uyumak için benim evime gidiyoruz"

Hepimiz sorgulamadan kabul ettik.
Eve geldik, yemek yedik, şimdi uyuma işine geldi
Ben ve yiğit yiģitin odasında derin ve emir misafir odasında orkun ve esma oturma odasında kalacaklardı.

Yaz olduğu için kapılar açıktı saat 4 falan olmuşu orkun ve esma herkes uyudu diye düşünmüşler ki malum işi yapmaya başlamışlardı. İlk önce deli gibi öpüştüler sanki koltuk kırılacak gibiydi.

ben yiğite o bana bakıp güldük, emir ve derinin gülüşlerini duyabiliyorduk. Yiğit;
"Güzelim koltuğunu kıracaklar off"
"Orkun 10 yılın hakını veriyor sus sen"
"İstersen bende veriyim"
"Evlenmeden olmaz"
"O zaman aynı yatakta kalmayalım şuan"
"Benim için uygun"
"Tamam tamam evlenince o 10 yılın tadını öyle bir çıkartacağım ki yürüme yetkini elinden alıcam"
"İlk bir evlenme teklifini et ben kabul edersem olur"
"Kaçırırım seni"
O gece gülerek uyuduk, çok mutluyduk sanki bir mucize olmuştu

Uyanmıştık kahvaltı yapmıştık dışarıya çıkmam için hazırlanıyorduk taa ki