BÖLÜM 3 "BELKİ....."

Denizden
Düşüncelerimi bir kenara bırakmaya çalıştım ama onu aklımdan çıkaramıyordum en iyisi müzik dinlemek telefonumu açtım müzik listemden Blok 3 kusura bakma açtım bu şarkının her sözü beni anlatıyordu bir yandan da mırıldanıyordum
“Kusura bakma özledim ama söyleyemiyorum her detayın aklımda unutmam asla çok içtim önümü göremiyorum”
Bu şarkı bitti öbürü başladı böyle böyle eve kadar gelmiştim anahtarı çevirdim içeri girdiğimde bir sessizlik hâkimdi
“Anne"
Ses yok
“ANNE!"
Telaşlanmıştım içeri hızla geçtim Odalara baktım ama annem yoktu iyice telaşlanmıştım hızla telefonumu çıkartıp annemi aradım
Çaldı
Çaldı
Çaldı
En sonunda annem açtı
“Ne var kızım"
Annemin sesini duyunca dizlerimin bağı çözüldü
" Anne sen nerdesin ya bişey oldu zannettim”
Telefondan annemin sesi biraz daha sert geldi
" Kızım marketteyim eve kahvaltılık birşeyler alıcam”
İçime şu serpilmişti
" Hadi kızım kapat bak işim var”
Tam ağzımı açıp birşey söyleyecektim ki annem yüzüme kapattı sinirle konuştum
“Şu telefonu bir kerede yüzüme kapatma anne”
Annem gelene kadar kanepede oturup en sevdiğim dizi olan daha 17 yi izlicektim 17. Bölümde çok ağlamıştım özellikle son sahne umarım 18. Bölüm güzel olur diye dua etmiştim aslında sevmemin bir nedeni daha aynı zamanda dizideki karakterde adımın geçmesi ama o kızla aramızda dağlar kadar fark vardı ben biraz daha boyun eğen taraftaydım bu karakterlik özelliğimi hiç beğenmiyordum ama oradaki deniz asi dik başlı bir kızdı öyle olmak çok istedim ama olmuyordu sonra kendi kendime ağlayarak konuştum
“Off ya son sahneyi 3. Kere izliyorum ama gene ağlıyorum”
Tam bu anda annem içeri girdi
" Bak bak Deniz hanıma bensiz daha 17 izliyor”
Evet annemde benim gibi seviyordu bu diziyi anneme baktım
" Ne yapayım anne zaman ancak böyle geçiyor”
Annem dikkatlice yüzümü inceledi
" Sen gene 17. Bölümün son sahnesinde ağladın mı”
Kafamı evet anlamında salladım annem Bir anda gülmeye başladı
" Kızım bu kaçıncı izleyişin gene ağlıyorsun”
Anneme somurtarak baktım
" Ama sende ağladın”
Annem şakacı bir tonda konuştu
" Ben ilk izleyişimde ağladım küçük hanım hadi kalk bana yardım et şunları taşırken belim koptu taksi çok yazıyor diye binmedim gittiğim yerden de otobüs geçmiyordu”
Ayağı kalktım annemin yanındaki poşetleri alıp mutfağa geçtim yerleştirmeye başladım o arada gözüme bir poşet takıldı içine bakınca hafif gözüm doldu çünkü içinde erik vardı uzun zamandır ağzıma sürmüyordum daha doğrusu süremiyordum çünkü eriği en son Teoman ile yemiştim
Teoman’dan
Çalışma odasına girdim girer girmez yüzümde tebessüm oluştu çünkü çalışma odasına Deniz'in parfümü sinmişti sonra bir anda yüzüm düştü çünkü eğer onu o gün reddetmeseydim şuan odayı değil onu koklabilirdim kendi kendime konuştum
“Salak Teoman ne vardı da güzelim kızı reddetin hatta kızı reddetmedin reddetsen burda olurdu gene ama sen kıza resmen sana aşık diye bağırdın 6 ay konuşmadın yok sen sevilmeyi falan hak etmiyorsun”
“Hayır ediyorsun"
Arkamda duyduğum ses ile kafamı çevirdim o arada annemle göz göze geldik hemen konuştu
"Sen sadece korktum sevdiğine zarar vermekten sevmekten korktun sen oğlum”
Anneme hızlıca sarıldım
" Ama anne ben ona nasıl açıklıcam benim ona çıkma teklifi edicek yüzüm yok ki”
Annem geriye çekildi
" Hemen teklif etmek zorunda değilsin ben onun gözlerinde gördüm oğlum seni sevmiyor gibi görünüyor ama kalbinin bir yerinde hâlâ sen varsın sadece ona iyi davranarak yakın kalarak tekrar kendini Deniz'in kalbinin ortasına yerleştirceksin”
Anneme tedirgin bir şekilde baktım
" Ya yapamazsam herşeyi da kötü yaparsam”
Annem elini kalbimin üstüne koydu
"Hayır yapmazsın çünkü onu seviyorsun
Anneme daha da üzgün baktım
“İşte sorun orda insan sevdiğine zarar verir derler ya doğru çıkarsa”
Hafifçe gülümsedi annem
" O zaman araya ben ve Nuray gireriz”
Anneme tebessüm ederek sarıldım
" İşte benim annem”
Annem bana daha sıkı sarıldı ve konuştu
" Senin için herşeyi yaparım oğlum"
💖Bölüm 3 SON ❤️