Yıldızlara yolculuk

En sonunda daha fazla dayanamayıp bu kadar yeter diyerek saçlarıma şekil vermeyi bıraktım. Zaaten olmuş sayılırdı, daha fazla uğraşmaya gücüm yetmedi. Son bir kez aynaya göz atıp önüne gelen bir kaç tutamı geriye attım ve mis gibi kokular eşliğinde mutfağa girdim. "Hiç uyanmasaydın kızım, okulun çıkışına yetişirdik." Diyen babama yorgun yorgun bakıp masanın bir ucuna oturdum. "Kuzey hâlâ uyuyor mu?" Diye sordum küçük bir ekmeğe reçel sürerken. "uykucu, kaldırırım ben şimdi." Diyerek yanıtladı annem beni. Kuzey, benim kardeşimdi. Yani, maalesef kardeşimdi. Aramızda bir yaş vardı ama sanki on yaş varmış gibi bana 'ağabey' diyeceksin deyip dururdu. "Haydi kızım, hazırsan çıkalım artık." Babama kafa sallayıp masadan kalktım. Neyseki Kuzey'le aynı okulda değildik, yoksa heryerde dibimde biterdi. Hızlıca montumuzu giyip evden çıktık. Kulaklığımı takıp, müzik dinleyerek arabaya bindim.