Tanıtım

Duygularımın arasından süzülen kelamları yüreğime ilişirken vazgeçişlerinin bir sebebi olsun istedim. Onunla var olmayı, yok olmayı en çokta bir özüre sığdırabileceğimiz yıpranmışlıklarımızın teker teker sayfalarımızın arasından silinsin istedim.

Başımı sallayıp gökyüzüne götürdüm gözlerimi. Belki dediği gibi bizim bir çıkmazlarımız birbirimize çıkıyordu ama biz bir araya gelemeyecek kadar tüketmiştik kendimizi. Ne kadar onunla bir beyaz dünya hayal etsem dahi bizim resmimiz aynı tuvalin üzerine sürülmeyecekti.

"Yine benden vazgeçmeyi diliyorsun."

"Sen de öyle istemez miydin?" Başımı dizlerimin üstüne koydum ve ona döndüm "En çok sen istedin Hazar. Senden gitmeyi, sana ilişmememi, gözünün önünde olmamayı sen öğretttin bana."

Yakında Aramızdalar…