20 YIL ÖNCE

Baharın gelişiyle açan kiraz çiçeklerinin ardında herkesin,mutlu,iyi
Anlaştığı bir mahalle varmış.
Mahalle her zamanki gibi çocuk sesleriyle yankılanıyormuş.
Oyun oynayan çocuklar.
Mahallenin sonunda iki müstakil ev varmış.karşı karşıya duran iki ev.Beyaz olan evde;Esin ve Rüzgar,Sarı olan evde ise,Pınar ve Kayra.
Bu iki aile o kadar yakın arkadaşlar mış ki, tıpkı hepsi bir aile gibi...
Yine palmiye ağaçlarının yapraklarını rüzgarla birlikte salladığı bir yaz akşamı , dördüde terasta oturuyorlarmış,ve bir yıldız kaymış.ufak bir tesadüf yıldızı.
Esin:Aaa bakın yıldız kaydı,bir dilek tutacağım.
Pınar:Evet gördüm o zaman benimde bir dilek hakkım var.
Kayra:ne dileği tuttunuz?
Esin ve Bahar birbirlerine bakarak kıkırdarlar.
Esin :bir bebeğimiz olmasını.
Rüzgar bunu duyunca yan dudakla sırıtır ve..
Rüzgar:Bende onu diledim. Der.

AKŞAMDAN TAM BİR YIL SONRA

Esin ve pınarın bir çocukları olacaktır,Rüzgar ve Kayra bunun için çok mutludurlar.
Yine bir gün hep beraber otururken bir isim düşünmeye karar verirler.
Esin ve rüzgarın bir kızı,Pınar ve kayranın ise bir oğlu olacaktır.
Pınar:bence isimleri birbirine benzesin ve kardeş gibi büyüsünler.
Tabi bu kardeş yalanına inanırsanız.
Esin:bencede ne olabilirdi?
Rüzgar:pars çok güzel bir isim değilmi bir oğlum olsaydı net ismi o olurdu.
Kayra:benim bir oğlum oluyor.
Rüzgar:bunu hepimiz biliyoruz zaten
Kayra:tamam o zaman ben isminin pars olmasını istiyorum.
Rüzgar:oha mantıklı aslında.ama peki ya kızımızın ismi?
Pınar:bence pera olsun ben bu ismi çok beğeniyorum ayrıca,pera ve pars ne kadar uyumlu.
Esin:ayy dimi güzel oldu aslında .
Hep beraber gülerler tabi bilmiyorlardı,ki o akşam birlikte geçirdikleri son akşam olacağını.
Taki Rüzgarı araryan o telefona kadar.
Rüzgar:Alo patron sen misin?
Patronu:Rüzgar bak ispanyaya gelmen lazım biraz ani oldu biliyorum,ama şirket oraya geçme kararı aldı ve yeni bir reklam anlaşması yaptık.
Rüzgar:Ama nasıl benim tüm hayatım türkiyede eşim ,dostlarım ,ailem gelemem.
Patronu:vallahi Rüzgar ben aile maile bilmem buraya geliyorsun yada iş kariyerine bir son veriyorsun.karar senin.
Rüzgar telefonu kapatır ve olanları anlatır.

BİR AY SONRA

Rüzgar ve esin eşyalarını toplamış bir halde arabayı yerleştiriyorlardı.taşınıyorlardı.
Ve sıra işin en zor kısmındaydı yani Pınar ve kayraya veda etmek.

Pınar:ya ben sizi çok özleyeceğim... siz bizim ailemizin bir parçasıydınız ve şimdi aile dağılıyor.
Kayra:Evet be abi hani çocuklarımız kardeş gibi büyüyecekti,ne oldu?
Esin:Evet biliyoruz bizde bunu hala istemiyoruz ama umarım ilerde yollarımız kesişirde,çocuklarımızda tanışır.
Rúzgar:Evet inşallah bakalım.o zaman görüşürüz kardeşlerim be.
Hepsi birbirine sarılır biraz ağlasalarda hayatlarını şekillendirmeliler.