Bölüm 1 |küçük kız

Hoşgeldiniz ...
Küçüklüğümle başlıyorum adımı şuanlık bilmenize gerek yok lakabım 96 babam verdi bu lakabı ilk o gün yanıma gelipte bana dokunduğunda küçüktüm 7 yaşında idrak edemedim hiç bir şeyi sadece oyundu ilk başta sonralarda anladım ve 4 sene sabretmeye çalıştım çoğu zaman kaçmak istedim anneme anlattım baban o senin dedi belkide sadece göz yumdu ama ben o gün onuda affetmemeye yemin ettim...

Ve bir gün kaçmaya karar verdim 11 yaşımda nereye gidiceğimi bilmeden çıktım evden o adam fark etti ve arkamdan koşmaya başladı sadece koştum canım uğruna ,önüme bakmadan ,ardıma bakmadan sadece korku ve umutla ,bitti sandım , sonra bir adam gördüm tam karşımda öylece oturuyordu melekmiydi ,şeytanmı bu adamdan beni korurmuydu bilmiyordum ama şansımı oracıkta bırakmazdım ,adama doğru koştum bir ağaca yaslanmış öylece oturuyordu arkama baktığımda o gözükmüyordu ama fazla bı zamanım yoktu ve denedim şansımı belki içimdeki umut bu adamdı ,adam bana bakıp ;
"Geç arkama "dediğinde ne olduğunu anlamadım bir melek hayatımı kurtarmaya gelmişti ve beklemedim hızla geçtim ağaçın kenarında bir boşluk vardı oraya girdim korkuyordum ama güvende hissediyordum 11 senedir ilk defa güvende hissettim ,o geldi sonra adama bir kaç bir şeyler sordu ve gitti ,gitti ,evet gittmişti kurtuldummu?!

Saklandığım yerden çıktım adam çok sakin bir şekilde bana bakıyordu "o adamı tanıyormusun kızım "demişti kızım demişti bana o adam bana bir kere bile dememişti tek dediği ismim olmuş o sayılar"96"
"Evet o ... "Duraksadım babam diyemezdim ne diyceğimi bilemeden mecburdum belki bir yardımı dokunurdu "benim babam ..." Kolumda ki morluklara ve yüzümde ki kızarıklara gözleri kaydı fark ettim ona güvene bilirmiyim bilmeden orda duruyordum "anlaşılan iyi biri değil korkma artık geçti "nasıl anlaya biliyordu ve devam etti "sana bir masal anlatayım mı "dedi kafamı salladım anlaşılan beni rahatlatmaya çalışıyordu "Ben daha gençken "diye başladı aslında yaşlıya benzemiyordu en fazla 35,40 olabilirdi merak ederek sordum "kaç yaşındasınız "soruma gülümsedi ve "55" dediğinde şaşırdım genç duruyordu bir "babam beni hiç sevmezdi ve bunun sebebi annem beni doğururken ölmüştü babam beni suçluyordu küçüklüğümden ,gençliğime beni hiç sevmiyordu babam bojustu'da(japon sopa tekniği dedikleri dövüş sanatı) çok iyiydi bir gün anteraman yapıyordu bende onu izliyordum bittikten sonra yanına bir adam geldi kulağına bir şeyler fısıldıladı ve benim yanıma geldi o adam hazırlanmam gerektiğini söyledi sebebini sorduğumda evleneceğimi söyledi bunu istemiyordum sevdiğim başka bir kız vardı biliyordum zorla babamım istediği biriyle evlenecektim izin veremezdim aşkıma ihanet edemezdim karar verdim ve kaçtım tek başıma çabaladım ve sevdiğim o kadınla evlendim bir kız çocuğumuz oldu ama senin yaşlarında vefat etti seni ilk gördüğümde aklıma o geldi sana yardım etemek isterim benim kızım olurmusun "anlattıkları çok etkilemişti biraz durakladım "daha adınızı bilmiyorum" dedim "o halde tanışalım benim adım izanagi senin ismin ne kızım "duraksadım adımı bile unutmuştum " benim adım...96" şaşırdığının farkındaydım "ama siz ne demek istersiniz diye bilirsiniz "dedim ve baktım gözleri dolmuştu bir şeymi hatırlamıştı bilmiyorum belli etmek istemezcesine konuştu "shuriken .." dedi shuriken hoşuma gitmişti (ninja yıldızı olarak bilinen bir silah )" anlamı ninja yıldızı kızımın adıydı onu tam bir ninja olarak yetiştirecektim ..." Durdu ve bana baktı gülümseyerek "kızım olurmusun shuriken ?"güvencekmiydim bilmiyordum ama kabul ettim hayatımda verdiğim en güzel karardı ve beni büyüttü 20 yaşıma kadar yanımdaydı bana bir çok eğitim verdi bu sırada karısı ve benim anne olarak benimsediğim aika anne vafat etti çok ağladı kendini yıprattı ve onunla yaşadığım 9 senenin sonuydu bana son sözü "baban seni çok seviyor kızım " oldu çok ağladım hergün lavinialar ektim topraklarına artık eskisi gibi tektim ama bitmemişti yeni başlıyordu...

Shuriken..

Devam edecek ....