Giriş

Hayaller, asla boş hayaller olmazdı.
Her hayalin bir acısı vardır . Yoksa hayaller hayal olmazdı değil mi ? Benimse hayallerim büyüktü belki bu yüzden acılarımda büyüktü.

Benim hayalim çocukluğumdan beri asker olmaktı evet , şimdi başarmıştım ama en büyük acıyı da yaşamıştım.

Annem her zaman buna karşıydı , evinde kaldığımız dayımda

ve günlerden bir gün duyduğum o cümle belki benim en büyük acımdı .Kısa ama bir o kadarda büyük.

Zaten öyle olamaz mıydı tehditler , hakaretler alır yıkılmaz , bir cümle sizi yıkardı.

“Eğer asker olursan dilini kaybedersin ve dilsiz askeride kimse kabul etmez” demişti o gün dayım .
Şarkı söylemeyi , konuşmayı çok severdim . Harflerin ahenkli bir şekilde ağzımdan dökülmesini çok severdim .Sustum yapamaz dedim belki de hatam buydu sustum ve yolumda ilerlemeye devam ettim çünkü hayalimi çok seviyordum.

Acıyla savaşmaksa sizi yorardı .Yorulunca acıyı veren kişiyse sizin düşmanınız olurdu düşmansa sizde intikam duygusunu oluştururdu intikamsa en büyük güçtü. Her güçlü insanın döngüsüdür bunlar.

Hayaller , acı , yorulmak , intikam ve güç. Başarı döngüsü...

Benim hayalim asker olmaktı acımsa dilimi, kelimelerimi kaybetmek , yorulmamsa dilsiz asker olma çabalarım , intikamımsa asker olabileceğimi kanıtlamaktı ve şuan başarılı bir askerdim hayla tam güce ulaşmamıştım çünkü güç bitmezdi insan beyni durana kadar .

İnsan beyni her zaman güçe açtı güçse çalışmak , yorulmak , bilgi edinmek gerekirdi.

Kesilen müzik sesiyle düşüncelerim bölündü . Tam o andan kendime gelmeye başladım . Kalbimde ince bir sızı , akciğerlerime girmeye çalışan nefesle inip kalkan göğüm , sızlayan bacaklarım.
Saatime baktığımda 3 saattir aralıksız ağır tempolu koştuğumu fark ettim ve ben 5 dakikasından sonrasını hatırlamıyordum yine koşu yaparken kendimi kaybetmiştim.

Dışlanmayı bilirmisiniz ? Empati kurulacak bir duygu değildi dışlanmak , yaşayan bilirdi. Hayatımda hep dışlanmıştım üstelik askeriyede bile dışlanıyordum.

Bir insan hiç askeriyede dışlanırmıydı ? Maalesefki cevabı evetti . Zaten asosyal biriydim az konuşur az arkadaş edinirdim. Birde dışlanınca hiç arkadaşım olamamış oldu.

Zaten babamı nadiren görüyordum . Annemiyse beni evlatlıktan reddettiğinden beri hiç .

Konuştuğum akrabamda yoktu , takıldığım arkadaşımda yoktu . Sadece Adem ve atlarım vardı.
Evet, bir çiftlik sahibiyim ve bundan gayet memnumdum zaten benden başka bilen yoktu
Adem ; benim boyumda , tıp okuyan , sarışın bir çocuktu onlada az konuşurduk çocukluk arkadaşıydık biz. Atlarımı emanet ediyordum.
Hız ve kadife adında iki kızım vardı onların yanında babamdan kalan 8 atada bakıyordum. Yani 10 tane güzeller güzeli atım vardı
Hayatımı askeriyede geçiriyordum zaten . Tatillerimdede yarım saat Adem ile takılıyor sonra tüm tatilimi atlarımla geçiriyordum onlara aşıktım. Atlar benim ruhumu dinlendiriyodu hem de beni tek dışlamayan onlardı ; hayvanlar ve bitkiler.

“ Orada dikilip durmaya devam edecek misin ! “ Diyen kızın sesiyle düşüncelerimden ayrıldım. O ise omzuma çarpıp gitti bir şey demedim . Askeriyede ki ortak dinlenme salonumuza gitmek için adımlarımı hızlandırdım . Postallarım yeri döverken asker yeşili formama baktım dudağımın ucu yukarı kıvrıldı .
Benim tek zaafım toprağımdı zaten her asker forması , TÜRK bayrağı görünce gülümsememin sebebi de buydu ya.
Salona ulaşınca derin bir nefes aldım . Her zamanki köşeme - en dip ve en sessiz - oturdum ve salona şöyle bir baktım durduğu yerde uyuklayanlar ve sohbet edenlerle doluydu . Herkes mutlu bir şekilde bağırarak konuşuyordu.

Basit ama benim yapmaktan aciz olduğum...

İçeri giren özel askerlerle herkesin başı oraya döndü . Özel bir sistem başlamıştı özel askerler. Seçilen güçlü askerlerin isimlerini bilmezdik sadece lakapları vardı o da askeriyeye Bir hain girerse diyeydi.

Hepimizin hayali özel askerler olmaktı.

Benim olduğum tarafa dönüp “ Çimen Doğa AKAR yarbay sizi çağırıyor “ Dediğinde ayağa kalktım tamam , kabul etmeliyim aşırı heyecanlıydım yarbay biz çaylaklar yani özel asker olmak için eğitim alanlarla pek doğrudan muhatap olmazdı .

Bir şeyde yapmamıştım acaba neden çağırıyordu ?

Yarbabayın odasının olduğu koridora geçtim heyecandan resmen koşuyordum !
Arkamdaki asker yavaş deyince hızımı düşürdüm hemen bize öğrettikleri duygu saklamayı devreye soktum ifadesiz bir ifade takındım .
Arkamdaki özel asker önüme geçip kapıyı çaldı . Heyecanla beklerden kapının ardından “ gir “. Sesi duyuldu yarbay asla "gel " demezdi . Önümdeki özel asker kapıyı açıp geçmem için bekledi hemen içeri girdim.
Yarbay her zamanki gibi masasında oturmuştu asıl dikkat çeken masanın önündeki koltukta oturan YÜZBAŞI ALEV di alev onun lakabıydı neden alev lakabını kullanıyor bilmiyordum. Daha doğrusu lakabı kimin neye göre hiçbir şey bilmiyordum .Yarbay önündeki koltuğu göstererek “ gel kızım , otur “ dedi başımı sallayarak yüzbaşı Alev’in karşısına oturdum . Yarbaya karşı özel bir bağım vardı çünkü beni tek bilen oydu evet , bütün hayatımı biliyordu boşlukta süzülürken beni gerçekliğe o çekmişti .
Yüzbaşıysa dikkatle beni izliyordu henüz yarbayın neden beni çağırdığını bile bilmiyordum

" Yüzbaşı Alev "

Bazen hayat deli kararlar verdirirdi...
Yoksa şuan daha yeni üsteğmen olan ve özel asker eğitimini tamamlamamış bir kızı özel asker yapmadan direkt time almazdım . Değil mi ?
Neden bu kız niye bilmiyordum sadece dikkatimi çekmişti ve içinden bir ses “ bu kız bizim timden “ dediği için kızı alma kararı almıştım. İşin trajik yanı ise kızın ismini bile bilmiyordum. Sadece dilsiz askerin bu kız olma ihtimalini biliyordum.
Yarbayın “ evet , dinliyorum “ sesiyle dağılan dikkatimi topladım.
“ Bugün time yeni biri almaya karar verdim ve bunun için yardımınıza ihtiyacım var “dedim yarbay benim için baba gibiydi ama askeriyede her zaman mesafemizi korurduk .” hımm sen genellikle seçtikten sonra gelirdin . Hayırdır oğlum ?”dedi sorgulayan bakışlarıyla “ evet , aslında 3-5 kişi vardı ama bir tanesinin dosyasını bulamadım “ ve elimde dün geceden beri baktığım askerlerime çektirdiğim kızın fotoğrafını koydum . . . Güzel kızdı ama hiç birileriyle takıldığını , konuştuğunu görmemiştim “ oğlum kız daha eğitimini tamamlamadı neden bu kız “ bilmiyordum.
“ Bilmiyorum... “ dediğim de babacan bir şekilde güldü dolabından bir dosya çıkardı “ tamam o zaman “ dedi ve dosyayı açtı fakat dosyayı okumadı.” dosyası bende ,madem merak ettin anlatalım bu kızı “ dedi.
“ 13 temmuz 2003 doğumlu yani 22 yaşında adı Çimen Doğa AKAR. Kendisi 13 yaşından beri benimle bu yüzden mertebesi bu yaşta yüksek aslında yüzbaşı olacaktı fakat kendisi dersleri uzattı manipüle , strajik zeka ve maniple , at biniciliği , deniz yolları , ilkyardım , yakın dövüş , uzak nişancılık , bomba imha, okçuluk gibi alanlarda eğitim aldı ama ana eğitimi keskin nişancılık ve okçuluk .
Hatırlıyor musun dilsiz asker var diye sizi ekstra işaret dili öğretip ona göre telsiz yapmıştık işte dilsiz kız bu 13 yaşında nasıl olduğu bilinmez bir şekilde konuşma yetkisini kaybetti ama ben psikolojik olarak olduğunu düşünüyorum bu yüzden kızı biraz zorlamanı isteyeceğim kendisinden pişman olmazsın onu da sizin gibi kendi ellerimle yetiştirmesem de bütün eğitimini uzaktan takip ettim .Kendisi konuşmadığı yani konuşamadığı için arkadaş çevresi yok . annesi Aylin EYEZ başarılı bir edebiyat öğretmeni ve abisinin yanında kalıyor 19 yaşında Çimen’i doğurmuş annesiyle arası iyi değil .Babası Adnan AKAR bizim için at yetiştiriciliği yapan ve askerlerimizi eğiten biriydi 2015 yani Çimen 13 yaşındayken eğitim verdiği dağın teröristler tarafından patlatılarak gazi oldu eğer gazi olmasaydı zaten şimdi emekli olurdu. Aile bağı yok yani askeriyede kalıyor “
Duyduklarımı sindirmek için biraz düşündüm. dilsiz ha ? , Adnan ‘ın kızı , 9 farklı alan , Çimen... Bu kız kesinlikle time gelmeliydi
Saçlarımı karıştırdım dağınık olan saçımı daha da dağıttım yani bakışlarımı Yarbaya çevirdim onunsa beni izlediğini fark ettim Öksürdüm “ onunla mı konuşsak ? “ dedim yarbay derin bir nefes aldı “ istesek de konuşamayız “ dediğinde boğazımı temizledim “ yani konuşmadan konuşsak yani işaret dili falan filan “ dediğimde yarbay kahkaha attı ve çırak olan askerlerinden birine getirmelerini söyledi
Sanırım bu evet demekti.
6 dakika 13 saniye 26 salise evet böyle bir takıntım vardı kapı çaldı yarbay “ gir “ deyince özel askerin yanından geçerek yanımıza geldi “ gel kızım otur “ değinde karşıma oturdu kaşları çatık olmasına rağmen ifadesizdi bakışları , dinliyorum anlamında basını eğerek baktığında yerinde başka bir asker olsaydı çok kızardım . Bu hareketi yüzünden ama gerekçesini biliyordum onun. Yarbay konuşmayı başlattı onun bakışlarından kızı time almaya dünden razı olduğunu anladım utanmasa bu gün alacaktı !
“karşındaki adamı tanıyor musun Çimen ? “ dediğinde evet anlamında başını salladı.
“ peki neden çağırdığımızı biliyor musun ? “ne bileyim anlamında kaşını kaldırdı başını ise hayır anlamında salladı.
“ Bu delikanlı seni özel time almayı düşünüyorduş “ ne anlamına gelen şekilde gözleri büyüdü bir bana bir Yarbaya bakarken şaşkınlıktan dili tutuldu .
Ay , pardon dili hep tutuluydu ya ?!
“Yapabilir misin peki ?bak bu önemli bir teklif “ dedi bakışları Yarbaya döndü başını evet anlamında salladı sonra teklifin yeni farkına varmış gibi bir yüz ifadesiyle yerinde kıpırdandı ve Yarbaya heyecanla başını sallamaya başladı .Yarbayın dolaptan çıkardığı dosyayla şaşkınlıkla Yarbaya baktım Çimen de benim gibi Yarbaya bakıyordu
“Hadi imzala o zaman “ dediğinde şaşkınlıktan dilimi yuttum.
Ne ? Hiç gülesim yoktu bir eğitimde birisi diye kızmasını beklerken babamız dünden razıymış . Yalnız ikinizi de şoke etti tamam en azından kıza güveniyor yani yanlış seçim değil İNŞALLAH
“ noldu bir kaldınız ? “ dediğinde bakışlarımız kağıttan Yarbaya döndü gülerek “farkındayım biraz erken oldu ama zaten bende Çimen’ i almayı düşünüyordum “ dedi biz hayla aynı bakarken “ Çimen kabul ediyor musun ?” diyerek Çimen’e baktı Çimen yutkunarak başını evet anlamında salladı. Yarbayın uzattığı kaleme uzandı ve aldı ben dosyayı hemen imzalayacağını düşünürken o beni yanırtarak 3 sayfalık dosyayı eline alarak okumaya başladı üşenmeden buda onun bilmediği hiç bir şeyi imzalamadığı anlamına geliyordu bakışlarım Yarbaya döndü o ise bak gör anlamında gözleriyle Çimeni gösterdi tamam, bu minik ama önemli bir detaydı. Düşündüğümden hızlı okudu , onaylarca başını salladı eğilip imzasını attı. Güzel bir imzası vardı benimde iznim olduğu anlamına gelen imzamı da kağıtta kalemimi gezdirerek attım.
Artık çimen benim öğrencim , askerimdi.
Lakabınaysa kimsenin bilmediği 2. İsmi DOĞA ‘yı koyduk.

Üsteğmen Doğa
Yarbayın odasından çıkmış lavaboya gidiyordum. Hayla ne yaşadığımı ben bile tam anlamamıştım.
Biz normal bir askeriye değildik biz özel askerler yetiştirirdik. Diğer askeriyelerde yıl rütbede fark atardı fakat bizde o yoktu . 15 yıl eğitim alanla 3 yıl eğitim alan eşit rütbede olabiliyordu. Bizim eğitimimiz şöyle ilerlerdi ; normal bir askeriye eğitim alırken bu askeriye bizi denetlerdi ve kendilerine öğrenci seçerler evet , rütbe farkına bakılmaz. Seçilen öğrenciler bu askeriyeye sevk edilir ve burada 0 dan eğitim başlar. Bu eğitimde 5 kademe vardı en zoru ise ilk olanıydı. 1 : ELEME ASKER ; yoğun bir eğitim görür ardından aşırı zor bir sınavdan geçer yani geçebilirse öğrencilerin 10 da 9 u elenirdi o kadar zor. 2 : ÇAYLAK ASKER ; Sınavdan geçen öğrenciler yoğun eğitimler alırlar nadiren göreve çıkarlar . Evet , ben çaylaktım ve eğitimlerimiz çook zordu.3 : ÇIRAK ASKER ; Eğitimler sonucu bir sınavdan geçen öğrenciler bu bölümde görevlere çıkarlar nadiren eğitime giderler. Ayak işlerine bakarlar yani stajer doktor gibiler. Genellikle özel askerde derler 4 : A ÖZEL ASKER ; bütün sınavlardan geçerler. Artık tamamen askerlerdir. En özel görevlere çıkarlar timlere girerler .onların önünde herkes önünü ilikler .5: B ÖZEL E. ASKER ; Artık bütün sınavlar biter . Özel askerlere de siz emir verirsiniz. Bu bölüm en sondur görevlere genellikle çıkmazlar .Emekli gibidirler ever , yarbay b özel e. Asker bölümünde
Ve bundan sonra bölüm biter genellikle bu evrede yaşlılıktan şehit olurlar.
Yüzüme soğuk suyu çarptım. Bir dakika ben arktık a özel askerdim !
Yani hayla çaylaktım da özel askerlerin içindeydim . Sırf fazladan eğitim almak için ben bölüm ilerletmemi yavaşlatmıştım . Yani aslında bu raddede de olabilirdim.
Yeniden time kabul edildiğim aklıma gelince heyecandan çığlık attım ve zıpladım. Beni durduran şey ise kendi çığlığımın kendi kulaklarıma bile gelmemesiydi. Belki de en acı olanı da buydu ya kendi sesimi kendim bile duyamıyordum
Acizdim...
9 yıl , koskoca 9 yıldır kendi sesimi duyamıyor , kelimelerimi telaffuz edemiyordum.
Her ne kadar alışsam da acı veriyordu. Ben kendi sesimi unutmuştum. Ben sohbet etmeyi unutmuştum . Kendi suskunluğumdaydım . Canım acıyınca bağırmaktan yoksundum. Mutlu olunca çığlık atmaktan acizdim . Sevdiğim şarkıya bağıra bağıra eşlik etmekten acizdim . Biri bana bakmayınca ona kendimi savunmaktan acizdim .
En acısı da insanların gözünüze gözünüze bakarak sohbet etmesi “ dilini mi yuttun “ diye dalga geçilmesi zorbaların bundan yararlanarak pis şeyler yapması ve dahası...
Lavaboya giren 2 kıza döndü bakışlarım eleme ve çaylak askerlerdi.
Eleme olan cebinden çıkardığım kırmızı ruju dudaklarına yedirmeye başladı lakin elemelerde makyaj yasaktı . Yani gizli sokmuştu eğer yakalanırsa kameralarda lavaboya girdikten sonra sürdüğü anlaşılır bende suç ortağı çıkardım lakin ispiyonlarsam da ispiyoncu olurdum zaten beni sevmiyorlardı birde başıma bela alamazdım. Derin bir nefes aldım o sırada aynadaki yansımamla karşılaştım koşu yaptığım için elmacık kemiklerim hafif kızarmıştı biliyordum hemen geçmezdi zaten allık gibi durduğu için dokunmazdım da kahverengi omzumun üzerinden kesilmiş kâküllü saçım terlediğim için dağılmıştı kâküllümle saçımı bağlayan perçemim yüzüme yapışmıştı o tutamı ilk asker olduğumda asker yeşiline boyamıştım. Benim yeşil tutamım .Ellerimle saçımı düzelttim alnıma yapışan kâkülleri mı havalandırdım yorgunluktan hafif göz altım çıkmış ama saklamayacaktım .Kemikli bir yüzük vardı kurumuş dudaklarıma baktım cebimde taşıdığım vanilyanı acil durum nemlendiricimi dudaklarıma sürdüm . Gayet iyiydim zaten amacım devletime katkı sağlamaktı erkekleri etkilemek değil üzerimdeki formayı da ellerimle düzelttim .Yaka kartımı değiştirmeye gidecektim yaka kartımda “ ÇAYLAK ASKER Ç.D. “ Yazıyordu ismimizin ilk harfi ve kadememiz yazardı ve artık “ Ö.DOĞA “olacaktı lakabım ve özel asker olmam . Diğer kızların konuşmasına kulak misafiri oldum.
“ Şuan deli gibi işaret dili öğreniyorum ya ! Özellikle dilsiz telsiz aşırı iğrenç “
“ neden bunları öğrendiğimizi biliyor musun ?
“ Evet ya ! Dilsiz asker varmış dilsiz asker mi olurmuş o gitsin evde erkeğini memnun etsin “
“haklısın ama sus aman biri duyar duyduğuma göre A. Özel Askerlerden biri onun hakkında dedikodu yapanları kaçırıp işkence yapıyormuş. Furkan dan dinledim kaçırmış fakat maskeliymiş kim olduğu belli değil yani kollarını bağlayıp kırbaçla ağzını parçalayana kadar vurmuş Furkan şuan ağzını acıdan ve sargıdan açamıyor yani Konuşamıyor birisi şu dilsizi koruyor yani “
“ Çok korkunç ama pek inanmadım boşver kameralardan yakalanır o dilsiz yüzünden dedikoduda mı yapamayakmışım “
“ Önceki ders Yarbay çağırdı acaba neden ? “
“ inşallah ceza almış veya atılmıştır kıza çok gıcık oluyorum “
“ ben kızı da görmedim “
“bir gün gösteririm canım “
“ hadi çıkalım ya dedikodu yeri değil burası “
“ Ayneen “
Çıktıklarında bir süre arkalarından baktım ben ne yapmıştım da gıcık olmuş hanımefendi ? Ama asıl dikkatimi çeken şu döven adamdı konuşamayan benim dedikodumu yapanın hem acı çekmesini hem konuşamamasını sağlıyordu. Umursamadım benimde işime geliyordu ama o kişiyi öğrenirsem bunu yapmaması gerektiğini söylerdim kimsenin korumasına ihtiyacım yoktu. Bugün kendimi ödüllendirdim gece koşusu – yürüyüşünden muaftım yani sonunda derin bir uyku alabilecektim . Uykuya aşıktım !
Lavabodan çıktıktan sonra yaka kartımı değiştirmeye gittim eski kartımı cebime koydum yenisiniyse göğsümün üzerindeki yerine astım sırıta sırıta odama gitti hiç bir şeyi umursamadan yatağa attım ve kendimi uykunun kollarına bıraktım.
🌿🍃🪖

Duyduğum çığlık sesiyle irkildim elim refleks olarak silahıma uzandı hızla kalktım rahat bir uykuda yoktu ! Koşarak odadan çıktım gördüğüm gördüğüm görüntüyle kaskatı kesildim. Gözlerim büyüdü hayır , bu canilikti bir kız benim kapıma bırakılmıştı onu alıp odama götürdüm elleri ve ayakları bağlı yatarken giydiği beyaz pijama takımı kana bürünmüş burnunun altından boynuna gelişi güzel sargı bezi yapıştırılmıştı korku dolu bakışlarla bana bakıyordu. Saçları dağılmıştı ve şaçının köşesi yeşile boyanmıştı kıza biraz daha yaktaştığım da yeşil kalemle yazılmış notla karşılaştım

“ Senin olmayan sesine laf ettiler onlardan sesini aldım
.

Sana dilsiz asker mı olur dediler onlardan dilini aldım
.

Ben cani değilim onlar bunu istediler , bu sadece ceza
.

Yeşiline karıştılar yeşilini onlara bulaştırdım.

Şuan Çimen’le ( senle ) arınsın sonra Çimen’le ( toprak ) kavuşacak
,

Yaşa kızım , yaşa biz intikamımızı böyle alırız olmayan sesimizle bağırarak.... “

Notları okuyunca bir an öyle kaldım her ne kadar kızsam da bir o kadar da anlamlıydı . Benden susmamamı istemişti biz demişti bende susmacağım yani. Derin bir nefes aldım ve sargıyı açtım gördüğüm görüntüyle arkaya sendeledim hayır , bu olamazdı bu fazlaydı kızın dişleri dökülmüş diline makasla çizikler atılmış ağzı , dudakları parçalanana kadar kırbaçlanmıştı altınaysa benim imzamda kullandığım çimen işareti yeşil boyayla çizilmişti. Ağlamak , kusmak istiyordum fakat kızı o şekilde de bırakmak istemiyordum derin bir nefes aldım kusma hissimi bastırarak kıza 2 saat pansuman yapıp taze sargıyla özenerek sildim . Saçındaki yeşil tutamıysa kesip masama koydum kızı kimseye fark ettirmeden dışarı çıkardım yani gece gizlice dışarı çıkmış saldırıya uğramış olacaktı odama döndüm notu atmamıştım nota yeşil saç tutamını yapıştırıp nolur nolmaz diye sakladım. Uykularımı kabuslara vermiş oldum bunu unutabileceğimi sanmıyordum.
Uyandığımda baya yoğundum gidip bilmediğim dosyaları imzaladım.
Üst kattaki özel Odaya taşındım. Sadece özel askerlerim girebileceği arka bahçeye alındım . . Yarın göreve çıkacakmışım ve timle o zaman tanışacak mışım. Şimdi arka bahçede koşu yapacaktım kulaklığımı taktım bugün heyecanlı bir şeyler dinlemek istemediğim için school rooftof açtım. Belirli ısınma hareketlerinden sonra kısa saçlarımı arkadan zorda olsa topladım. Kulaklığımın sesini biraz daha artırdıktan sonra yavaşça koşmaya başladım gitgide hızlanırken tokanın düştüğünü hissettim rüzgar tokat gibi yüzüme çarparken saçlarım savrulmaya başladı rüzgar yüzümün olduğu taraftan estiği için arkaya savruluyorlardı . Hızım arttı hissettiğim zevkte . Koşmak başta zordu ama sonradan terapi gibiydi . Aklımdaki kötü düşünceler arkamdaymış ta onlardan kaçıyormuşum gibi koşuyordum. Evet , tempolu koşu yapmıyordum şuan sadece koşuyordum. Zevki iliklerime kadar hissederken hızım mümkünmüş gibi artıyordu. Kulağımda yeni bir tanıdık ses doldurdu ANGEL çalmaya başlamıştı tanıdık ses inanılmaz aura yükseltiyordu. Kendimi bıraktım ve koşmaya devam ettim.

🌿🍃🪖

Durduğumda uzanıp asker yeşili koğuşu olan saatime baktım. Saat 15.13 geçiyordu. Yani 3 saattir aralıksız koşuyordum. Terlemiş ve yorulmuştum. Durup derin derin nefes aldım. Elim benden habersiz boynumda sakladığım kurşundan kolyeye gitti . O anda sanki tam zamanıymış gibi sarı kurdeleler şarkısı çalmaya başladı . Babamın dönüm noktası olan o kolyeye .13 yaşında olduğum için tam bilmiyorum .

🌿GEÇMİŞ....

Adnan o gün hiçbir şeyden habersiz karısı ve çocuğuyla vedalaştı . Askeriyeye uğrayacak özel askerlere at biniciliğini öğretecekti . Fakat bu seferi farklı kılan eğitimi dağda verecekti . Dağa geçti eğitimini verdi. Bunun heyecanıyla askeriyeye geçmiş oradan da dağa geçmişti . Askerlere eğitimlerini saatlerce vermişti saat 1’ i 13 geçe duyduğu çatırtıyla o tarafa eğildiğinde her şey birbirine karıştı atların haykırışı , kaçmaya çalışmaları askerin çığlıkları , yanan ağaçlar , patlayan bombalar evet eğitim verdiği dağ patlamıştı ve Adnan hem bombaların orada hem mayına basmıştı saatler sonra Adnan artık aşırı acı çekiyordu . Belden aşağısını hissetmiyordu yerde yatarken tam kendine güç bulup sürünerek kaçacağı sırada kolundaki keskin acıyla haykırarak yere düştü . Acı bütün vücudunu sararken . Vurulduğunu anladı vuranı görmek için başını kaldırdığından onu vuran kişinin az önce eğitim verdiği Türk askerinin olduğunu gördü . En acısı da buydu ya eğitim verdiği asker aslında bir haindi . O gün verildi özel askerler tanınmayacak diye . Adnan şok olmuş biçimde askere bakarken asker tek cümle söyledi “ sen şuan bağırabiliyorsun ama senin yerinde kızın olduğu zaman bağıramayacak. Benden söylemesi senin kızın dilsiz kalacak ve onu ben yapacağım . Çimen senin sonun olacak hem topraktaki hem kızın olan “ sonar çekip gitti Adnan fark etmedi ama o asker çok sevdiği karısının abisiydi ve kızının diline mal olacak o kişiydi . Adnan hiç bir şeyi umursamadan kolundaki kurşunu çıkardı . Kendi kanıyla yıkanan kurşunu. Kurşunu sımsıkı tuttu ve onu sakladı . Eve ambulansa geldiğinde karısı sakat adama ben bakamam diye boşadı Andan ‘ ı . Adnan o gün karısından yedi sırtına bıçağı. Aldığı acının haddi hesabı yoktu . Sadece yıkıldı kendi çiftliğindeki kulübesinde kalmaya başladı kızı daha küçücük olmasına rağmen gelip babasına bakıyordu . Bunu gururuna yediremeyen Adnan kızına iyi hayat verebilmek için evden bir dostuyla kaçmaya başladı . O gün kızı hiçbir şeyden habersiz babasına sarı bir kurdele hediye etti . “Baba ben sana gelince sarı kurdeleli elbisemle şarkı söyleyeceğim tamam mı “ diyerek okuluna gitti . Adnan o gidince evden kaçtı . Hiçbir şeyden habersiz Çimen sarı kurdeleli elbisesini giyip babasının evine gitti fakat tek bulduğu babasının onu için bıraktığı mektup oldu mektup un ucuna sarı kurdele takılmıştı. Mektupda

Babasından Sevgili kızım ‘ a

Seni umutsuzca ekilen bir tohumun çiçek verdikten sonra çiçeğinin sevilmesi kadar seviyorum .
Anladın mı beni güzelim ?

Benim güzel çiçeğim senin adını Çimen koydum çünkü en güzel çiçekler çimenlerin üzerinde yetişir.

Beni affet kızım .
Seni annenin bana yaptığı gibi yarı yolda bırakmak istemezdim.

Atlarıma sen bak kızım . Benim sana sevgim yarım kalmış olabilir ama onlar sana benim yarım kalan sevgimi verirler.

Asla susma kızım , sen güzel bir asker olacaksın inanıyorum ve senden bir şey isteyeceğim asker olursan eğer saçının bir tutamını yeşile boya bizim adaletimiz olsun.

İnanıyorum sana asker olduğun zaman ilk görevinde sana hediyemi vereceğim.

SENİ SEVİYORUM ÇİMEN ‘ İM , ASKER ‘İM asla benim soyadımı bırakma Çimen Doğa AKAR’a

Ne olduğunu tam anlamayan Çimen evde babasını aramaya başladı ama anlamıştı artık babası gitmişti . Söyleyeceği şarkıyı unuttu , içindeki çocuksu heyecanı unuttu . Babası onu terk etmişti . Babası terk edeni asla affetme derdi şimdiyse o terk ediyordu. Evde koşarak babasını arıyordu baba diye çığlıkları , süzülen göz yaşları , kırılan kalbiyle tek kalmıştı Çimen . Yere çöktü her yeri defalarca aramıştı ama yoktu . Yere çöktü saatlerce ağladı ama babası gitmezdi değil mi yoksa atlarını kim beslerdi ? Baba dedi son kez “ baba gitme , yalvarırım hem bakarım ben sana gitme Baba , affedemem seni , gitme “ acıydı ama vardı. Sarı kurdeleli elbisesiyle ağladı.

Yıllar sonra büyüdü babasız Çimen ve ilk görevinde bir asker ona bir mektup aldı

Sevgili kızı
m
Yaşlandım artık , süslü kelimelerim yok.

Almışlar senden sesini kızım ama hayır benim kızım şarkı söylemeyi çok sever.

Boyamışsın saçını , aferin sana

Affettin mı beni kızım.

Acının gücüne karışmasına izin ver. Bırak o acı sana güç versin.

Gelemedim senin törenlerine ama bil ki zaaf zarar sevgi ölümdür.

Sayemde tehdit edilecek hiç bir şeyi olmayan cesur bir kızım var

Bu kolye ne kızım biliyor musun bu kolye beni senden ayıran kurşunun etrafının asker yeşiliyle örülmüş hali .
Üzerindeki sarı kurdele senin bana seni terk edeceğim günün sabahı hediye ettiğin sarı kurdele.
Beni affet
Seni çok seviyorum Asker’im Çimen

Ve içinden kolye çıkar.

🌿 ŞİMDİKİ ZAMAN

Sıkıca tuttum kolyemi . Bu kolyeyi babam vermişti bana . Yüzüme vuran soğukla ürperdiğimi hissettim terlediğim vücudum üşümeye yüzüm yanmaya başladı tam o anda bir eşe duygum
" Eğer öğle kaçık gibi koşarsan sadece hamlar ve ördek gibi yürürsün e tabii ördek yürüyüşlü askerde hiç bir işimize yaramaz "
Sinirle sesim sahibine döndüğümde ikinci şok dalgası benynime vurdu . Duvara yaslanmış beni izliyordu .Karşımda Yüzbaşı Alev duruyordu. Tekrardan iliklerime kadar hissettiği soğukla ürperdim ama bakışmayı bozmadım.
" Üstelik koşu yaparken ceket giymeni veya koştuktan sonra giymeni öneririm yoksa hasta olacaksın , sen askesin hasta olmaman lazım asker " Dediğinde yutkundum başımı ağır ağır salladım .
" Yarın operasyon var bozuk istemiyorum seni asker " dediğinde kaşlarımı çattım bozuk derken ?
" Marş marş bozuk çıkma karşıma " dediğinde kaşlarımın ararındaki oyukla yavaşça bahçeden ayrıldım ve merdivenleri çıktım başımı selam verircesine eğip yanından geçtim . Askeriyemiz baya büyük olduğu için asansörümüz vardı . Koştuğum için kendimi ödüllendirerek asansöre doğru ilerledim . Asansörün demir kapılarının içinden geçerek içeri girdim . Malesef ki tek değildim üç kişi daha vardı .
" Dünkü kızı duydunuzmu " dedi kızıl saçlı olan
" duymaz olurmuyum bu nasıl canlılık ya kim neden yolda gördüğü kıza bunları yapar ? " Dedi mavi saçlı olan devam etti " ha bide bu kız koskoca asker kendini hiç mi koruyamamış "
" Bence dışarıdan biri değil fark ettiniz mi şu dilsiz askere laf edenlerin hepsine böyle şeyler oluyor "
Dedi sarışın olan HANİ SARIŞINLAR APTALDI.
" Be yani dilsiz mı yapmış " dedi kızıl olan PARDONDA BENİM ADIM FLN VARDI NEDEN HERKES DİLSİZ DİYO AAA bide sanırım KIZILAR APTALDI .
" Ya kızım salak mısın dilsizin bunları ruhu bile duymamıştır biri yani yapıyo "dedi mavi kafalı.
" Pardon da biri olduğunu bizde biliyoruz sıkıntı bu biri kim " dedi sarışın
Tam o sırada asansörün sesi duyuldu anladığım kadarıyla kızıl saçlı olan kademe olarak düşüktü o inice sarı saçlı ve kızıl saçlı kaldı . En sonunda asansörde birinin olduğunu fark edip bana baktılar ben biraz daha uzundum onlardan . Sarı olan " pardon , özel askr misiniz " dediğinde gururla başımı saladım
Mavi olan " peki özel asker olmak zormu " dediğinde bunu bilmediğimi fark ettim ÇÜNKÜ İLK GÜNÜMDÜ omuzlarımı bilmiyorum anlamında yukarı kaldırıp indirdim " çaba konuşma zahmetinde bulunacakmısın " dedi mavi olan sinirle elimle yaka kartıkda ismimin üzerindeki mavi yıldızı gösterdim .
İkisinde gözlri büyüdü hadi ama insan ismine bakarken birde yıldıza bakardı tam o anda kapı açıldığına indim asanörden yavaşça odama doğru ilerledim yolda rüstem abiyi görünce gülümsedim . Kendisi buranın temizliğine yardım ediyordu . Oda bana gülümsedi . Odama geçtim kapıyı kapatırken rüstem abinin sesiyle duraksadım " kızım bunu sana verdiler " dedi ve beyaz bir zarf uzattı heyecanla elinden zarfı aldım ve gülümsedim tekrardan . Bu mektuk babamdan olmalıydı . Kapıyı kapatım sırtımı kapıya yasladım . Heyecanla zarfa baktığımda heyecan yavaşça vücudumda bir ruh gibi çekildi babamın zarflarımda sarı fiyonk vardı aynı kolyemde olduğu gibi fakat bu zarfta yoktu. Yavaşça zarfı açtım.