30. bölüm · YENİ İŞ
NİKAH ELBİSESİ
Şu an ev kaos içindeydi çünkü alazın çocukları olduğunu söylemiştim
Geçmişten kaldığı için aslında annemle babam olur öyle şeyler deyip sorun etmedi ama yine de bu işi hemen böyle silip atmayacaklarını söylediler Ama teyzem ve eniştem delirdi
Bunları ne oluyorsa
Annem artık sinirle teyzeme doğru döndü
" Yeter Berna bir sıkıntı yapmıyoruz sana ne oluyor "
Evet annemler birbirlerine küçük yada büyük olmasına rağmen abla demiyordu
" Ne yeter Ceylan kızıl dul bir adamla evleniyor "
" Ya geçmişte kalmış bırak artık bagirmayi "
Babam eniştemi artık takmayarak balkona çıkmıştı teyzem de eniştem ile birlikte koltukta oturup soluklanıyordu
2 HAFTA SONRA
Günlerden pazartesiydi artık nikah tarihi bile almıştık yarın nikahım vardı şu an en yakın arkadaşımla beraber nikahlık için elbise bakıyordum.
Çok abartılı bir şey istemiyordum
" Ya Aylin öne öyle sanki kobra muratın düğününe gidiyormuşuz gibi "
" Ya niye öyle diyorsun çok güzel "
Ona bakarak gözlerime devirirken bir tane elbise gözüme çarpmıştı ona doğru yürümeye başladım Aylin de arkamdan geliyordu.
"Kız hangisini beğendin "
( Elbise bu ).
Elbisenin kumaşına dokununca kadife bir kumaş olduğunu farkettim ama çok hafifti
" Ay çok iyi "
Aylin'in de brgenmesi üzere ona doğru gülümsedim tam bişey dicekken kapıdan Alazın geldiğini gördüm yanıma gelip elimi belime koydu
Çalışana dönüp
" Karımın beğendiği elbiseyi alalım "
Vücudum elini belime koymasıyla buz kesmisti
Çalışan başını sallayıp elbiseyi kasaya götürdü.
" Merhaba demek alaz sensin "
Dedi Aylin alaz başını sallayarak onayladı
Aylin yakın arkadaşımdı ama anlaşmalı evlendigimixi bilmiyordu bunu ona soylememistim
Aylin'in işi çıktığı için gitmişti alazla kasdaydik
" Sen giydinmi üzerine "
" Yok ama bedeni bana olur "
" İstiyosan dene bı "
" Yok hava sıcak zaten uğraşamam "
Bişey demeden kasiyere dönüp kartını çıkarmasiyla kaşlarım çatıdı
Niye o ödüyor ki
Kartı uzatıyordiki elimi elinin üstüne koydum
" Ben öderim alaz benim elbisem sonusta "
" Ben varken karım benim yanımda bişey ödeyemez İzgi "
" Neden miş o benim param yok mu"
Valla çok yok pahaliysa boku yedim
" İzgi senin paran yok demiyorum ama ben karıma hesap odetmem "
İkna edemeyeceğimi anlayınca elini biriktip ve kartını post cihazına okuttu ve ödedi
" O zamn bende sana Bir kahve ısmarlarım "
" Anlaştık "
BÖLÜM SONUUU 🌷
