1. Bölüm

Ben Eylül Erdem, nerden başlasam pek bilemedim ama öncelikle birkaç şeyden bahsetmek istiyorum annem Leyla Özgür ve babam Demir Erdem soyadlarını anlaşılacağı üzere ayrılar hatta annem başka bir adamla evli ama onlar bir tık ileride. Şimdi konumuz annem ve babam aslında ikisi çok zıt insanlar, her zamanda böylelerdi. Lisede tanışmışlar babam annemi çok sevmiş üniversite bitince babam 23 annem 22 yaşındayken evlenmişler bir buçuk yıl sonra ben doğmuşum hani şu evlilik kurtarmak için yapılan çocuk var ya işte o benim anlaşamamışlar evlenmeden önce de tartışıyorlarmış ama evlendikten sonra birlikte yaşamaya başlayınca iyice artmış. Bir yaşıma kadar her şey iyi gitmiş kavgaları azalmış ama sonra daha beter bir hale gelmiş. Ve ben 6 yaşıma gelince boşandıktan sonra annem benim velayetimi aldı ve 8 yaşıma girmeden 3 ay önce başka bir adamla evlendi. Selim Özgür, karısı iki sene önce ölmüştü, iki çocuğu var İrem ve Emir ikizler aynı harflerden oluştuğu için koymuşlar. Emir ile kısa sürede anlaşmıştık ama İrem fena bir zorbaydı ve hiçbir zaman anlaşamadık. Selim amca İrem'e çok değer veriyordu. Onun için fazlasıyla önemliydi. Tabii İrem bunu kullanıyordu. Hiçbir zaman bana ait bir hayatım olmamıştı. Annem babam ile görüşmeme izin vermiyor İrem her benim hakkımda bir şey söylediğinde ceza veriyordu. 15 yaşıma kadar babamla çok az görüştüm, konuştum ama şu kesindi babamı istiyordum onunla yaşamak vakit geçirmek istiyordum. Ama şu da kesindi annem benim babam ile vakit geçirmeyi istemiyordu. Kesin olduğunu annemin zihnine sızdıüım bir gün öğrendim. Annem bunu yapabildiğimi bilmiyordu aslında kimse bilmiyordu. Kendimi farklı hissediyordum annem yine bana kızar diye söylememiştim küçükken, büyüdüğümde ise söylemek istemedim çünkü farklıydım babamda da vardı ikimizde olan şeyler farklıydı huylarını farklıydı ama ona benziyordum, saçlarımdan dalgalarla, gülünce gözlerimin incecik kalmasıyla, tenimin beyazlığıyla...
Bugün ise 18 yaşıma son 3 ay kalan gündü yani annem ile Selim amcanın "mutlu ve huzurlu" olan evliliğinin 10. Yılı.

"Eylül kalk artık kıyafet seçemiyorum."

"Senin evliliğin anne benim değil."

"Sen ne anlarsın zaten?"

Suratıma küçümseyici bir bakış attı.

"Bence sen git İrem'e sor."

"İrem abla demek istedin herhalde Eylül."

"Ben değil sen dedin."

"Sen de diyeceksin."

"Demeyeceğim, odamdan çıkar mısın anne?"

"Seninle sonra görüşeceğiz. İrem!!"

Çıkıp kapıyı kapattı.

"18 yaşıma basayım gideceğim, kurtulacağım."

Kalktım üstüme tişört ve şort geçirdim haziran ayındayız 19 Eylül'e son 3 ay okullar kapalı ve gücüm hala gizli tıpkı babamın görünmezlik gücü gibi.

***

"Tebrikler canım."

"Nice 10 yıllara Leyla'cığım."

"Ay ne zamandır görüşmüyoruz, hiç ortalarda yoksun hayatım."

Annem bunun içinde bir parti veriyordu 10. Evlilik yıldönümleri annemin arkadaşları başına toplanmıştı ama hepsinin aklından farklı şeyler geçiyordu.

"10 yıl oldu Selim hala ayrılmadı."

"Selim buna nasıl baktı hâlâ anlamıyorum."

"Yanına daha fazla yaklaşmalıyım."

Aralarından ayrılmaya niyetleniyordum ki annem.n sesi geldi kulaklarıma.

"Eylül gelsene kızım."

Annemin üzerinde kırmızı bir elbise vardı benim üzerimde ise lacivert gittim yanına.

"Ay Leylacığım ne kadar büyümüş."

Konuşanın kim olduğunu bilmiyordum birkaç dakika sonra annemi kenara çektim.

"Anne ben babamın yanına gitmek istiyorum."

"Nereden çıktı bu şimdi durduk yere?"

"Durduk yere değil anne ikimizde biliyoruz, izin versen bir hafta kalsam dönsek olur mu?"

"Sadece bir hafta zaten bizde Selim ile tatile gideceğiz, İrem arkadaşında kalacak sende sadece bir hafta kalabilirsin babanla."

Şaşırmıştım bu kadar çabuk kabul etmesine ama çokta umursamadım hemen odama çıkıp uçak biletini aldım. İstanbul'daki İzmir'e babama. Sürpriz yapacaktım o yüzden aramadım. Bakalım yarın beni görünce tepkisi ne olacak?

Düşüncelerim pat diye açılan kapımla son buldu.

"Neredesin sen?"

"Ne istiyorsun İrem?"

"İzmir'e mi gideceksin?"

"Evet, ne istiyorsun?"

Cevap vermedi ve odamdan çıktı bende valizimi hazırlayıp uyudum.

***

Bölüm sonu

Bakalım ne olacak??