9.Bölüm

Medya:Alaz Sancak

Sabah uyandığımda kızlar daha uyanmamıştı.Ben de sessizce kalktım ve tuvalete gittim işlerimi halledip çıktım.Telefonumu aldım ve aşağıya indim.Saat 09.00 kahvaltı hazırlamaya başladım.Pişi,kızartma,simit ve kuymak yaptım.Kuymakı Meryem abla getirmiştir masayı da hazırladım ve kızlarına odasına gittim.Onları uyandırıp abim gilin odasına girdim.Abimin yanına gittim.

"Abi kalk"dedim.

"10 saat daha"dedi.

"Kalk lan hem o 10 saat değil 10 dakika geçende aynısını yapmıştın"dedim.Uyanmadı masada ki sudan az biraz aldım ve abimin yanına gidip üzerine döktüm.

"Ne oluyor lan!"diye bağırdı.

"Bağrıma çocuk uyuyor kahvaltı hazır gel"dedim ve Kuzeyin yattığı yere gittim.

"Kuzey kalk hadi kahvaltı hazır"dedim.Neyse ki abim gibi uğraştırmadan uyandı.Geri Alazın yanına gittim.Çok masum duruyordu.

"Alaz kalk hadi kahvaltı hazır"dedim.

O da uğraştırmadan uyandı.

"Hazırlanın inin bekliyorum.Kuzey Alaza kıyafet ver"dedim ve dışarı çıktım.Aşağıya indiğimde kızlar masaya oturmuş telefona bakıyorlardı.

"Günaydın"dedim.

"Günaydın"dedi hepsi.

Herkes aşağıya indiğimde kahvaltıya başlamıştık.

"Eline sağlık"dedi Nisa.

"Afiyet olsun"dedim.

Yanımdaki Alaza baktığımda pişi ile bakışıyordu.Pişiden alıp önüne koydum

"Bunun tatıdına da bak çok güzel"dedim gülümseyerek.

Oda gülümseyip teşekkür etti.

"Ne zaman gideceğiz"diye sordum.

"Bu gece çıkacağız"dedi Poyraz komutan.

"Tamam o zaman bugün Alaza alışveriş yapmaya gidiyoruz"dedim.

"Yok abla gerek yok"dedi Alaz.

"Gerek var"dedim.

"Paran var mı"diye sordu abim.

"Var"dedim.

"Ee direk bizim mağazaya gidin"dedi Kuzey.

Masadakiler şaşırmıştı ben,abim ve Poyraz komutan hariç.

"Senin mağazan mı var"diye sordu Meryem abla.

"Evet abla ben buraya geldiğimde uğruyorum.Ben olmadığım zaman kuzenim bakıyor"dedi Kuzey.

"İyimiş"dedi Meryem abla.

"O zaman oraya gideriz başka yerlerede gideriz"dedi Nisa.

*****

"Bunu da alalım"dedim ve siyah tişörtü Alaza uzattım.

"Abla yeter ben yoruldum siz yorulmadınız"dedi Alaz bıkkın bir şekilde.

"Alıştık biz Alaz hadi az kaldı"dedi Nehir ve Akyazı ilerletti.

Bir kaç kıyafet daha aldık ve mağazadan çıktık.

"Acıktınızmı"diye sordum.

"Evet"dedi Hazal.

"+1"dedi Nil

"Bende"dedi Nisa.

"Alaz sen"dedim.

"Ben aç değilim"dedi.

"Açsın aç yemekde çok yemedin.Hadi yemek katına"dedim ve yemek katına çıktık.Yemekleri sipariş edip masaya oturduk.Yemeklerimiz geldiğinde sohbet ederek yemeklerimizi yedik.

"Hadi gidelim"dedim.

"Çok doğru fikir"dedi Alaz.

Otoparka geldik ve arabanın oraya gittik.Aldıklarımızı bagaja koyup arabaya bindik.

Eve geldik ve bagajdan aldıklarını çıkarıp eve girdik.

"Hoş geldiniz"dedi Ada.

"Hoşbulduk"dedik ve içeri geçtik.Salona geldiğimde herkes buradaydı.

"Kuzey otele gidip kıyafetleri alalım"dedim.

"Ben alıp geldim siz yokken"dedi Kuzey

"İyi yapmışsın"dedim ve koltuğa oturdum.Alaz da gelip yanıma oturdu.

"Ee alaz bize alıştın mı"diye sordu abim

"Abi daha dün geldim ama iyi insanlara benziyorsunuz"dedi Alaz.

"İyi insanlarız tanısan sende çok seversin"dedim.

"Ee söyle bakalım hangimiz daha çok sevdin"diye sordu Hazal.

"Hazal sen böyle soruları nereden buluyon ahiret soruları gibi"dedi Kuzey

"Boş verin hadi Alaz cevap var"dedi Hazal.

"Hemen bir şey demek istemem ama Asena abla ve Kuzey abi olabilir"dedi Alaz.

"Teşekkürler Alaz bizde seni sevdik"dedim otuz iki diş sırıtarak.

"Neyse valizleri hazırladınız mı"dedi Nehir.

"Hazırladık ama Alazın kini hazırlayacağız"dedim.

"Abla ben gelmesem size yük oluyorum"dedi mavi ve gri karışık olan gözlerini bana dikerek.

"Senin bize yük olduğun filan yok"dedim.

Bırakamayızki bu çocuğu

Bırakamayız

"Hadi siz çıkın valizleri hazırlayın abim"dedi abim.

"Tamam hadi gel Alaz"dedim ve ayağa kalktım.Alazla ile kaldığı odaya gittik.Bir tane valiz çıkardım aldıklarımızı yattağa döktüm ve katlamaya başladık.Bir tane tişört aldım ve Alaza uzattım.

"Bunu giy"dedim.Alaz da alıp ileri gittik.Bende ayağa kalktım bir tane de eşefoman çıkardım.

"Alaz bunu da git ben–"diyip arkamı döndüm ama gördüğüm manzara ile şok oldum.Şok olma sebebim Alazın sırtındaki izlerdi.

"Alaz sırtındaki izler ne..."dedim.

Alaz hızla üstünü düzeltip bana döndü.

"Abla anlatacağım tamam mı ama sakin ol"dedi ve yanıma geldi.

"Kim yaptı sana bunları"dedim.

"Gel otur"diyip beni yatağa oturttu.

"Kim yaptı"diye baştan sordum.

"Teyzem ve eniştem yaptı."dedi Alaz.

"Bir insan yeğenine böyle bir şey yaparmı.Neden yaptı?"dedim.

"Annem ve teyzem küslerdi.Teyzemde beni 15 yaşına da yanlarına aldı.Çalıştırdı işte yemeklerini yaptırdı.Yemeklerini yapamadığımda depoya götürüp dövdüler.Bu yaşıma kadar dövdüler bende 1 hafta önce kaçmıştım sonra zaten sizle karşılaştık..."dedi başı önüne eğikti.Ellerimi ona sarıp sarıldım.

"Adreslerini verirmisin"dedim.

"Abla bir şey yapmayın sonra gene döverler"dedi Alaz.

"Bir şey yapamayız bundan sonra yanında biz varız.Bir derdin olduğunda bizle paylaşa bilirsin tamam mı"dedim.

"Tamam"dedi.

"Hadi gel düzleyelim"dedim ve ayağa kalktım.

"Ee hadi kendin den bahset biraz seni tanımak istiyorum"dedim.

"Beni mi tanımak istiyorsun"diye sordu.

"Evet"dedim.

"Beni kimse tanımak istemezse ondan dedim"dedi.

"Hadi artık"dedim.

"17 yaşındayım 19 Ocak 2009 luyum.Gitar çalmayı seviyorum sesimde güzel.Çok güzel yemek yaparım resimimde iyi.Fotoğraf çekme işinde de bir numarayım.Kuzenim bana çektirirdi çirkin çekersen döverdi.Her neyse böyle işte.Peki siz"dedi.

"Ben 22 yaşındayım 1 Eylül'de doğdum.Adanalıyım baklavayı severim çileğe alerjim var.Bende senin gibi gitar çalarım ve sesimde güzel.Kuzey abim 24 yaşında 14 Eylül'de doğdu İzmirli tarçına ve papatyaya alerjisi var.O da gitar çalıyor sesi de pek güzeldir.Abim de 24 yaşında 19 Eylül'de doğdu.Alerjisi yok gitar çalar ama çaldığını yılda bir çalar.Onunda resmi iyi.Bu kadar"dedim.

"Ne kadar da iyi birbirinizin herşeyimi biliyorsunuz"dedi Alaz.

"Biz Kuzey ile çocukluk arkadaşıyız normal sende zaman la tanırsın.Daha hakkımızda çok şey biliyoruz"dedim.

"Bitti"dedi.

"Evet hadi aşağıya inelim"dedim.

"Tamam"dedi.

Aşağıya indiğimizde Bora,çağrı ve Mert konuşuyorlardı,Poyraz komutan ile Meryem abla bir şeylere bakıyorlardı,Ada ise kulaklığını takmış telefona bakıyordu.Abim de telefona bakıyordu Nisa,nehir,Hazal ve nilde birşeyler konuşuyorlardı Kuzey ise telefonuna bakıyordu.Tek boş onun yanı olduğu için gidip yanına oturduk.

"Hazırladınız mı"diye sordu Kuzey.

"Hazırladık"dedi Alaz.

*****

Ankara'ya dönüyorduk.Üçlü koltuğa oturmuştuk Alaz kafasını omuzuma koymuş uyuyordu.Kuzey ise onun hemen yanında Telefonuma bildirim geldi baktığımda kuzeyden di.

Kuzey💚:İyi misin

Siz:Pek değil

Kuzey💚:Ne oldu bir yerin mi ağrıyor

Siz:Ben değil ama Alaz hiç iyi değil

Kuzey💚:Neyi var

Siz:Eve gidince anlatsam

Kuzey💚:Tamam eve gidince anlatırsın

Siz:Anlatırım

Telefonu kapattım ve kucağıma koydum.Alaza baktığımda hâlâ uyuyordu.

Ama bu uyurken çok tatlııı

Evet çok tatlı

İyi ki tanışmışız

Evet

İnmemize 10 dakika vardı alaz hâlâ uyanmamıştı.Onu uyandırmaya çalıştım.

"Alaz kalk hadi geldik"dedim ve saçları ile oynamaya başladım çok yumuşaktı.

"Benim bile saçlarımla bu kadar oynamadım"diyen Kuzeyin sesi ile ona döndüm.

"Oha ama Kuzey Alaz dan kıskanmazsın"dedim.

"Kıskanırım"dedi.

"Ne geldik mi"diyen Alazın sesi ile geri ona döndüm.

"Evet geldik hadi kalk akşam uyuyamazsın"dedim.Kafasını omuzumdan kaldırdı ve gözlerini ovuşturdu.

"Kuzey abi fazla kıskançsın"dedi Alaz.

"Ne"dedi Kuzey

"Diyorum ki fazla kıskançsın benden kıskanmasın.Haketten sen niye Asena ablamı kıskanıyorsun"diye sordu Kuzey dönerek.

"Sonra anlatırım ben sana"dedi Kuzeyde göz kırparak.

"Burda konuşsanız ne olur"dedim.

"Olmaz biz erkek erkeğe konuşacağız"dedi Kuzey.

"Allah Allah"dedim.

Uçak inişe geçmişti.Uçak durduğunda sıra sıra indik.Valizlerimizi de alıp bizi bekleyen arabaya doğru yürüdük.Arabaya bindik ve sıra sıra herkesi bıraktık.Bizde gelmiştik arabadan indik ve valizlerimizi alıp kapıya doğru yürüdüm.Çantamdan anahtarı çıkarıp kapıyı açtım.İçeri girip derin bir nefes aldım.

"Oh be evim gibi yer yok"dedim.

"Haklısın"dedi abim.

Herkes içeri geçtiğinde kapıyı kapattım.Salona gidip koltuğa oturdum.

"Abi Sevim hazırlamışmı alazın odasını"dedim.

"Hazırlamış"dedi abim.

"Alaz odanı göstereyim mi"dedim Alaza dönerek.

"Olur"dedi Alaz.

"Gel hadi"diyip ayağa kalktık.Üst kata çıktık.Odası benim odamın benim odamın yanıydı.Kapıyı açtım ve içeri girdik.

"Burası odan istediğin gibi yapabilirsin"dedim.

"Teşekkürler"dedi Alaz.

"Ben çıkayım sende yerleş"dedim ve odadan çıktım.Kendi odama girip pijamaları mı çıkardım.Pijamalarımı giyip yatağıma yattım ve telefonuma bakmaya başladım.Bir süre sonra kapım çaldı.

"Gel"dedim.Gelen kişi Kuzeydi.

"Bir şey mi oldu"diye sordum.

"Alaz ile ilgili konuşacaktık ya onun için gelmiştim"dedi.

"Tamam konuşalım"dedim ve yatakta oturur pozisyona geldim o da yanıma gelip oturdu.

"15 yaşında teyzesi gil almış çocuğa yemek yaptırmışlar yapamadığında depo ya götürüp dövmüşler.Sırtın da kemer ve sopa izleri vardı bir çok yerinde vardır."dedim ve hıçkırdım ağladığımı hıçkırana kadar anlamamıştım.Kuzey bana sarıldı ve saçlarımı öptü.

"Ağlama güzelim artık biz yanındayız kimse bir şey yapamaz"dedi

"Yapmazlar demi"dedim.

Benden ayrılıp yüzümü ellerinin arasına aldı.

"Yapamazlar tabiki de biz varız artık ağlama"dedi

"Ama Kuzey yaptıklarını görmüyormusun"dedim.

"Ağalama bir tanem sen ağladıkça benim içim yanıyor"dedi ve göz yaşlarımı sildi.

"Ne dedin"dedim.

"Ağlama benim içim yanıyor dedim"dedi

"Hayır o değil"dedim.

"Bir tanem dedim güzelim"dedi.

"Bir tanenmiyim"dedim

"Bir tanemsin.Neyse sen yat uyu yavrum yoksa iyice saçmalıyorsun"dedi.

"Uykum yok"dedim.

"Yorulmadan mı"dedi.

"Yok"dedim.

"Ee o zaman ben gideyim"dedi ve ayağa kalktı.

"Gitme bana dankonun yüreğini anlat"dedim.

"Sonu üzücü.Üzülürsün."dedi.

"Olsun"dedim.

"Tamam"dedi.Bende yatağımda duvar kenarına geçtim o da boş kalan kısma oturdu sırtınıda yatağın başlığına yasladı.

"Bir zamanlar, uçsuz bucaksız bir ormanın içinde yaşayan bir halk varmış. Orman öylesine karanlıkmış ki güneş bile dalların arasından güçlükle görünürmüş."

"Bir gün düşmanlar yaklaşınca halk kaçmak zorunda kalmış. Önlerinde karanlık orman, arkalarında düşman varmış."

"İnsanlar korkudan ne yapacağını bilemezken genç bir adam öne çıkmış.

Danko.

— “Beni takip edin. Sizi bu ormandan çıkaracağım.”
demiş.

Halk onun peşinden yürümüş."

"Ama günler geçtikçe yol zorlaşmış. Yağmur yağmış, fırtına çıkmış, insanlar aç ve yorgun kalmış.

Sonunda Danko’ya öfkelenmişler.
— “Bizi neden buraya getirdin?”
— “Senin yüzünden öleceğiz!”

Danko hiçbir şey söylememiş.

Sadece önündeki karanlığa bakmış.

Çünkü onların korkusunu anlıyormuş.

Sonunda Danko durmuş.

Halkın yüzlerine son kez bakmış.

Sonra kendi yüreğini göğsünden çıkarıp havaya kaldırmış.

Yüreği bir ateş gibi parlamış.

Karanlık bir anda aydınlanmış.

İnsanlar onun ışığının peşinden koşmaya başlamış.

Danko ise arkalarından yürümüş.

Her adımında biraz daha güçsüzleşmiş.

Ama sonunda ormanın sonuna gelmişler.

Ağaçlar birden sona ermiş.

Karşılarında güneş ışığıyla aydınlanan geniş bir ova varmış.

İnsanlar sevinçle dışarı koşmuş.
Kurtulmuşlardı.

Fakat kimse Danko'yu düşünmüyordu.

Danko birkaç adım daha atmış.

Sonra yere düşmüş.

Elindeki yürek yavaşça sönmüş.

İnsanlar çoktan uzaklaşmıştı.

Onu kurtaran kişinin geride kaldığını fark eden bile olmamış.

Danko gözlerini kapatırken son kez gökyüzüne bakmış.

Yüzünde küçük bir gülümseme varmış.

Çünkü halkını kurtarmıştı.

Ama kimse onun için geri dönmemişti.

Gece olduğunda ormanın kıyısında yalnızca küçük bir ışık kalmış.

Sanki Danko'nun yüreği hâlâ orada yanıyormuş.

Danko, herkesin yolunu aydınlatmıştı... ama kendi karanlığında onu aydınlatacak hiç kimse kalmamıştı."

O başladığında ben zaten gözlerimi kapatmıştım.Yarı uyanık yarı uykuluydum.En son duyduğum şey Kuzeyin sesiydi.

"İyi geceler güzelim"dediyip saçlarımı öpmesini duydum.