Karanligin kizi

Adi: yejinn
Yas:17

Kardesler

Alvinya bir yetimdi. Kendini geçindirmekte bile zorlanıyordu. Annesi vefat ettiğinde ona miras olarak yalnızca bir kolye bırakmıştı. Alvinya için bu kolye, annesinden geriye kalan en değerli şeydi.
Bir gün zengin bir ailenin malikanede çalışacak temizlikçi aradığını duydu. Şansını denemeye karar verdi.
Malikaneye geldiğinde onu bir dadı karşıladı.
Dadı ciddi bir ifadeyle konuşmaya başladı:
“Burada çalışacaksan bazı kuralları kesinlikle unutmamalısın.”
Alvinya dikkatle dinlemeye başladı.
Kurallar:
En büyük beyin odasına girmek yasaktır.
İkinci beyi rahatsız etmek yasaktır.
Küçük efendinin yanına iki kilometreden fazla yaklaşmak yasaktır.
Alvinya içinden geçirdi:
“Bunlar parayla aklını bozmuş mk.”dı, kuralları anlattıktan sonra oradan ayrıldı.
Alvinya eline cam silme bezini aldı ve kocaman pencereyi silmeye başladı. Bir yandan da kısık sesle söylendi:
“Sikiyim, çok iş var ya, uff!”
Tam o sırada arkasından bir erkek sesi duyuldu:
“Yeni gelen köle misin?”
Alvinya irkildi ve arkasını döndü. Karşısında, odasından hiç çıkmadığını sandığı Nike duruyordu.
“Evet, efendim,” dedi.
Ama kafasının içi bambaşkaydı:
“Bunun kulağı da maymun gibi! Bunu nasıl duydu? Hem onun odasında olması gerekmiyor muydu? Siktiğimin piçi…”
Nike ona kısa bir bakış attı.
“İyi. İşine devam et.”
Alvinya içinden derin bir nefes aldı ve camı silmeye devam etti.Alvinya içinden derin bir nefes aldı ve camı silmeye devam etti.
Bir saat sonra sonunda kocaman camı temizlemeyi bitirdi. Ardından mutfağa geçip sofrayı kurmak için işe koyuldu.
Tabakları, çatal bıçakları ve bardakları masaya yerleştirmeye başladı.
“Bir saat cam sildim, şimdi de sofra… Bu evde çalışan değil, köle arıyorlar resmen.”
Tam son bardağı masaya koymuştu ki arkasından iki kişinin sesi geldi.
Bunlar Nike ve Alex'ti.
Alex, Alvinya'yı baştan aşağı süzdü.
“Bu mu? Çok çirkinmiş,” dedi küçümseyerek.Nike başını salladı.
“Evet, çok çirkin.”
Alvinya arkasını döndü ve sahte bir gülümsemeyle konuştu:
“Ah, efendim! Burada mıydınız?”
İç sesi ise hiç susmuyordu:
“Çirkinmişim! Sizin yedi sülaleniz çirkin, orospu çocukları!”
Alex kaşını kaldırdı.
“Ne dedin sen?”
Alvinya'nın kalbi bir an duracak gibi oldu.
“Sıçtık…”
Nike, Alex'e dönerek sordu:
“Abi, noldu?”
Alex gözlerini Alvinya'dan ayırmadan cevap verdi:
“Bir şey demediğini söylüyor ama bence arkamızdan konuştu.”
Alvinya içinden geçirdi:Nike başını salladı.
“Evet, çok çirkin.”
Alvinya arkasını döndü ve sahte bir gülümsemeyle konuştu:
“Ah, efendim! Burada mıydınız?”
İç sesi ise hiç susmuyordu:
“Çirkinmişim! Sizin yedi sülaleniz çirkin, orospu çocukları!”
Alex kaşını kaldırdı.
“Ne dedin sen?”
Alvinya'nın kalbi bir an duracak gibi oldu.
“Sıçtık…”
Nike, Alex'e dönerek sordu:
“Abi, noldu?”
Alex gözlerini Alvinya'dan ayırmadan cevap verdi:
“Bir şey demediğini söylüyor ama bence arkamızdan konuştu.”Alex kollarını göğsünde birleştirdi.
“Bu arada, mızmız abim seninle konuşmamızı istedi. Yani sen burada kalacaksın.”
Alvinya şaşkınlıkla gözlerini büyüttü.
“Ne dedi?!”
İç sesi:
“Ne demek burada kalacağım amk?! Ben temizlikçi olarak geldim, evlatlık olarak değil!”
Alvinya, Alex'in söylediklerini duyunca şaşkınlıkla ikisine baktı.
İç sesi yine devreye girdi:
“Lan, bunların içinde sapık da vardır! Nereye düştüm ben ya? Amk, daha ilk günden başıma gelmeyen kalmadı!”
Alvinya dışından ise yalnızca:
“Peki, efendim…” dedi.
Ama içinden çoktan istifa etmişti. 💀🖤