Kimse fark etmedi

Bir bankta oturmuş parmağımın arasındaki sigarayi içerek karşımdaki markete bakıyordum. Bir müşterinin içerden pahalı bir ürünle çıkmasını ümid ederek beklemeye devam ettim. Ama sanki kos koca ülkede herkes fakirleşmiş gibi nerde dandik bi ürün var onu alarak çıkıyordu kapıdan. Sigaradan bir dal daha içime çektikten sonra marketten elinde pahalı bir televizyon ile çıktığını görmüştüm. Duruşumu düzelterek o kişiyi izlemeye devam ettim.
“At artık şunu be kardeşim”
Dedim. Dileğim çok geçmeden gerçekleşmişti. Adam aldığı ürünün fişini her insanın yaptığı gibi atmıştı bir kenarıya. Arabasını binip ordan uzaklaşırken yavaşça kalktım ayağa. İlk önce etrafımı kontrol ederek yerdeki fişe doğru ilerledim. Parmağımın arasındaki sigarayıda atmayı ihmal etmemiştim. Etrafımda kimsenin olmadığından emin olduktan sonra yerdeki fişi hızlıca elime alıp cebellemiştim. Rahat bir şekilde üzerimdeki montu düzelttikten sonra normal, sıradan bir müşteriymişim gibi daldım markete. Fişdeki ürünü almak için o rafa doğru ilerledim. Etraftaki insanlar hiçbir şeyden şüphelenmemiş gibi görünüyorlardı. Bende onlar gibi sıradan bir müşteriydim sonuçta değilmi. Ürünü çok uğraşmadan bulmuştum. Hafif bir gülümseme ile kollarımı ona doğru uzattım. Kimsenin fark etmemesinin sağlamak için arkamı döndüğüm anda
yüzümdeki gülümsemeyi silmiştim. Kendinden emin bir adımlarla çıkış kapısına doğru yürüdüm. Göz ucuyla kasaya baktığımda uzun bir kuyruk vardı, yüzümde belli etmesemde gülmüştüm. Kapıdan çıkmak üzereyken güvenlik görevlisi beni durdurmuştu. Plan süper gidiyordu.
“Hanımefendi ürünü kasada okutunuz lütfen”
Sakince kaşlarımı çattım.
“Okutmuştum aslında”
Diye çok geçmeden cevabı yapıştırmıştım. Beni dikkatlice süzdükten sonra.
“Fişinizi görebilir miyim efendim?”
Kaşlarını son derece çatıktı. Sert bir yüz ifadesi ile bakıyordu suratıma.
“Pekala”
Cebime attığım fişi tek elimle çıkartıp güvenlik görevlisine uzattım. Elimden çekip aldı hala gözlerime bakarak. Bana güvenmiyor muydu? En doğrusunu yapıyordu.
Ürünü satın aldığımı zannederek fişi tekrar bana uzattı. Yüz ifadesi hala aynıydı ama.
“Kusura bakmayın, buyrun lütfen”
Eliyle kapıyı benim için açtığında çıkmadan önce konuştum.
“Çok yoğun çalışıyorsunuz herhalde?”
Bakışlarını benden kaçırıp, başını yere eğdiğinde yanından gururlu bir şekilde geçip gitmiştim. Aldığım ürüne baktım gülerek, başarmıştım. Her zamanki gibi.

⏳