O kim¿

"O kim, Açelya sen tanıyor musun?" " Daha önce hiç görmedim"
" Bende görmedim Mehir sizin oradaki yazlığa taşınmış olmasınlar"
"Bilmiyor-" lafımı bölen şey kafama sanki bir füze hızıyla atılmış olan basketbol topuydu. Topun kafama çarpmasıyla dudaklarımdan acı dolu bir inleme döküldü "ah düzgün oynasanıza şu topu" diyerek arkamı döndüm topu atanlar mahallenin küçük çocukları değildi.

Düşündüğümün aksine az önce yakın arkadaşımla Açelya ile konuştuğumuz çocuk ve yanında ki arkadaşıydı " Pardon ya görmemişim" diye bir ses çıktı ardındanda bunu diyen o çocuğun dudaklarından bir kıkırtı koptu.

Güldü

Bana

Zaten sinirli olan benim kopuş noktam gülüşü oldu...
"Ne diyorsun sen be gerizekalı" "Mehir boş ver uğraşmaya değmez gel gidelim" dedi Açelya ama bende Mehirsem bu çocuğun o gülüşünü mağlum yerlerine sokmadan hareket dahi etmezdim.

"Açelya sen gidedur ben birazdan gelicem" " Sen gelmiyorsan ben hiç giymiyorum Mehir deli misin sen"

Biz Açelya ile konuşurken o çocuklar elimdeki topa bakıp aralarında bir şey konuşuyorlardı.

Tabikide topu geri atmamış ve elime hapsetmiştim
Birde onlarımı verecektim topu! Oldu canım birde onlarla karşılıklı oynayalım!!

Çocuklardan bana gülen bana döndü ve " Olay uzamasın topu verin herkes kendi yoluna gitsin "
dedi sakince.

Çocuk dediğime bakmayın bizimle aynı yaştalardır hatta benimle konuşan büyük ihtimalle benden büyüktü. Ama yinede çocuk gibilerdi.

" Özür dile vereyim "
" Oldu başka emrin" araya Açelya'nın sesi girdi.
"Mehir boş ver canım hadi gidelim boşuna vakit harcıyoruz bunlarla"
" pardonda asıl biz sizin yüzünüzden boşa vakit harcıyoruz " evet değişik ama bu sefer konuşan bana gülen değil yanındaki sadece olup biteni izleyen çocuktu.

Elimdeki topa baktım bir top yüzünden azar işitmek istemediğim kanısına vardığımda elimdeki topu sert bir şekilde bana gülen çocuğun kafasına attım . Annem bugün eve geç gitmemem gerektiğini söylemişti nedenini ise bilmiyorduk ama geç kalmamak en iyisiydi .

Topu attıktan sonra Açelyaya döndüm ve hadi gidelim dedim .

Biz yürümeye başladığımızda arkamdan bir ses yükseldi bu bana gülen çocuktu. " Çınar ben tanıştığıma memnun oldum"

" Bende Mehir ama inanır mısın ben hiç memnun olmadım tanıştığıma"

💋

"Anam Babam ,aman , kaçın kurası bu?

Ne baş belası bu , gönül kirası

Anam babam, aman , kaçın kurası bu?

Ne baş belası bu , gönül kirası ah

Anam bize nasip olur inşallah

Boyunada posunada bin maşallah "

Eve gelmiş üstümüzü değiştirmiştik şimdiyse şarkı söyleyerek makyaj yapıyorduk taki annem araya girip hadi kızlar geç kalıcaz diyene kadar diyene kadar.

Yan taraftaki boş yazlığa yeni bir aile taşınmıştı bir ay önce ama biz bu süre içerisinde İstanbulda olduğumuz için bilmiyorduk okullar kapandıktan hemen sonra ise buraya yani Datça'ya gelmiştik.

Annemler buraya geldiğimizde yan tarafa tara tanışananlara kek götürmüş ve o zaman bugün için buluşma ayarlamışlar her ne kadar annem bize gelin diye ısrar etsede buluşmayı orada yapma kararı almışlardı.

Annemin sesini bir daha duyduğumda hızlı bir şekilde dolabımın yanında duran Nike ayakkabılarımı aldım ve hızlı bir şekilde aşağı indim.

Üstüme düz mavi bir gömlek altıma ise yine mavi tonlarında bir kot şort giymiştim ayakkabı olarak ise mavi Nike ayakkabılarımı giymiştim ve kombinimi gold takılar ile taçlandırmıştım. Belime kadar uzanan sarı saçlarım ise salıktı.

Kapıdan çıkıp koşturarak annemlere yetiştim. Kapının önüne geldiğimizde annem zile bastı kapı açıldığında gördüğüm şey karşısında sinirlerim eski yerine yani tepeme kadar gelmişti herkes içeri girdiğinde kapıda sadece iki kişi kalmıştık.

"Sen, sen ne alaka ya "

"İnanır mısın bende aynı şeyi düşüyorum"

💋

Bölüm sonuuu
Bölüm nasıldı sizce
Bölüm hakında yorumlarınızı yapmayı ve yıldız atmayı unutmayın lütfen 🤍🤍

Mehirin kıyafeti🤍🤍