8. bölüm · Yaşam Kokusu
8. Bölüm Eski Arkadaş
Sabah uyandığımda evde güzel kokular değil ölüm sesizliği vardı. Sara bu sabah erkenden kalkmamıştı ilk başta canı istemiyor diye düşündüm ama gerçekten bir tuhaflık olduğunu anladım odasına gidip kapıyı çaldım ama hiç bir ses yoktu bir anda açınca oda da saranın yeride yeller estiğini gördüm oda temizlen miş bir şekilde bomboş bırakılmış gitmişti hemen mutfağa salona koştum etrafa baktım ama yoktu sonra aklıma telefonla aramak geldi ama ben telefon numarasını almamıştım salona gidip tekli koltuğa oturdum kafamı kollarımın altına aldım acaba acaba sara zihnimin yalnızlıktan bana oynadığı bir hayal miydi sonra kendime bir Tokat attım saçmalama Karan o gerçekti ama ya gerçekte bir hayal ise hiç bir yerde yoktu dün akşam onu kahve içerken görmüştüm ama kahve fincanı da yoktu onun hakkında hiç bir şey yoktu sanki bir anda silinip gitmiş gibiydi sanki hiç var olmamış gibiydi acaba dışarı bir şeyler almaya mı gitti diye düşündüm saatlerce oturarak onu bekledim ama gelmedi yok telefonuma gelen bildirim ile yerimden doğruldum ve hızlıca televizyonu açtım televiz yonun son dakika manşetini okumam ile birlikte vücudumu soğuk bir ürperti kapladı ünlü iş adamı bay Hans Novanonun Nijerya'da ki yıkılan evinden ortanca kızı olan Sara Novano nun cansız bedeni molozlar altından çıkarıldı . Nasıl olduğunu anlıyamıyordum doğruydu o kız saraydı peki ya benim zamanı mı geçirdiğim kişi kimdi kendimi kandırmışım beynim benimle oyun oynamış ben hiç sara ile yan yana gelmemişim ki hepsi beynimin bana oynadığı bir oyunmuş hiç istemesem de mutfağa gidip dolapta ki ilaçlarımı aldım ve gerçekten ben deliydim kendimi yalanlamlra inandıran saçma salak hayaller kuran bir deliydim ben . Ama en çok bana acı veren şey benim tekrar eski arkadaşım olan yalnızlığıma geri dönmem yine tek başımaydım kendimi buna inandırmalıydım ben bir zavallıydım sürüne sürüne yatağıma gidip kendimi yatağıma attım hep bu zamanlar da ailemden kalan flash belleği elime alır kavrardım ama bu zamana kadar asla flash belleği açamadım korkuyordum ben bir suikastçı değil korkağın tekiydim
