Evet mi hayır mı?

Ben gökçe ülkü demir 21 yaşındayım ve İstanbul da yaşıyorum ve mimari sanatlar üniversitesinde okuyorum. Dışardan bakınca normal sakin biri gibi görünsemde aslında tam tersi çok renkli bir kişiliğim var mesela sabahları uyandığımda kahve olmadan yapamam okula yürürken mutlaka gülümser ve müziksiz yapamam vs. Bunun gibi şeyler.. aslında daha iyi anlayacaksınız çok daha iyi bir günlük ve renkli bir hayatımın olduğunu ta ki bugüne kadar..
Annesi(Meral) : (kapıyı tıklatır..) kızım hadi ama saat kaç oldu bugün üniversite de ilk günün değil mi geç kalıcaksın uyan hadi güzel uykucu..
Gökçe : ( doğru üniversite okulumda ilk günüm olsa da ilk yılım değil sonuçta ama neyse uykuyuda sevdiğimi şimdiden söyleyeyim ama kalkmak zorundayım)
Kalkıyorum anne şimdi der uykulu haliyle ( yataktan kalkıp banyoya doğru ilerler) sonra üzerine beyaz bir crop ve mavi kot şort giyinir saçlarını salık bırakır ve odasından çıkar)
Babası (Serhat) : ooo, kimleri görüyoruz bayan uykucu sonunda kalkabildiniz rahatsız ettik uyandırdık sizi kusura bakmayın ama ( der Gökçe ülkünün uykulu haline bakarak)
Gökçe ülkü : baba ya gerçekten çok komiksin uyandım sadece dün gece uyuyamadım film izlerken uyuyakalmışım o yüzden uyanamadım.
Annesi( Meral) : neyse tamam tamam baba - kız atışmanız bittiyse kahvaltınızı yapın sabah şekerli sizi der gülümseyerek
( Kahvaltı yapmaya başlarlar sonrasında saat 8:30 olur)
Babası (Serhat) ben kalkıyorum geç kalıcam yoksa hadi size afiyet olsun kızım, Allah zihin açıklığı versin ( der gülümseyerek sonra evden çıkmak için ilerler)
Gökçe ülkü : sağ ol babacığım sana da kolay gelsin der gülümseyerek ( saat 8:50 olunca Ülküde kalkar sofradan)
Gökçe ülkü : annecim bende çıkıyorum geç kalıcam yoksa der gülümseyerek
Meral : tamam kuzum hadi görüşürüz dikkat et kendine
Gökçe ülkü : tamam annecim der gülümseyerek ve evden üniversite okuluna doğru yola çıkar..
( Üniversite okuluna varır bahçeden okulun içersine girecekken en yakın arkadaşı seslenir)
Şeyma : bal böceği günaydın der gülümseyerek arkasından sıkıca sarılarak
Gökçe ülkü : günaydın der gülümseyerek ne zaman geldin?
Şeyma : az önce geldim nasıl hazır mısın yeni döneme ballım der gülümseyerek
Gökçe ülkü : yani evet der gülümseyerek hadi girelim yoksa iyice geç kalıcaz der gülümseyerek sonra okuldan içeri girerler..
( Sınıfa girdiklerinde öğretmen henüz gelmemiştir Şeyma ve Gökçe yerlerine otururlar ve sohbet ederler daha sonra öğretmen gelir ve derse başlarlar..)
14:15 ders biter çıkmak için ilerler öğretmen Gökçe ülküye seslenir
Kadir : Gökçe ülküydü değil mi bir bakar mısın? Der.
Gökçe ülkü : evet buyurun hocam der.
Kadir : bu haftaki proje kaynakları bunlar sen sınıf grubuna atabilir misin? Der
Gökçe ülkü : tabii hocam hallederim der gülümseyerek
Kadir : öyleyse anlaştık ikinize de iyi günler yarın görüşmek üzere der gülümseyerek ve ilerler
Gökçe ülkü ve Şeyma : size de hocam derler
( Üniversite okulundan çıkarlar biraz yürüdükten sonra eve gitmek için vedalaşırlar Gökçe ülkü evin yoluna doğru ilerlemeye başlar ve eve gelir kapıyı açık görür ancak şüphe etmez sonra içeri girer ve annesine seslenir)
Anne, ben geldim kapı neden açık? ( Ses gelmez) Anne, anne nerde.. diyecekken ağlama sesleri duyulur Gökçe ülkü hemen merdivenlerden yukarı çıkar ve odaya girdiğinde annesi ve babası yerde kafalarına silah doğrultulmuş halde görür ve donakalir..
Koltukta oturan adama bakar sonra gözleri dolar..
Kaan Aras : küçük kız sensin demek beklediğimden daha.. neyse şuan sana sadece iki seçenek veriyorum birincisi benimle evleneceksin , ikinci şık da şu ki bence bu şıkkı seçmemen gerekir yoksa der ( adamına işaret verir tetiği hazır tutması için) ailene veda edersin der ona bakarak..
Gökçe ülkü ona bakar sonra ailesine bakar dolu gözlerle baba.. der
Gökçe ülkü :( dolu gözlerle ve ağlamaklı sesiyle)burda tam olarak noluyo neden aileme bunu yapıyorsun sen kim.. ( diyecekken Kaan Aras buz gibi ve soğuk sesiyle)
Kaan Aras : sana soru sorma hakkı vermedim der Gökçe ülkü ye bakarak acımasız ve soğuk bir şekilde cevap hakkı veriyorum evet mi yoksa hayır mı?