7.Bölüm

Fadime isonun eşyalarını alıp yalnız bir koridora geçer poşeti karıştırırken gözüne bişey takılır bunlar isonun ve onun yüzükleridir aklına o gün yüzüğünü elinden çıkarıp sinirle isonun eline verisi gelir aklına
F-(kısık bir sesle)Sen ben sana onları dememe rağmen,senin kalbini paramparça etmeme rağmen,ölümüne sebep olmama rağmen beni sevmeyi bırakmadın
İki yüzüğü de parmağına takar ve elini göğsüne koyup ağlamaya başlar
F-Özür dilerim iso der ve ağlamaya başlar ağlama sesi bütün koridorda duyulur
Sesleri duyan şirin Fadimenin yanına gider ve yanına oturur
F-Sen nasıl dayandın ve şirinum bu acıya nasıl dayandın
Ş-dayanıyorsun ve Fadimem
Birbirlerine sarılıp ağlamaya başlarlar ve o sırada yanlarına oruç ve esme gelir
O-Fadime Babaanne DNA raporu çıktı
Fadime sormaya korkar ve çekinir o sırada şirin fadimeyi görüp onun yerine sorar
Ş-(kendini hazırlayarak sorar)iso muymus arabadaki
O-(Sakin durmaya çalışır)Evet
Fadime bunu duyunca sanki sol göğsünde bir boşluk varmış gibi hissetti esme bunu görünce ona doğru koşup sarıldı ve Fadime ağlamaya başladı oruç onlara bakıp ağlamamak için kafasını çevirdi ve kamera yavaşça koridordan uzaklaştı koridorun ucunda duvara yere oturmuş ağliyordu kardeşinin yanına gitmek istiyordu ama ona verdiği sözü tutamamanin verdiği vicdan azabı buna engel oluyordu o gün böylelikle bitti o gün birisi torununu,birisi oğlunu,birisi kardeşini,birisi damadını,birisi ise bir kere billsonu sevdiğini soyleyemeden kocasını kaybetmişti...

İsonun defin günü
İkindi namazindan sonra herkes mezarlığa doğru yola çıkmıştır oruç ve adil cenaze arabasında eleni esme şirin ve Fadime gezebin arabasında yolla çıkmışlardır Fadime arkada başını şirinin omzuna yaşlanmış ağlamaktadır
Mezarlığâ gelirler ve ısıdan geriye kalan şeylerin olduğu torba tabuttan çıkar şirin esme ve Zarife bakmaya dayanamaz ve kafalarını başka yöne çevirir bu üçünün ellerinde büyüyen o küçük çocuktan geriye sadece bir torbayı bile dolduramicak parçalar kalmıştır
Adil ve oruç toprak atmaya başlar oruç bir süre sonra dayanamaz ve gezep gelip elinden küreği alır adil ise toprak atarken fadimle ile göz göze gelir Fadime adili haa affetmemiştir onla o geceden beri tek kelime konusmamistir
Ad ile göz göze gelince yüzündeki üzgün ifadeyi değiştirip abisine kızgınlıka bakar adil bunu görür ve kimse ağladığını görmesin diye yüzünü mezara çevirir bunu gören amirum dayı elinden küreği alır
Ami-Adilim sen bırak artık seninde acın var biraz dinlen
Adil tamam anlamında başını sallar ve arkaya geçer
O sırada cenazenin olduğu yerin uzağında bir tepede birisi görünür bu kişi şeriftir hapisten kaçmıştır ve kimsenin haberi yoktur mezara bakar ve şunları söyler
Ş-Başımlıs sağolsun der ve arabaya binip İrfan uzaklaşır
Cenaze sonrası
Artık mezarlıkta geriye sadece Zarife Fadime oruç ve adil kalmıştır
Önce Zarife sonra şirin sonra adil mezara gider ve konuşmaya başlar
Sonra Oruç mezara gider
O-Benim aslan kardeşim bak şimdi biz gidiyoruz ama söz yine gelecez bize kızma tamam mı seni yalnız biraktiğımız için tamam mı(gözünden yaş akar ve uzaklaşır mezardan)
En son Fadime kalır yalnız kalmlak istediğini söyler ve herkes gittikten sonra mezarın yanına oturur ve konuşmaya başlar
F-(sanki ölmemiş gibi konuşur)İso bana hala kızgın mısın
Mezarlıkta bir sessizlik olur
F- (gözü artık ağlamaktan kurumuştur)hala sinirli misin bana özür dilerim senden şüphe duyduğum için ama lütfen beni susarak cezalandırma
Mezarın yanına uzanır
F-son bir kez yüzünü göremedim bari sesini duyim lütfen susma der ve mezara sarılır
F-yasarken seni yalnız bıraktım ama sana söz benden bıksan bile her gün seni ziyarete gelicem der ve akşama kadar orda iso ile birlikte kalır

Devamı gelsin mi?