Tarif edemiyorum kor gibi korkuyu ( 16 kasım)

Ufacık bir sevinçle nasıl havalara uçtup minicik bir düşünceyle kendimi nasıl yerden yere vurduğumu anlatamıyorum herkesten nasıl kaçmaya çalıştıĝımı zaman ve mekandan nasıl koptuĝumu koskoca evrende kendime nasıl yer bulamadığımı anlatacak söz bulamıyorum iyi bir insan olmak için nasıl tüm ruhumla uğraştığımı ama tüm dünyanın yükünü suçlarını ve yanlışlarını sırtlanmışçasına her sabah kendimi yataktan çekip çıkartığımıda anlatamıyorum kendimi neden hiçbir güzelliğe değer görmediğimi de bu buz gibi yanlızlık ve kor gibi korkuyu tarif edemiyorum...