Bölüm 8

Şahin'in anlatımı ile devam ediyoruz;
Yıldızı ameliyathaneye götürdüler kabının önünde onun için dua ederken aklıma Büşra geldi ve onu aradim olayı anlattım ve biraz zaman geçtikten sonra Büşra ve bir kız hastaneye geldiler,ardından bir erkek geldi ve diğer kıza sarılarak teselli etmeye başladı, Büşra ise sessizce köşede ağlıyordu, kafamı çevirince Mert'in karşıda gördüm bana doğru geliyordu. Mert geldi benim yanıma neler olduğunu sordu anlattım ve mert büşraya bakarak " bu kız yıldızın arkadaşı mı niye o kadar ağlıyor?" diye sordu,"evet arkadaşı birbirlerine çok düşkünler ayrılmaz iki dost gibi"
Mert büşraya baktı sonra kantine gidip gelicem dedi , bende tamam dedim ,Mert geldiğinde herkese su almıştı sırayla dağıttı suları en son Büşranin yanına çöküp cebinden mendil çıkarıp verdi ,Büşra merte bakarak mendili aldı göz yaşlarını sildi ve su içti biraz ardından ameliyathane kapısı açıldı doktor çıkınca hemen ona doğru yürümeye başladık hepimiz
Doktor: hasta kritik durumu atlattı şuan durumu stabil birazdan normal odaya alınır ama (sesiz kalır)
Hepsi bir ağızdan : ama ne doktor
Doktor: geçici bir hafıza kaybı yaşama ihtimali var
Şahin: ne kadar şey unutmuş olabilir doktor
Doktor: son bir kaç ayı hatırlamıyor olabilir uyandığında onu zorlamayın lütfen
Şahin: beni hatırlama ihtimali çok düşük o zaman ( diye düşünür içinden )
Şahin: sağ olun doktor bey
Doktor : ne demek benim görevim bu iyi günler
Şahin: sizede doktor bey
Hira: normal odaya alıcaklar birazdan yanına gideriz dimi Büşram
Büşra: tabiki gidincez o bizim her şeyimiz
Mert: geçmiş olsun Büşra
Büşra : sağol Mert
Burak: hiram biz kantine inelim mi aşkım Büşra sen bizi ara odaya aldıklarında olur mu ?
Büşra : olur siz gidin biz buradayız zaten .
Biraz zaman geçtikten sonra normal odaya aldılar yıldızı,Büşra hirayi arayıp haber verdi .
Doktor hafıza kaybı geçirmiş olma ihtimali var dediği için ben camdan yıldızı izliyordum Büşra ve hira içeri yanına gitti ardında yıldız yavaşça gözlerini açtı ve cama doğru baktı beni görmüşmüydü,bana mı bakıyordu. Yıldız Büşra ve Hira ile konuşmaya başladı ardından içeri girmek için ilerledim ,kapıyı açtım odaya girdim yıldız'a "geçmiş olsun yıldız,ağrın filan varımı ?"diye sordum ama o bana şaşkın gözlerle bakıyordu ardından şunları söyledi "pardon beyefendi siz kimsiniz doktor filan mı ?"beni unutmuştu ben yoktum hafızasında ardından hiç bir şey demeden odadan çıktım ve hemen hastane bahçesine doğru yürümeye başladım arkamdan Mert çağırıyor ama umrumda değildi .
Yıldızın anlatımı ile devam ediyoruz;
Gözlerimi yavaşça açtım. Başımda hafif bir ağrı vardı. Nerede olduğumu anlamaya çalışırken etrafıma baktım. Beyaz duvarlar, serum, makinelerin sesleri...
Hastanedeydim.
Yanımda Büşra ve Hira vardı. İkisinin de gözleri doluydu. Büşra elimi tutuyordu.
“Büşra...” diye fısıldadım.
“Buradayım canım,” dedi ve gözyaşlarını silmeye çalıştı.
Hira da yanıma yaklaşıp elimi tuttu.
“Bizi çok korkuttun Yıldız.”
Onlara bakarken içimde garip bir boşluk vardı. Bir şeyler eksikti. Sanki hatırlamam gereken ama bir türlü hatırlayamadığım bir şey...
Tam o sırada gözüm kapıya takıldı.
Az önce odadan çıkan o adam kimdi?
Neden bana öyle bakmıştı?
Ve neden yüzünü gördüğümde içimde açıklayamadığım bir tanıdıklık hissi oluşmuştu?
Ama onu tanımıyordum.
En azından... hatırlamıyordum.