Gölgelerin Ardında Kalan

1. Bölüm

"Ben yanındayım gökyüzündeki son Yıldız yanıp Sönünceye kadar.."

Lucien, her bahar geldiğinde kasabasında tuhaf bir sessizlik olduğunu fark ederdi. Çiçekler açıyor, kuşlar ötüyor, ama insanlar sanki eski anılarını unutmuş gibiydi. Bu yıl, bahar onun için farklıydı; çünkü Elara geri dönmüştü.
Elara, yıllar önce kaybolmuş, Lucien’in kalbinde bıraktığı boşluğu büyüten bir sırra sahipti. Göz göze geldiklerinde, kasaba bir anlığına durdu gibi hissettiler. Fakat baharın parlak renkleri bile Elara’nın getirdiği gölgeleri silemiyordu.
“Lucien… bana güvenebilir misin?” diye sordu Elara,
sesi hafifçe titreyerek.
“Her zaman,” dedi Lucien, elini ona uzatırken.

Ama bahar, her zaman yalan söylemez miydi? Çiçekler açar, kuşlar öter, ama kalpler bazen en büyük sırları saklardı. Elara ve Lucien, baharın getirdiği bu geçici mucizeyle, kendi kalplerindeki gerçekleri keşfetmeye başladılar.
Ve o an, yalanlarla örülü baharın ortasında, iki ruh birbirine sarılmış, geleceğe dair belirsizliklerle dolu ama aynı zamanda büyülü bir anın içinde kaybolmuştu. Kasaba susmuştu, rüzgar durmuştu… sadece kalplerin atışı duyuluyordu.