2.BÖLÜM-KAZA

Hayat bazen adil olmuyor ya işte o zaman gerçekler yüzümüze vuru-
yor.İşte biz tam bu noktada bizden kötülerinin olduğunu unutuyoruz.Sanki en kötü bitmişiz gibi düşünüyoruz.Ama biz bu durumdayken çocuğunun ameliyat haneden çocuğunun çıkmasını bekleyen anne ve babalar,sevdiğinin
askerden dönmesini bekleyenler,çocuğunun ölüm haberini alanlar ve daha niceleri var.Biz, insanoğlu bu konuda çok bencil.

Uyandığımda daha iyiydim. Artık herşey yolunda gibi geliyor. Üstümü değiş-
tirip aşağı indim. Kendime güzel bir kahvaltı hazırladım. Yedikten sonrada et-
rafı topladım ve yukarı çıktım. Kankamı aradım ve buluşmak istediğimi söyledim. Oda hemen kabul etti ve mekanı,saati ayarladık. Biraz dinlendim ve hazırlanmaya başladım.Üstüme siyah mini bir elbise ve siyah topuklularla giydim.Balkona çıktım ve havayı kontrol ettim.Hava iyiydi.Ceket almadım.
Hızlıca abartısız bir makyaj yaptım ve garaja ilerledim. Arabaya bindiğimde içini hızlıca bir toparladım ve yola koyuldum.Trafik olmadığı için yarım saatlik yolu on beş dakikada geldim.Yaz gelince herkes tatile gitmişti.Aklıma bir tatil planlamayı not ettim.

Kafeye girdim ve Elis'i aramaya başladım. Aradığım kişiyi bulmam çok
uzun sürmemiş.Hemen yanına ilerledim. Yanına oturdum ve konuşmasına izin vermeden direk anlatmaya başladım."Direk anlatıcam, lütfen lafımı bölme.Beni kandırmışlar. Hani benim kliniğim var ya onu üstlerine almak
istiyorlarmış. Defne ' ye Tıp okutup fizyoterapist olarak kliniği onun üzerine yapmak istiyorlarmış. Benim arkamda durma sebepleride buymuş. Ve ben
bunu şans eseri öğrendim. İyi ki öğrendim. Şuan arkamda duran tek kişi Berkay abim." " Feyza..." . Çok üzülmüştü ama beni üzmemek için belli etmiyordu. Anlıyordum." İyiyim ama kliniğimi kimseye vermem ben. Ben orayı sıfırdan kendim kurdum. Kimseye vermem." dedim ve garsonu çağırıp
bir Latte sipariş ettim. Ardından Elis' e döndüm. Bana içli içli baktı. "Kuzum ya keşke sana destek olabilsem." " Bana taşınırsan en büyük desteği vermiş
olursun." dediğimde beraber gülmeye başladık." Tamam, sana taşınıyorum. Kabul."

3 Ay Sonra

Artık Elis ile beraber yaşıyordum ve bu çok iyi bir his. Her günümüz gülerek ve eğlenerek geçiyor. Aşaya indim ve kapı çaldı. Bildiğim kadarıyla kimseyi
beklemiyorduk.Kapıyı açtığımda Araz' ı gördüm.Sanırım hayal görüyorum.
Bakışlarımdan anlamış olmanın gerek, "Gerçeğim, gel." dedi. Hiç beklemeden kollarının arasına girdim. O benim hayattaki en büyük şanslarımdan biri.

Biraz zaman geçirdikten sonra akşam dışarı çıkmaya karar verdik. Ve ben hemen hazırlanmaya başladım. Beyaz uzun bir elbise ve tek şerit bir topuklu ayakkabı giydim.Araz ve Elis in yanına indiğimde benim onlara sonradan katılacağını,önce kliniğe uğramam ve birkaç imza atmam gerektiğini söyledim. Onlarda onayladığı ve ayrı yollara çıktık. Yolda giderken bir anda
önüme bir araba çıktı ve çok ani çıktığı için frenleyemedim. Gelen araba çok hızlıydı ve çok hızlı çarptı. En son kafamı direksiyona çarptım...

BÖLÜM SONU

- Bir sonraki bölümde erkek karakterimiz ile tanışacağız.