7.Bölüm

İyi okumalar

***
Kızlarla mağaza mağaza gezmemizle bakışlarım dışarıda arabanın önünde bekleyen Alper’e kaydı. Onu bugün bezdirmeyi düşünüyordum.

“Yakından daha yakışıklı yalnız,” diyen Gökçe’nin sesiyle ona baktım. Göz devirdim. “Boynun ağrıdı adama bakmaktan yanına git istersen?” dedim.

“Yok canım istekli gibi görünmeyeyim.” dedi gülerek. Hazal eline aldığı botu gösteriyordu bize. “Bayıldım! Aşık oldum!” dedi sevinçle.

“Baya iyi.” dedim gülerek. Pembe rengine hastaydı Hazal. Pembe renginde bir şey bulduğunda almadan duramıyordu.

“Lavin,” dedi Derin yanıma gelerek. Ona baktım. “Bizi tanıştıracaksın değil mi onunla?” dedi koluma girerek.

“Yabani kendisi.” dememle hepsi bana baktı. “İnsan seveceğini sanmıyorum.” dedim sırıtarak.

“Canım o seni sevmemiştir yoksa bence insanlarla arası iyidir.” dedi.

“Benim neyimi sevmeyecek o salak?” dedim.

“Adamı bezdirmişsindir Lavin! Gerçek kadın görsün biraz yazık ona da.” dedi Gökçe. Göz devirdim. “Siz misiniz onlar? Pek sanmıyorum.” dedim.

“Ay korumasını da paylaşmıyor.” dedi Hazal gülerek.

“Ne alakası var ya? Sıkıldım sizden, bekliyorum kapıda.” deyip çıktım mağazadan. Adımlarımı Alper’in yanına ilerlettim. Elimdeki poşetleri uzattım ona. Boş boş bana bakıyordu.

“Taşısana.” dedim.

“Niye elin yok mu?” dedi.

“Mağazada düşürmüşüm.” dememle gözleri kısıldı. Almıyordu!

“Ya alsana! Ah bileğim acıyor.” dedim. Yüzüme bile bakmadan aldı poşetleri. “Ne nazlı çıktın.” dedi. Arka koltuğa bıraktı poşetleri. “Hadi gidelim.” dedi.

“Kızlar seninle tanışmak istiyor.” dedim bir anda. Eğer tanıştırmasaydım gerçekten paylaşamadığımı düşüneceklerdi.

“Yani?” dedi.

“Tanış? Yabani misin be?”

“Uğraşamam senin ergen arkadaşlarınla.” dedi.

“Tamam dedeciğim.” dememle göz devirdi. “Dil de pabuç.” dedi.

“Susmamı mı bekliyorsun?” dememle omuz silkti. Kızlar gelmesiyle Gökçe beni kenara alarak önüme geçti. “Selam Alper.” dedi.

“Alperen adı.” diye düzelttim. “Sen niye Alper diyorsun o zaman?” dedi Gökçe.

“Alperen ama adı.” dedim. Alper demesinlerdi. “Adını bilmediğim kız çok haklı.” dedi Alper. Yüzümü buruşturdum. “Lavin’den sıkıldıysan benimle takılabilirsin?” dedi.

Kollarımı göğsümde birleştirdim. “Keşke öyle bir şansım olsa.” dedi. “İstifa etme şansım yani.” diye ekledi. Bende Gökçe’yle takılmak istiyor sanmıştım.

“Benimle takılmak?” dedi Gökçe.

“Tarzım değil.” dedi.

“Tüh.” dedi Gökçe ve kenara geçti. Damla bu sefer öne geçti. “Ben diğerlerinden farksız sadece selam vermek istedim. Amacım yok.” dedi. Alper el sıkıştı onunla. “Damla ben bu arada az öncekinin adı da Gökçe söyleyemedi heyecandan herhalde.” dedi imayla.

“Hazal bende,” Hazal ellerindeki poşetlerden el sıkışamamıştı ama başını salladı. “Ben tanışmak istemiyorum vazgeçtim.” dedi Derin telefonuna bakarak.

“Sakın bana Yağız yazdı deme!” dedi Hazal.

“Olur demem.” dedi sırıtarak. Göz devirdim. Alper’e baktım. “Gidelim mi?” dedim.

“Emrinize amadeyim size sormalı.” dedi. Sırıttım. “Aferin öğreneceksin işini böyle.” dememle iç çekti.

“Görüşürüz kızlar!” dedim.

“Akşam sendeyiz Lavin! Bu yakışıklıyı yakından tanımak istiyorum.” dedi Gökçe.

“Evde yokum.” deyip arabaya bindim. Alper gülmesiyle ona baktım. Kemerimi taktım. “Komik olan ne?” dedim.

“Evde olmana rağmen evde yokum dedin?”

“Yoo,” dedim sırıtarak. “Gerçekten evde yokum.”

“O nasıl olacakmış?” dedi.

“Halamlara gideceğim. Sende benimle geleceksin,” dememle içinden bir küfür savurdu. “Beni kalabalığa sokma Lavin. Seni bırakır giderim,” dedi.

“Niye az önceki de kalabalıktı Alper?” dedim.

“Onlar senden daha çekilirler.” dedi. Ağzım açık kaldı. “Allah seni kahretmesin!” dedim.

“Habeş maymunu.” diye mırıldandım. “Lan! Allah’ım neyin günahıysa bitmiyor ya!” diye söylendi.

“Kes sesini! O zaman başka yere gideceğiz.” dedim.

“Hayırdır sen benimle takılmak mı istiyorsun?” dedi.

“Asla.” dedim sırıtarak. “Hım,” dedim ve düşünmeye başladım. “En sevmediğin şey nedir?” dedim.

“Sana ne?” dedi. Göz devirdim. “İnsan olsana biraz ya! Mal mıdır nedir?” diye mırıldandım.

“Neyse sen eve sür ben bir şeyler düşüneceğim.” dememle başını salladı. Alper arabayı kullanırken, telefonu cebimden çıkarmamla Sare ablaya mesaj attım.

Lavin; Senden bir şey istesem? Değişik bir şey ama olsun

Sare; Buyurun

Lavin; Alper’in adım attığı her yere tuzak koyar mısın?

Sare; Af buyur?

Lavin; Ya kapısının önüne işte kapıyı açtığında başından aşağı bir şeyler dökülsün

Lavin; Az macera istiyorum

Sare; Oyun mu oynayacaksınız?

Lavin; Onu delirtmek oyunsa evet oyun oynayacağız

Lavin; Lütfen🙏🏻🙏🏻

Sare; Tamam küçük hanım hallederim

Sevinçle telefonu cebime attım. Evin önünde inmemizle içeri geçtik. Aradan bir saat geçti ve Alper odaya gitmedi. Salonda takılıyordu. Yanına gitmemle esnedim.

Önünde tur attım. Telefondan bakışlarını kaldırmasıyla bana çevirdi. “Şeytanlık kokusu alıyorum senden.” demesiyle duraksadım.

“Evimde yürüyorum! Yürümek! Ne şeytanlığı be?” dedim.

“Her şey beklenir senden.” dedi. “Şeytan seni görse yerini verir sana.”

“Abart.” dedim. Ayaklandı. Sırıttım. Sırtı bana dönüktü. Yastığın arkasına sakladığım oyuncak silahımı almamla balona ateş ettim. Balondan çıkan sular Alper’in başından aşağı dökülmüştü!

Sevinçle kahkaha attım. Yerimde zıplayıp durdum. “Nil!” diye bağırdı. Ne zaman bana kızsa Nil diyordu yeni anlamıştım.

“Seni yakalamazsam bende Alperen değilim.” dedi ve bana doğru gelmeye başladı. Tavanda duran balona da sıkmamla Alper’in başından aşağı köpük olmuştu. Kahkaha attım.

Yüzündeki köpükleri temizlemesiyle bana baktı. Aşırı sinirli duruyordu. Yüzümdeki gülümseme donakaldı ve üstüme yürümeye başladı. “Anlaşabiliriz.” dedim.

“Anlaşamayız.” dedi. Üstüme yürümeye devam ediyordu. Koltuğun etrafından koşmamla üst kata çıktım. “Kaçışın yok Nil!” dedi.

“Ben öyle düşünmüyorum ama?” deyip odama girmemle kapıyı kilitledim. Nefes nefese kalmıştım resmen.

“Yedek kilidi bulacağım bekle sen.” deyip uzaklaştı.

Alt dudağımı ısırdım. Dolabın kapağını açmamla içine girdim. Bir süre ses çıkarmadım.

Sanırım fena kaşınmıştım ve Alper hiç sakinleşmemişti.

Eğlenmeyi bilmiyordu.

***

lavinnilkaraca; hellooo

278 beğeni, yorumlar kapatılmıştır

***
çocuk gibiler ya