Yaşanan zorluklar

"Insanlar düşünemedikleri yaşayamadıkları ya da hiç farkında olmadıkları şeyleri yargılamayı severler"

ben Liana ben kendimi bildim bileli yalnız ve yabancıydım herkese karşı öyleydi Tabii hayatımda bir ailem oldu herkesin oldu yetimleri saymazsak Hem onlar da beni değil hep kardeşim olan Uras'ı sevdiler. kahretsin bunu dememeliydim kardeşim 16 yaşındayken ölmüştü Ben de Annem de babam için ya satılacak maldım ya da kaçacak bir can

ben Bu yüzden Fransa'da yaşıyordum kardeşim öldüğünden bir gün bile geçmeden kaçmıştım cenazesine katılamamak üzüyordu beni ama zaten benden hasettiğini bile düşünmüyordum ailem onun için her şeyi yapardı şahsen Sevgi sevdikleri insanın ölmesi de koymuştur tabii Ben sadece denemenin bir başlangıcı gibiydim bir oğlan doğurmak için annem beni denemiş gibiydi

herkes herkes içinden bu kadar da yalnız olmaz diyormuş gibi bakıyordu suratıma benim suratıma da hiçbir şey yoktu Aslında ben gayet temiz bir uykuydu kardeşimin ölümüne Sebebine de çok sinir oluyordum sadece Yabancıyız diye atıldığımı Sokakta bir anda teröristlere karşılaştım ve onlar kardeşimi sadece öldürmeyi tercih ettiler önlerine atladı diye annemle babam Şahsen ben de atlardım ama anca bir kız çocuğu gibi itilip kakıldım sonra öldüğünü gördüğüm an kaçtım hem trajedinin karşısında hem de kardeşimin ödülü alındaydım ama ya hayatımı kurtarıp kaçacaktım ya da kardeşimin önünden sonra duvak takılıp bir adama Yar olacaktım ben bu değilim Ben liyana'yım ben istediğim mesleği yapacak istediğim şeyleri çözecektim ben soruları çözmene çok iyiyimdir ama gazeteci olmaya karar vermiştim insanların gerçekleri duyması bilmesi gerekiyordu Bu yüzden araştıracaktım ilk makalemi yazdığımda insanlar ne kadar çok eleştirirse eleştirisi ne kadar yabancı görürsen de eleştiriyorum bir gün Hepsinden daha ünlü olacaktı ki Hepsinden daha çok para kazanacağından eminim şahsen insanlar bana ön yargılay'a yaklaşmasa zaten hiçbir şekilde hiçbir şey böyle olmazdı evlenmeyi de düşünmüyordum evlenmek Bence hem boşa zamanda hem de Gereksizdi karşı tarafla da ilgilenmiyordum kadınları ezen insanlardan ve zaten ezilen tarafta olduğum için ezenlerin tarafına geçerek kocamla kocam diyen insanlar değildim

Eleştiriler fazla ağırdı sadece ırk değişikliği ne kadar fark edebilirdi ki bu yüzden doğruydu insanlar yaşamadıkları ya da düşünmedikleri şeyleri yargılamayı severdi

Bır kız yaklaştı ve sonra galiba bana bir şey önerecek ya da gazeteci olduğum için övecek sandım saftım galiba yaklaştı ve suratıma tükürdü "senin gibi böyle ahlaksız nasıl kadınlar için konuşabilir" dedi şaşırdım
yine bir erkekçi kadın gördümve şaşırmıştım kadınları ölen insanları savundum dediğimde

-ölen Sadece bizim çürümüş hayatlarımızdır -dedi.
inandırıcı değil

Eğer inandırıcı olsaydı zaten erkek tarafı savunacağına beni savunurdu o makale düzgünce okusaydı her şeyi anlardı okuma yazması bile yoktur bence neyse o gün o kadınla alakalı çok fazla düşüncelere kapılmak istemedim ve evime gitmeye karar verdim Evimdeki insanlar da makaleme çok yargı atmıştı evdeki insanlar yani apartmandaki o geceyi de kapatmıştık yarını görmek ve yeni makaleler yazıp insanları daha çok kudurmak daha çok hoşuma gider emin olun.