Ya vur ya dur

Bazen uyanirsin o uyanmak istemediğin sabahlara,biran önce akşamın gelmesini istersin uyumak için uyuyupta dünyadan bağını kesmek için, kulaklarının sesleri duymaması için istersin akşamın gelmesini yada kimse görmeden ağlamak için...
Merhaba ben Beril 20 yaşındayım tıp öğrencisiyim,herzamanki gibi bir sabaha açtım gözlerimi, odamdayim odam yeşil gibiydi aynı gözlerim gibi.yatagimdan doğrulup aşağıya doğru indim ve iner inmez mutfak kurcalayan abimi gördüm. Abimin adı Uraz'dı annem koymuş ikimizin adınıda şimdi hangi delikte kimbilir. "Ooo Gine yemeye başlamışsın bakıyorum da " dedim abimin yanına mutfağa doğru ilerleyerek"kızım sanane bir Karışmasan mı acaba? "dedi abim hemen göz devirdim"emredersiniz komutanım" "aferin asker şimdi git "dedi abim bende göz devirip kafasına vurmak için zıpladim ama anca omzuna dokunmuştum abim 1.96 boyundaydi ben ise 1.65 yani boy farkına bakın. Belki bende uzardım ilerde yani onun yaşına gelince hem ben hala uzayabilirdim değil mi? abim kendine tere yağ ekmek sürmüştü hemen konuştum "bana yokmu?" dedim abim ciddi bir şekilde konuştu "yok"dedi "nasıl ya ""ne nasıl ya" dedi abim derin bir iç çektim sabrımı sınıyordu"abi çekil ve ben kendi yemeğimi kendim yaparım "dedim abimi iktirmeye çalışarak eminimki tavuğu iktirmeye çalışan daha yeni doğmuş civciv yavrusuna benziyrodum ama bu kimin umrundaydı abim güldü"salak,yaptım tabiki hemen yiyiyo ya bana çekmediğin kesin ",dedi bende aynen dercesine baktım"evet abicim sana cekmediğim belli çünkü ben zekiyim ve hiçde komik değil"dedim abime. Abim direk konuştu"senle tartışamam vallahi Beril açsan al burda,ben salondayım"dedi abim hemen merak ettiğim için "abi bişi mi oldu"dedim abim hemen asık suratıylan cevapladı "yok"dedi "ye hadi getirip buraya"dedi abim bende sorgulamadım kendi fikriydi isterse söylerdi istemesse söylemezdi benimde bana göre dertlerim vardı ekmeğimi alıp abimin yanına doğru salona gittim ve masanın üzerine koyup yemeğe başladık çok sessizdik ilk defa...
Ben biraz yani azıcık veya benim için minicik diger herkez icin fazla olarak meraklı ve inatçıydım ve dayanamadım,abime gine sordum ısrar edercesine ''abicimmmmm...'' derken sözümü kesti ''birşeyim yok dedim fazla ısrarcı olma kalbini kırmak istemiyorum''dedi ve ekmeğini bitirmişti benim daha konuşmama firsat vermeden tabağını alıp masadan kalkıp mutfaga gitti tabağını mutfağa sert bir sekilde vurduğunu duydum, ve hemen önümden geçip odasına gitti ve sertçene kapıyı kapatış sesini duydum agzim acik kalmıştı,onu sinirlendiren bu şey neydi ki? abim kolay kolay sinirlenmezdi ve sinirlenirsede tam sinirlenirde ben abi kardes kavgalarindaki normal bagirismalardan bahsetmiyorum ha yani oyle birsey sanıyorsanız yanılıyorsunuz.Abimi sinirlendiren her neyse er yada geç öğrenecektim niye mi kafama bukadar takıyordum çünkü benim abimden baska kimsem yoktu...
Abimin canini sıkan varsa saçlarına veda edebilirdi benim canımı sıkan biri varsa abim onu dogduguna pisman ederdi çünkü bizim kimsemiz yoktu biz birbirimize sahiptik ve biz birseye sahip olduyssak ondan kolay kolay vazcezmecdik cunku biz abi kardestik iyi gunumuzdede kotu gunumuzdede birbirimize destek cikardik kardeslik bunu gerektirmezmiydi? Beence gerektirirdi