2.Bölüm

'Bu mektubu 17 Ocak 2024'te yazıyorum. 31 Aralık 2024 benim intihar günüm olacak'

İnsanları anlamak gerçekten zor. Bazen sorunun bende olduğunu düşünüyorum ama hayır. Sorun kimsede değil. Sorun bizim pislik içinde olan zihinlerimizde. O zihinleri kim kirletti de pislik içinde bıraktı bilmiyorum ama umarım o kişiler cezalarını en ağır şekilde çekerler.

Biz insanlar oldukça saf, oldukça temiz ve günahsız bir şekilde dünyaya geldikten sonra bu denli tertemiz bir zihni kirletmek o insanlar için zor olmamalı. Hatta öyle ki o insanlar yeni doğan bir bebeği bile kirletebilir.

İnsanlar sadece kirletmez. Aynı zamanda diğer insanların en büyük travmalarına da neden olur. Bir adamın bir kızı tecavüz etmesi gibi. Kadınların eşleri tarafından şiddet görüp katledilmesi gibi. Genç yaşta bir çocuğu kötü işlere sokmak gibi. Bu liste böyle uzayıp gider.

Bunlardan bahsetmesi bile bende büyük korkulara, endişelere sebep olurken o kişiler kim bilir neler hissettiler.

Benim en çok merak ettiğim şey ise o alçak insanlar bütün bunları yaparken bir an bile vicdan azabı çekmediler mi?

Benim daha yanlışlıkla bir insanı ittirirken bile içimde bir şeyler kopuyor iken o insanlara hiç mi bir şey olmuyor?

İnsanları anlamak zor. Gerçi onlara insan demeye bin şahit istenir ama neyse.