1. bölüm / 1
VASİYETİM ADALETTİRO GECE
Bölümler 1Şu an: O GECE
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Biz tamı tamına üç kardeştik.
Yine her zamanki gibi pazar akşamı ailecek salonda buluştuk.
Annem güzel elleriyle çay, un kurabiyesi ve ıslak kek yaptı.
Resmen evimizin neşesi bütün Dünya'ya duyuluyor gibiydi.
Fakat bu mutluluk çok uzun sürmeyecekti...
Dışarıdan silah sesleri duyuldu. Bizse yatmaya hazırlanıyorduk.
Annem ve babam aniden yanıma gelerek:
-Eyer bir daha geri dönemezsek kardeşlerin sana emanet.
Ben neye uğradığımı şaşırmış bir halde koridora çıktım annemler telaşla
kapıyı kapattılar. Ben kardeşlerimin odasına girdim. O sırada kapının zorlandığını
fark ettim. Panikleyerek kardeşlerime:
-Sakın ses çıkarmayın
dedim. Kardeşlerim kafalarıyla onayladı. Kardeşlemin ranzası vardı altta yata
kardeşimi üst katayatırdım. Yorganı kafalarına kadar çıkardım. Kapı açıl mıştı.
Ben panik üstüne panik yaşıyordum. Kapının deliğinden adama baktım. Halan daha odaya girmemişti. Gözlerim dolmuştu. Adam odanın kapısına dönmüştü o an
nefesimi tuttum... öleceğimi sanmıştım taki evin kapısı bir güçle açılana kadar.
Annemin sesini duymuştum ama annemin yanına gidip"Anneciğim sonunda geldin bak biz çok iyiyiz" diyemiyordum. Evin içi dışarıdan daha gürültülüydü.
Bir silah sesi duyuldu adamın çıktığını duyduğum gibi koridora çıktım o an...
annem yerde kanlar içinde yatıyordu. Yavaş adımlarla annemin yanına gittim.
Annemin bedeni buradaydı ama ruhu burada deyildi. En sonunda kendimi tutamadım on üç yaşında bir çocuk olarak bedenim bu acıya daha fazla dayanamdı.
Kardeşlerim ağlayarak ve koşarak yanıma geldi:
-Abla anneme ne olduuu!
-...
Teyzem bir anda içeriye girdi şaşırdığı yüzünden belli oluyordu.
Teyzem konuyu değiştirmek için:
-Çocuklar babanız nerede?
- Bilmiyoruz teyze ikiside bir an odama dalıp eyer bir daha geri dönemezsek kardeşlerin sana emanet dediler ve söyledikleri oldu.
-Hemen kötüyü çağırmayın belkide babanız bir azdan yanınıza gelicek.
Teyzem bu nu söyledikten bir süre sonra babam açık kapıdan içeri girdi.
Üzerinde bıçak yaraları vardı. Annemi yerde görünce gözleri doldu ve bize sarıldı.
Kapı zorlandı. Babam panikle:
-Çabuk siz depoya gidin ben halledicem.
Biz gitmemek için direndik ama teyzem bizi zorla depoya götürdü.
Bağrışma sesleri geliyordu. Sonra babamın sesi duyulmadı.
Ben paniklendepodan çıktım. Babamda annemde bizi bu Dünya'da bırakıp gitmişlerdi. *Aradan Bir Kaç Gün Geçer*
Bölüm etkileşimi
