VANİLYA KOKULU

Vanilya'dan nefret eden adam,
şimdi vanilya aşığıydı
çünkü karısı vanilya kokuyordu…

~~~~
VANİLYA KOKULU - 1

Vanilya; yumuşaklık, sıcaklık, masumiyet ve tanıdık bir huzur demektir.
Keskin değildir, rahatsız etmez.
Ama bir kere hissedince de akıldan çıkmaz.
Bağırmayan bir aşk.
Göze sokulmayan ama içe işleyen bir sevda.
Vanilya kokulu aşk; yüksek sesle sevmeyen ama derinden seven aşktır.

Giray Yıldız
Asya Şahin

~

VANİLYA KOKULU BÖLÜM 1 ~
GEÇMİŞ ZAMAN
Giray'dan

Vanilya yumuşaklık, sıcaklık,.masumiyeti ve tanıdık huzur'u temsil eder.

Ben vanilya kokusuna aşık Giray...
Giray Yıldız...

Tüm evimiz vanilya kokardı annem yüzünden
Ama bugün vanilya kokusu zehir olmuştu

Annemin mezarının başında durmaktan neredeyse donacaktım.
Annemi o mezarda bırakmasaydım ne olurdu ki?

"Anne! Lütfen uyan!" Diye seslendim bağırdım ama duyan olmadı.

Vanilya kokusu bitmişti evde.
Vanilya gitmişti.
Vanilya artık en büyük nefrettimdi.
Çünkü annemi benden alan Vanilya'ydı.

Bir insan Vanilya'ya alerjisi olmasına rağmen sürekli vanilya mı kullanırdı?

Sevdiği için kullanırdı.
Annemde babamı sevmişti.
Sırf babam vanilya kokusunu seviyor diye alerjisi olan çiçeği kullanmıştı.

Tüm her şeyini Vanilya'ya bulamıştı.
Hırçın grilerim babamı buldu.

"Senin yüzünden öldü!" Diye bağırdım babama

"Giray!" Dedi babam

Susmadım

"Sen öldürdün onu! Senin vanilya aşkın öldürdü onu!" Dedim bağırarak

"Eğer susmazsan! Senin de sonun annen gibi olucak küçük adam! Kapa çeneni şimdi!" Dedi sinirle

Ağlayışım daha da büyüdü.

"Büyüdüğümde öldüreceğim seni!" Dedim sinirle

ŞİMDİKİ ZAMAN
Giray'dan

Vanilya kokusunu yıllardır duymuyordum.
Daha doğrusu… duymamaya yemin etmiştim.
Parfüm reyonlarının önünden hızlı geçer,
tatlı kokulu kadınlardan uzak durur,
evimde tek bir mum bile yakmazdım.
Çünkü bazı kokular sadece buruna değil,
Ruhun tam ortasına çarpar.

Ben kokulardan kaçtım.
Hatırlamaktan kaçtım.

Annemin gülüşünden,
ellerimin arasından kayıp gidişinden…
Ve babamdan.

Babam hâlâ hayattaydı.
Ama benim için annemle birlikte gömülmüştü.

Masamın üzerinde duran dosyayı sertçe kapattım.
Toplantı bitmişti ama içimdeki gürültü susmuyordu.

Tam ayağa kalkacaktım ki…

Bir koku.
Yumuşak.
Sıcak.
Tanıdık…
Kalbim istemsizce sıkıştı.

Hayır.

Başımı kaldırdım.

Kapıdan içeri giren kadın, elindeki dosyalarla bana doğru yürüyordu.
Sade giyinmişti.
Göze sokmayan bir güzelliği vardı.
Ama asıl sorun bu değildi.

Vanilya kokuyordu.
Boğazım düğümlendi.
Yıllardır kaçtığım her şey,
tek bir nefesle karşıma dikilmişti.

“Giray Yıldız?” dedi sakin bir sesle.

Sesini duydum ama cevap veremedim.
Çünkü o an şunu fark ettim:
Vanilya artık zehir gibi değildi.

Canımı yakıyordu evet…
Ama aynı zamanda
garip bir huzur da taşıyordu.
Ve bu…
beni asıl korkutan şeydi.

~~~~~~~
ŞİMDİ KAYBETTİĞİM AŞKLAR...

İlk bölümümüz böyleydi umarım beğenirsinizzz
Sizleri çok. Seviyorummm

Aslında ben Wattpadde yazıyorum ama orada bir sorun var.
Kitaplarım gözükmüyor bende düzenlene kadar ve ondan sonrasına buraya geçiş yaptım

Sizleri seviyorumm🤍

Mirawrites sunduuu.