2. bölüm · VANİLYA

1-BÖLÜM

Rüzgar Miray Turan

Sabah abimin beni dürtmesiyle uyandım.
"Ooff abi sabah sabah be uyandırıyorsun ya"
Diyip kafamı hemen yastığa geri koyacakken abim lafa atladı.
"Uçağı kaçırmak istemiyorsan uyan Miray"
Neye uğradığımı şaşırmıştım tamamen aklımdan çıkmıştı. Hemen yataktan çıkıp banyoya koştum. Tuvalete girdikten sonra rutin işlerimi halletim ve hafif bir makyaj yapıp saçımıda hallettikten sonra ne giyeceğime karar vermeye çalışıyordum. Gündelik birşeyler istediğim için koyu gri bi sweatshirt ve gri bi eşofman giyindim. Artık hazırdım. Abim aşağıda geç kaldığım için söyleniyordu.
"Hadi Miray geç kalıcaz"
"Tamam abi iniyorum"
Son kez aynadan kendime baktım ve parfümümü sıkıp aşağı indim. Allah'tan bavulumu akşamdan hazırlamıştım yoksa hayatta hazırlanamazdım akıllılık etmiştim. Aşağı indiğimde abim arabanın önünde beni bekliyordu bavulları yerleştirdikten sonra arabaya bindik ve hava alanına yol aldık. Yarım saatin sonunda hava alanına gelmiştik. Cerenler bizi bekliyorlardı. Arabayı park ettikten sonra Cerenlerin yanına gittik. Kerem,İrfan abi falan vardı. Yanlarında esmer uzun boylu yakışıklı bir çocuk daha vardı. Göz göze gelmiştik ama gözlerini ilk kaçıran ben olmuştum. Beğenmedim desem yalan olurdu. Büyük ihtimalle milli takıma yeni çağrılmıştı. Düşüncelerimi bir kenara bırakıp gittim. Takıma selam verdikten sonra Keremlerin yanına gitmiştim o sırada anons yapıldı ve uçağa geçtik. Koltuk numara baktım ve Keremin yanına oturduğumu fark ettim. Sorun yoktu fakat tek yaptığı şey benimle uğraşmaktı ama takmayıp yanına oturdum. Ben otururken Kerem bana döndü.
"Miray canım"
"Ne oldu Kerem?"
"Sen Merihin yanına geçsen de Cerenle biz birlikte otursak"
Arkama baktığımda Merihin o Esmer çocuk olduğunu fark ettim. Otursam en fazla ne olurdu ki?
"Of Kerem tamam"
Ceren gülerek yanımıza geldi.
"Cansın sen ya gel öpeyim"
Ceren bebl öptükten sonra yer değiştirdik. Merihin yanına geçerken ayağım takılmıştı tam yere düşecekken Merihin beni belimden tuttuo çekmesiyle neye uğradığımı şaşırdım. Tam bi rezillikti. Şuan bildiğiniz Merihin kucağındaydım 2 sn birbirimize boş boş baktıktan sonra sessizliği bozan Merih oldu.
"İyi misin?"
"Evet iyiyim sadece ayağım takıldı"
"Sadece ayağın takılmadı üstüme düştün"
Dediği cümleyle aydınlanma yaşadım.
"Ben özür dilerim isteyerek olmadı"
"İsteyerek kucağımda oturmazsın zaten senin yerinde olmak isteyecek çok kız var"
Söylediği şeye gıcık olmuştum. Resmen beni aşağılamıştı.
"Pardon da sen kimsin benimle böyle konuşuyorsun?"
"Hala kucağımda oturmana rağmen fazla iddialısi"
Anında kucağından kalktım Merih ise pis pis sırıtıyordu.
"Ne gıcık şeysin ya"
"Benim gıcıklığım sana özel"
Göz devirip koltuğa oturdum. Kemerlerinizi takın diye anons yapıldı. Kemerini takmaya çalışıyordum ama hiç bir türlü takılmıyordu. Hiç beklemediğim bir şekilde Merih yanıma eğildi ve tekte kemeri taktı. Kafasını çevirdiğinde ise dudaklarımız nerdeyse birbirine değecekti. Nefesini hissedebiliyordum. Gözlerim gözlerine kaydı çok güzel gözleri vardı. Of Miray ne diyorsun kendine gel. Sevgilisi vardır yakışıklı çocuk bana mı kaldı

•M•E•R•İ•H•T•E•N•
Miray kemerini takamıyordu. En sonunda dayanamayıp yanına eğildim ve kemerini taktım. Kafamı çevirdiğimde ise göz göze geldik. Kahvenin elli tonuydu. Gözlerinin içine girsem gömülecek gibiydim. Dikkatimi çeken şeylerden biride o vanilya kokusuydu. En sevdiğim kokuydu galiba bu. Düşüncelerimi bir kenara bıraktım. Hemen geri çekildim çünkü benim sevgilim vardı.
"Teşekkürler arada iyi şeyler yapabiliyormuşsun"
"Arada değil seni daha demin düşmekten de kurtardım"
"Bu kadar laf yiyeceğimi bilseydim kurtarmanı istemezdim"
"Aynen sonrada acıdan duramazdın"
"Sanane ya benim acımdan"
Merih göz devirip önüne döndü. Ben ise Kereme pis pis bakıyordum onun yüzünden bu haldeydim. Kerem fark etmiş olucakki ne oldu der gibi kafasını salladı.
"Senin yüzünden bununla oturuyorum"
"Bana ne kızıyorsun ben mi kavga edin dedim"
Ceren araya girdi
"Ya çok takma en büyük aşklar nefretle başlar"
Ben Cerenin kurduğu cümleyle donup kalmışken Arda ve Ceren kahkaha attı. Merih sert bu ses tonuyla konuştu.
"Benim sevgilim var saçmalamı kesin"
Ne sevgilisi mi vardı? Belli etmesem de yüzüm düşmüştü. Abimin bana doğru geldiğini görünce hemen toparlandım.
"Güzelim bir sorun var mı"
"Yok abi sen rahatına bak"
"Birşey olursa ben öndeyim gelirsin"
Abim alnımı öpüp yanımdan ayrıldı. Bende kafamı yana çevirdiğimde ve uyumaya çalıştım. Merihte aynı şekildeydi. 3 saatin sonunda uyanmıştık inmemize 15 dk vardı. Herkes uyanmış inmek için hazırlanıyordu bizde aynı şekilde hazırlanıyorduk. Anons yapıldı sonunda uçaktan inmiştik yemin ederim daralmıştım ya. Herkes indikten sonra gözlerim abimi aradı abimi bulunca yanına gittim. Güzelim diyip kolunu omzuna attı o sırada Teknik direktör montella konuşma yapmak için takımı yanına çağırdı.
"Saat 8de akşam yemeği yiyeceğiz konuşulacak konular var"
Herkes tamam dedikten sonra odalara dağıldık. Abim oda kartını verince aşırı mutlu olmuştum çünkü Cerenle aynı odada kalıcaktık. Girer girmez kendimizi yatağa attık.
"Aayy kız çok yoruldum"
"Bende ya bide benim yanımda Merih vardı"
Ceren güldü
"Ay Ceren gülme ya cidden ruh hastası"
"Ama çok yakıştınız"
"Saçmalama çocuğun sevgilisi var"
Cerenle biraz daha sohbet ettikten sonra saatin 7 olduğunu görünce hazırlanmaya başladık. Beyaz diz üstü bir elbise giyindim. Saçımı percemleri yandan bırakıp topuz yaptım ve hafif bi makyaj yaptım.
"Aşkım çok güzel olmuşsunn"
"Ya sen kendine bak çok kıskandım şuan"
Biz birbirimize güldükten sonra aşağı indik. Sanırım en son gelenler bizdik herkes oturmuş bizi bekliyordu. Yanlarına gittiğimizde Merih beni baştan aşağı süzdü bende uzun uzun Merihe bakarken farkına varıp gözlerimi kaçırdım. Teknik direktör klasik konuştu falan yemeğe başladık.
Oturma düzeni;
Hakan | Semih
Kerem | Miray
Ceren. | Merih
Geri kalan milli takım 💙



"Yakışmış elbise"
"Yakışır"
"Miray çok güzel olmuşsun"
"Aaa Semih fark etmedim seni teşekkürler iltifatın için"
"Gerçi güzele ne yakışmaz"
Tebessüm ettim. Semih bana karşı birşeyler hissediyordu farkındaydım ve umut vermek istemiyordum bundan dolayı soğuk davranıyordum. Kafamı çevirdiğimde Merihin Semihe bakışlarını gördüm bu bakışlar normal değildi. Merihin koluna dokundum.
"Bir sorun mu var niye öyle bakıyorsun?"
"Hiç Miraycım"
"Öyle olsun"
"Hala bide bende sana iltifat ettim ama sen bana teşekkür etmedin"
Diyerek gözlerimin içine baktı.
"Pardon ya teşekkürler"
Dedim alaycı bir sesle. Merih ise boynunu tutup sırıttı.
Sohbet sohbeti açmıştı. Böylece yemeklerimizde bitmişti. Herkes vedalaştıktan sonra bizde Cerenle odaya geçtik. Rutin işlerimi halledip uyuyacaktım. Bakım yaptıktan sonra Cerenle biraz sohbet ettik ve uyuduk.