Vazgeçiş

*2 gün sonra*

Sanki hayatım kararmıştı geçmişe dönmüştüm ilk defa birine güvenmiştim ve güvenimi yıkmıştı

Sam'ın bana yalan söylemesi beni derinden etkilemişti

Berk ise Hazal'ın ölümüyle birlikte yıkılmıştı deliye dönmüştü ama yapacak bir şey yoktu

Aradan 2 gün geçmişti sam ile konuşmamış varlığını dahi hissetmemiştim acaba ne yapmalıydım bunları içimde tutamıyordum Sam'e anlatmak istiyordum

Bana uzun süredir mektup dahi gelmiyordu 5 gün sonra bana mektup göndermişti bu sabah ve ben 30 dk mektupla bakışıyordum açmaya karar verdim

~SİZİN ARKA BAHÇEYE GEL~

Yazan şeye inanamadım bu mıydu söyleyeceğim tek şey bu muydu aşağıya inip inmemek arasında kaldı acaba çok beklemiş miydi

Off hâlâ onu düşündüğüme inanamıyorum,inmeye karar verdim merdivenlerden koşarak adımlarla indim onu görmek kalbimi hızlandırıyordu kapıdan çıktım arka bahçeye gittim

Oradaydı beni beklemişti kalbim ister istemez hızlanmıştı
"Naber eflin" Dedi bende"iyi" Dedim yüzümü inceledi sanki ezberliyormuşcasına

İçim içimi yiyordu anlatmak için bende dayanamadım anlatmaya başladım "sen berk e bişey mi yaptın 2 gün önce" Dedim anlamıyor gibi yüzüme baktı "ne" dedi "sen hazalın öldüğü gün berk e bişey mi yaptın" dedim "ne diyor sun eflin anlamıyorum" Dedi

Berk ın dediklerimi anlatmaya başladım yüzünü kırgın bir ifade sardı "ben öyle bişey yapmadım yapmamda aslında çoktan sizi gebertirdim ama onlar senin arkadaşların istesemde yapmam yapamam bana hala güvenmiyorsun yani" Dedi istemeden kalbini kırmıştım "hayır öyle bişey yok" Dedim

"Ben anliyacağımı anladım"
"Hayır sam öyle bi'şey yok"

Yüzüme son kez baktı ve gitmeye başladı "Sam lütfen dur" Dedim "ihtiyacın olursa seslenmek yeterli ama sen bana güvenmez çağırmazsın bir daha görüşmeler olurmu söz sizide rahatsız etmeyeceğim sadece bizim varlığımızı söylemeyin yeter" Dedi ve yarasa olup gitti

Yere çöküp ağlamaya başladım Sam'e neden bu kadar bağlanmıştım sanırım aşık oluyorum en çok korktuğım duygu bu güne kadar kendime itiraf edememiştim ve bunları söylediğime pişman olmuştum

✧༺♥༻✧
Akşamdı ağlıyordum hala her zaman Sam'i düşünüyordum yüzümü bakışlarını hayal kırıklığı sürekli aklıma geliyodu çıkmıyordu ki gelsin bunları düşündükçe daha çok ağlıyordum

Berk 2 gündür odasından çıkmıyordu çıktıysada ben görmemiştim hazal lâ çok iyi arkadaşlar dı tabi hazal plotonik ti ama

Aklımdan Sam ın sabahki bakışlatı çıkmıyordu sözleri özellikle ağlıyordum durduramıyodum çok suçlu hissediyorum

Sam den haber alamıyodum ve ağlıyordum gözümde yaş kalmıyacak kadar ağlıyordum ağlamaktan uyyamıyordum bıktım hayattan sadece biri için ölmek istiyorum sadece birinin kalbini kırdığım için ölmek istiyorum

Sadece biri değildi o vampirdi benim VAMPİRİM Dİ ve ben onu çok kırmıştım onun bana olan güvenini sarsmıştım

Belki beni manipüle ediyordu ama bu gün cevabını bir kez daha almıştım Sam bana ve çevreme hiç bir şey yapmazdı nedenin bilmiyorum ama

*
Bölüm nasıldı biraz üzücü ama bir sonraki bölüm bombaa gibi o kadar çok olacaksınız kii

** diğer bölüm spoiler
" 'kendini akıllı sanma' mı demiştin sanmıyorum ZATEN ÖYLEYİM" Dedim