2 Bölüm

Evet tam bir saat önce son sınavımdan çıkıp eve gelmiştim ve şuanda valizimi hazırlıyodum çünkü az önce annemden bir arama gelmiş ve beni dedemin görmek istediğini söylemişti bende en yakın uçak biletini almış valizimi hazırlıyodum 2 saat sonrauçuşum vardı valizim artık hazırdı ve evden çıkıyordum hemen bi taksi çağırdım ve havalimanına vardım ve evet beni bekleyen uzun bir yolculuk vardı. Ben ise uçaktan korkardım ilk kez tek başına binmiştim belkide otobüsle falan gitmeliydim içimdebüyük korku boynumda küçüklükten beri taktığım Trabzon’dan ayrılmadan önce tek arkadaşım olan Emir’in verdiği kolye şuan tam 23 yaşındayım ve tam 13 yıldır ne emiri gördüm nede Trabzonu evet işte bu yüzden bu meslek emir küçükken bana bir gün Trabzon spor da oynuycanı söylemişti işte o günden beri bu meslek .

Uçuş saati gelmişti içimde korku vardı ama kolyenin beni hep koruyanı düşünürdüm uçağa binmiş koltuğuma oturmuş kemerimi takmış sitresli bi t şekilde kolyeyle oynuyorudum cam kenarındaydım yanımdaki iki koltukta boştu korkuyordum ve vazgeçmek üzereydim ki yan koltuklar ve tüm koltuklar bi anda doldu yanıma hafif sarışın mavi gözlü bir çoçuk oturdu bu çoçugu değil ama onun yanındakini ve diğerlerini bir yerden hatırlıyordum bu Trabzon’a bügün için son uçaktı ve şuan uçağa binenler tam olarak yarın maçı olan Trabzonspor’du benim dedemin yanına gitmem gerektiği için son boş uçak biletini almıştım ve Trabzonspor futbolcularla uçmakbenş daha çok strese sokuyodu ve kolyemi daha çok sıkıyordum bir anda kalkış başlıyor lütfen kemerlerinizi takın diye anons yapılınca ekim ayağım birbirine girdi ve evet hostes kontrol etmeye gelmedi çünkü burda sadece futbolcular vardı sanırım koltuk boş kalmasın diye satılmış bir biletti yanındaki o Mavi gözlü çocuk bunu farketmiş olucakki kemerimi takmama yardım etmek için izin istedi bende izin verdim çünkü takamıycaktım telefonum uçak modundaydı ve nerdeyse şarkı hiç yoktu telefonu uçak modundan çıkardım ve hem annemin hem babamın defalarca aradığını fark ettim tam anneme geri dönecektimki bir anda şarzım bitti

-hay böyle işin( demiş bulundum bi anda )
- bi sorun mu var ( dedi yanımdaki çocuk sesli söylediğimi fark edince yok demekle yetinmiştim ama yok büyük bi sorun vardı.